Prenup Wedding Ideas の小説・ストーリー

May bahid pa ng pagtatampo ang pagkakasabi niya. Problemadong-problemado naman si Brent na tumingin sa kan’ya. "No, I don't want to postpone the wedding. And it’s not that I don’t want it. Gustong-gusto ko na ibigay ang lahat ng gusto mo rin, Harp." "Perfect." Matamis na ngiti ang isinukli niya sa lalaki. "Then that's settled. Maybe we can now discuss the prenup agreement?"

Ayaw na nilang patagalin ang kasal para naman daw maganda ang hubog ko sa wedding gown na isusuot ko, habang hindi pa mumuumbok ang tiyan ko. Yung prenup photo shoot namin ay gaganapin sa isang Garden resort nila Daddy na hindi kalayuan dito sa Mansion. Madalas ring inuupahan ng mga artista at malalaking tao ang Garden resort nila para gamitin sa mga prenup photo shoot. Nakakaramdam na ako ng excitement. Hindi na rin ako makapag hintay na maikasal kay Troy!

“may kapatid ka ba? Yung ka-edad ko?.” “Tse!” bulyaw ni Guen. Tawanan. HANGGANG sa harap ng wedding coordinator ay kitang-kita ang saya ng buong pamilya. Lalo na nang pag-usapan nila ang konsepto ng gagawin nilang prenup photoshoot sa Cordillera. Re-enaction ang tema ng mga eksena kung paano sila nagkakilala; tulad ng araw-araw na pag-akyat niya sa bundok para magturo, pamamangka nilang dalawa ni Kibaweg sa ilalim ng buwan, at siyempre hindi mawawala ang picture o video sa waterfalls na taga-dala niya ng batya ang matipunong mapapangasawa.

"Okay, sabi mo iyan, ah." "By the way, papapirmahin mo ba ako ng pre-nuptial agreement?" Mas mayaman naman siya sa akin, kaya plano niyang gawin iyon. "Why?" he asked instead. Nakakainis kausap. "Wala naman. Naisip ko lang. You know maghihiwalay din naman tayo, so kapag walang prenup—" Nayayamot siyang umungol. "We're still planning for the wedding pero iyan na agad ang iniisip mo." Nagsusungit na siya.

Gusto ko rin na gawin ang part ko bilang asawa niya. Napag-usapan na rin naman ito ng pamilya namin kaya wala naman silang problema. Supportive rin sila sa desisyon ko. Sa totoo lang ay excited na ako sa magiging prenup shoot naming dalawa. Pinaghahandaan namin ang kasal naming dalawa dahil isang beses lang ito at gusto ko na maging memorable ang araw na ‘yon para sa amin.

Pero sa kuwento niya, ito pa ang simula at maliit lang ang porsiyento kung magiging masaya. Idagdag pa ang magandang wedding gown. Plano pa nga niya noon na siya ang magtatahi ng wedding gown niya. Oh, diba? Hanggang pangarap na lang talaga siya. Magandang set-up ng wedding, with full of flowers around the venue, and of course, a church wedding. Pero mas bet talaga niya ang beach wedding. Iyon bang sunset style. Iba talaga ang hatid niyon sa kanya.

“Teka, nag-iisa kong anak si Stephanie at kung ikakasal siya, dapat may selebrasyon. Inaabangan ‘yan ng buong angkan namin.” “Sasabihin ko sa inyo kung ano lang ang meron. Magpapakasal tayo sa huwes, pipirma ng marriage contract na may full separation of assets at prenup. Binilhan ko na siya ng condo na titirhan niya, pero may sarili siyang kwarto at may sarili ako. Titira tayo sa iisang bubong dahil lang sa batang ‘yan pero may DNA pa rin na magaganap,” paliwanag ko, sabay tingin kay Stephanie. “Akala ko titira tayo sa bahay ng mga magulang mo,” sabat ng nanay niya sa wakas. “’Yung malaking bahay na may magarang hardin. Karapat-dapat doon ang anak ko.”

Pati ang caterer, final touches na lang daw. Simple lang daw ang kasal, pero mukhang pinag-isipan bawat detalye. Bukas na 'to. Bukas ikakasal kami ni Kurt. Pero ngayon, prenup shoot muna. Nasa garden kami ng penthouse. Suot ko ang isang white floral dress, presko at elegante. White sandals sa paa. Simple pero angkop. Hinawi ko ang buhok sa tenga habang nilapitan ako ng photographer.

Pinaayos ang prenuptial agreement, hindi para protektahan ang yaman ko, kundi para tiyakin na kahit anong mangyari, hindi siya masasaktan ng kahit sino. Pinadala ko siya sa isang mamahaling boutique para sukatin ang best gown para sa kanya. Pero hindi ito wedding na may simbahan. Hindi ko kailangan ng altar para itakda ang pagmamay-ari ko sa kanya. Kailangan ko lang siya, sa tabi ko. At kapag handa na siya… Hindi lang apelyido ko ang dadalhin niya. Pati puso ko.

“Alright, eh sa wedding photos natin? Do you have a style you like? Alam mo na panglagay sa wedding invitation at display sa villa natin.” Nang marinig iyon ni Naomi, mas naging excited pa ang babae sa kasal na magaganap. “Oo nga pala, saka gusto ko rin ng prenuptial.” “Kailan mo gustong gawin?” Ngumuso na si Naomi, knowing na busy pa si August hindi siya makapag-decide kung kailan nila iyon pwedeng gawin na dalawa. ”Kung kailan hindi ka busy.”