Private Karate Lesson Game Novels & Stories

Weird. "Okay, let me explain the mechanics of this game. May paper na ibibigay sa inyo na kailangan niyong ipitin gamit ang mga pisngi ninyo. Ipit ipit niyo yung papel na yun habang iniikutan yung upuan na nasa harapan ninyo. Dapat hindi niyo mahuhulog yung papel dahil pag nahulog ninyo, kailangan niyong bumalik ulit sa starting line. Pag naka-ikot na kayo sa upuan na nasa harapan ninyo ay may mga nakabitin na mga apple. Kung sinong unang partner ang makagat sa apple na nakabitin ay silang magiging panalo.", pag eexplain ni lola Margareth. Napatingin naman ako kay Aiden. "Dapat manalo tayo. Never pa akong natalo minsan sa buhay ko sa mga larong sinalihan ko."

he simply said. Napabuntong hininga nalang ako at kinuha ang phone niya. He starts to explain all the details of the game and settings, maging ang emblems, items at heros, meron silang tinatawag na core, mid laner, exp, gold lane, and the roamer He explained slowly, but understandable all the mission of those lanes, napatingin ako sa rank niya at nakitang Mythical Glory na ito

Napangiti lang ako. "Ops! Don't drink yet!" paalala niya kaya natawa kami kay Kiko na nabiting uminom ng alak. "Any game suggestion, everyone?" tanong niya at inilibot ang paningin sa amin. "I have one!" bibong nagtaas ng kamay si Erica. "Let's play Put your shot glass down instead of Put your fingers down! The only people who'll take their drinks are the remaining ones with their shot glass still up!" paliwanag niya sa mechanics.

Kung tutuusin, kahit na tumingala ay maganda pa din dahil kita ang mga bituin. "Look, I bought a game. Do you want to play?" Ipiwangayway ni Jascha ang flashcards na mukhang pang-trivia game at base sa disenyo non ay mukhang trivia pa iyon tungkol sa universe. "May backbone ka na ha?" I giggled. Hinahamon niya ako sa isang bagay na ako ang naunang magkaroon ng "Try me." "Which is the second planet from the sun?" I asked. Nakapahinga ang mga flashcards sa aming gitna at bumubunot lang kami doon. Every wrong answer is equivalent to a drink on glass full of wine without ice as penalty.

"Too late." Makalipas ang ilang sandali, nakaupo na silang tatlo sa carpet ng sala. Nakakalat sa harap nila ang game board. Si Junie ang pinakaunang naglaro. Pagkatapos siya ang susunod at huling kumuha ng dice si Kevin. "Daddy!" "Ano?" "No cheating." Hindi na napigilan ni Kevin ang mapailing. "I own companies." "Exactly and that's not how it works."

Then, sinabi niya ang pinakanakakagimbal na words na narinig ko sa buong buhay ko. “Let’s play a game.” The Deadly Royal Banquet Game ‘Wag kang praning, Lara. Baka naman chess lang to. O kaya poker. O baka UNO?! Pero bakit kinakabahan ako… I took a deep breath and smiled nervously. “Ano pong… klase ng laro, Your Majesty?” The King’s smirk turned deadly. “Survival.” Bigla akong nanigas. “Ha?” The King leaned forward.

“Syempre alam ko. Lahat ng batang narito ay kakaiba.” “Hindi naman iyon ang ibig kong sabihin,” paliwanag ni Drake, puno ng emosyon ang boses nito. “Ganito kasi ‘yon. Ang game ni Justin ay isang number-based game na ako mismo ang nag-develop---nasa testing stage pa lang ito pero nasa level 72 na siya.”

“Kael, don’t tell me you were this clumsy before.” “No,” sagot ni Kael, seryoso. “I was worse.” Nagtawanan silang lahat. “Last exercise!” sigaw ni Kael matapos ang tanghalian. “Balance and strategy test!” “Yesss!” sigaw ni Elera. “I’m good at this.” “The challenge,” paliwanag ni Kael, “is to cross the wooden beam over the pond. No falling, no magic, no help.” Si Alaric agad ang naunang umakyat. “Easy.”

Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan. Binalik ko ang aking atensyon sa laro at nang tignan ko ang score halos magkapantay lang sila. 38 for red team and 41 for blue team. Hindi ko alam pero ang bilis ng panyayari at sobrang dikit ng laban. Parang ni isa sa kaniya ayaw magpatalo. Muli naman sumigaw ang red team ng magkapantay na score ng dalawang team. Halos nabibingi na ako rito dahil sa samut-saring sigaw mg mga Estudyante.

KARMA: Kill Me or Love Me Chapter 3: The Wait in the Dark Only a day had passed since the incident in the forest, but already another wave of adventurers arrived, eager to harvest items from the feeble creatures like slimes and rabbits that roamed my territory. This was not good news. With each passing day, more and more of them discovered this once-quiet corner of the forest. The sanctuary I had carved out for myself was slowly transforming into a playground for novices, and if I let it continue, the peace I’d fought so hard to maintain would vanish entirely. These adventurers, though weak, were becoming more frequent, their presence like a creeping shadow eroding the tranquility of my refu