Possessive Billionaire Wattpad Completed Tagalog Spg 소설 & 이야기

Bahagya siyang lumayo at nakapamulsang tumayo sa harap ko, tila tinitimbang ang bawat reaksyon ko. "You know, I already have everything. Money, power, influence, I can buy anyone and anything in this world. But there’s one thing I’m missing, and that’s a family. A real one," mataman siyang nakatingin sa akin. "I’ll give you everything you need. The evidence, the Phantom Key, the confession, I’ll hand them over to you on a silver platter. But only after we get married... and after you give me a child." Ayon naman pala, e. Kusa pala siyang susuko—

“May nagkuwento pa nga na minsan daw natalo siya sa poker tapos binili niya iyong kumpanya nung kalaban niya six months later.” Nanlaki ang mga mata ko. “You’re joking.” “I wish.” Mabilis siyang nag-scroll ulit. “Okay. Next.” Isa na namang lalake ang matangkad na mukhang suplado. “Killian Velasco.” “Wrath Estate?” Tumango siya. “Avoid him kapag galit.” Napatawa siya nang mahina. “May isang guy dati na binastos iyong pinsan niya.”

Ang m*****a ko sabi sa kanya. “Well, you can’t afford that necklace and watch. So, huwag ka nang mag attempt na bilhin yan.” “Are you insulting me? Sa tingin mo wala akong pera. Hindi ako nagdadala nang cash, lahat ay nasa ATM ko. Kaya may pera ako.” “Haha! With that look, talagang ipinaglalaki mo na may pera ka. Are you assuming that you have money?” ang sabi niya sa akin.

aniya. Tumango na lang ako. Si Andy Mondragon, the Multi-Billionairess Assassin. Anak sa labas ni Gordon Mondragon, Ang bilyonaryo may-ari ng mga resort at Empire hotel. Pero mas mayaman pa rin si Andy. Itinago siya ni Gordon Mondragon sa pamilya nito. Isang sundalo si Andy, pero hindi ito nagseserbisyo sa halip nagtatrabho sa organisasyon ng World Squads Assassin's.

Bagsak ang balikat na napasandal siya sa upuan. “And who’s the lucky guy?” sumusukong tanong ko. Ano ba naman kasi ang magagawa ko? Bata pa lang ako iminulat na sa akin na wala akong karapatang mamili ng lalaking mamahalin dahil ang Lolo ko ang pipili ng mapapangasawa ko. Kaya hindi ko na rin inabala ang sarili ko na makipagrelasyon ng seryoso dahil alam kong masasaktan lang ako bandang huli kung hindi rin naman siya ang pipiliin ni Lolo para sa akin. “Manolo Marcial, the sole heir of Salcedo chain of hotel and casino and the Mayor of this town.”

Hindi niya maintindihan kaya nakanganga lang siyang nakatingin rito. "For example," sabi naman ni Finn. "Ikaw gusto mong mag-ipon, kaya nag-apply ka ng savings account sa bangko, halimbawa nasa halagang 50,000. Tapos ang bangko na hack, nawala ang malaking halaga ng pera pati sa'yo nadali. Ang CEO ng bangko, may pera pa rin yan pero ikaw, wala. Pero ang sisisihin mo ay ang bangko, hindi ba?"

NAGPALAKPAKAN ang lahat ng tao nang umakyat sila mama at tito sa stage. "Ahm, hello. Good evening everyone, I hope you are all okay. I am glad that you're attending on our special night or should I say our engagement party. I am thankful of my son, Magnus Adler and my soon-to-be-daughter, Sophia Isabella Sanchez." Napunta sa table namin ang spotlight at lahat ng tao ay nakatingin sa amin. Pinapalakapakan nila kami kaya ngumiti na lang ako sa lahat ng nakataingin sa gawi namin.

pabulong kong tanong sa sarili, halos hindi ko na marinig ang sariling boses dahil sa lakas ng pagkabog ng puso ko. Dylan Cojuangco. Ang lalaking iyon. Ang lalaking minsan kong nakasama sa paraiso—isang gabing akala ko’y walang kahulugan, pero ngayon ay parang isang sumpa. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang sitwasyong ito. Kilala siya bilang isang playboy, isang rebelde, pero higit pa roon, anak siya ni Sir Alexander, ang lalaking nagbigay sa akin ng trabaho. Ang boss ko.

Warning: rated SPG read at your own risk Nanet Naalimpungatan ako na tila may nanalasa sa mayaman kong dibdib na tila gutom na sanggol. Hindi ko maiwasan ang mapada*ng sa matunog na pags*ps*p ni Thomas sa magkabila kong nagmamalaking bundok. "Uhm, baby..," mahabang tawag ko sa kan'ya ng marahan niya itong kagatin.

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.