Pregnancy Loss Quotes Novels & Stories

Nanlaki ang mata ni Rodney at balisang tumingin sa doktor. "Ang pasyente... ay nagkaroon ng miscarriage," nauutal na sabi ng doktor. “Miscarriage?” Natigilan si Rodney. “Anong kalokohan ang sinasabi mo? Paano siya nabuntis?" "Totoo iyon. Nabuntis siya halos kalahating buwan na ang nakalipas. Gayunpaman, ang kanyang pagkalaglag ay malamang na sanhi ng pagiging nasa maruming tubig ng napakatagal. Bukod sa labis na pagkawala ng dugo, pagkakaroon ng trauma at hindi pagpapadala sa kanya sa ospital sa oras, ito ay nagkaroon ng malaking pinsala sa kanyang katawan. Natatakot ako na baka mahirapan siyang mabuntis sa hinaharap."

I just hope na hindi siya gagawa ng masama. I wish my memories would come back, but it's to crucial to take medicines now that I'm pregnant. According to my OB, I can't take medicines that is not related to my current situation. It may lead to my babies death and I can't do that to them. Kahit gaano ko kagustong maibalik ang alaala ko, mas importante pa rin ang kaligtasan ng mga anak ko. I already lost one, I can't bare to lose them too.

Niyakap ko ang katawan ng asawa ko pero nang mapahaplos ako sa tyan niya, doon ako tuluyang nanghina. This is my fault. It’s my entirely fault. Kung hindi sana kami nag-away ni Nika, hindi naman mangyayari ito ngayon, hindi ba? We... We lost our child. I... Hindi ko kakayanin kung anong mangyayari kay Nika sa oras na magising ito... I... I already saw Errol losing his sanity because his fiancé commit suicide and their unborn child died. I... I saw Lily loses her mind too when she gotten into accident and lose their twins... How... How about Nika? I... I cannot bear that.

"Excuse me! Bakit parang ikaw pa ang lugi sa nangyari sa atin por que hindi mo maalala? Ang dami dami ng pinagtiisan ko sa iyo—" "Dahil gusto mo ako?" Halos mamanhid ang kamao ko kakakuyom sa sobrang inis. "Dahil sabi mo huwag kitang iwan kahit na ang sama sama mol" "Wow, ang sama sama. Bakit wala pa tayong anak?" Napawi ang inis ko at napalitan iyon ng blangkong ekspresyon. "l had miscarriage on my first pregnancy. Going two months, no fetal heartbeat."

Everyone had their own struggle that they need to face. Kahit na maraming kuwento siyang narinig ay may kung ano sa ibinahagi ni Ai na nanatili sa kanyang isipan. Ai’s story had more impact to her for some reason. “Ahm…” She smiled awkwardly when it was her turn to share something. Though no one was pressuring her, she felt like she had to tell something about herself. “We lost our baby recently. Well, technically it was still a fetus… I had a miscarriage.”

“Sana matauhan ka na B, na hindi lahat ay worth it ipaglaban. Sana natuto ka na sa pagkawala ng baby mo. H'wag mong sayangin ang buhay mo sa walang kwentang tao. H'wag mong sayangin ang buhay sa pagpapaka martyr. Maiksi lang ang buhay, gamitin mo ito at magpakasaya... You deserve to be happy...you really is...” Matapos namin mag kuwentuhan ay pumasok na kami sa aming mga kwarto. Doon, naramdaman ko na naman ang pagkawala niya... Pero kailangan kong lumaban gaya ng pangako ko sa kaibigan ko. Kailangan ko pang lumakas para lumaban sa mga haharapin ko pa.