Private Message の小説・ストーリー

Mukhang wala naman akong maitutulong sa kaniya ngayon Nagtungo ako sa mini sofa ng kaniyang opisina at nilabas ang cellphone, pagbukas ko nito ay sumabog kaagad ang message notification ko As usual, parehas na pangalan lamang ang nabasa ko. Si Anton na nangunguna at tinatanong kung nasaan ako, sumunod si Jake na ginagawa akong Messenger para ipadala ang message niya kay Anton dahil hindi daw siya nito pinapansin.... At ang huli ay si Rain na halos umabot ata sa bente ang message, may miss call pa ang lalaki Binuksan ko ang message niya

Maybe, I need a glass of milk. Bumaba akong kusina at nagtimpla ng gatas. Inakyat ko iyon sa kwarto at sinubukang ubusin. Naagaw lamang ang atensyon ko sa umilaw na cellphone. Hindi ko maiwasang pangunutan ng noo. Hindi matukoy kung sinong magpapadala ng mensahe sa ganitong oras. I tapped the message icon. Bahagyang nanlaki ang mga mata ko sa mensahe niya.

SIS NAKALIMUTAN KO PALA NA SABIHIN SAYO NA SUSUNOD PALA AKO SAYO SA SUSUNOD NA ARAW KAYA IF MAY NEED KA PAKI TX NA LANG SIS KONG ANO ANG KULANG SAYO PAG DATING MO MAMAYA DON PARA DADALA KO BUKAS TANDAAN MO HA MAMAYANG 5:00PM ANG ALIS MO DIYAN KAYA MAGHANDA KA NA tamad akong nag type ng message at agad na send sa kanya at ng masend ko na ay agad kong nilapag ang phone ko sa may ulohan ko at agad na pumikit di ko na namalayan na kinakain na pala ako ng antok

Unang araw ko pa naman ngayon baka masesante na agad ako. Palihim kong sinulyapan ang boss kong abala sa kung anuman. Nagtype na lamang ako ng message para kay Garrett at sabihin sa kaniya na busy ako ngayon. 'Sorry, medyo busy ako ngayon, Garrett. Tawagan nalang kita kapag out ko na.' message ko kay Garrett. Sinend ko agad iyon kay Garrett. Hindi nagtagal ay nagreply naman agad ito. Basta talaga itong lalaki na ito ang bilis ng reply sa akin.

Pagkatapos, inayos niya ang sarili niya at nagsend siya ng message kay Luna. Isang espesyal na text messaging function sa phone ni Joshua ang paglalaho ng mga mensahe. Automatic na mabubura ang mga mensahe pagkatapos itong mabasa ng pinagsendan niya, at ginagamit lang ito ni Joshua kapag gusto niyang kumausap ng palihim. Sa ganito, hindi siya mahuhuli, at walang makakakuha ng mga sikreto ng kumpanya kahit na makuha nila ang phone niya. Ang phone ni Joshua ang tanging phone na may messaging function na ganito.

Baka matagal ka nang nahulog sa akin. Kidding aside, totoo ang sinabi ko. Mahal kita. ~~~ Bumuga ako ng hangin nang mabasa ang message niya. Nang tingnan ko kung kailan pumasok sa inbox, kanina palang madaling araw. Mga isang oras after ko mai-send 'yong message ko noong hatinggabi. Nag-type ako. To Tiden: Salamat sa message mo. Pero 'di pa rin kita type. Bleh. :p

Umupo ako sa sofa at tumitig sa ceiling habang hawak-hawak ang phone ko. Ilang beses ko nang tinype, binura, at tinype ulit ang message na gusto kong ipadala sa kanya. “I miss you.” “I’m sorry.” “Please talk to me.” Pero wala sa mga ‘yon ang nabigay ko. Dahil kahit anong sabihin ko, alam kong hindi sapat. Hanggang sa sa huli, isang simpleng mensahe lang ang pinadala ko. “Marga… please eat on time.”

Pero lagi naman akong ganoon at hindi naman siya nagagalit. Tinignan ko ang huli namin usap sa isa't isa sa messenger at halos manlaki ang mata ko noong nakita ang new message niya. Dali-Dali ko itong tinignan at napakunot ang noo ng makita ang salitang ‘Congratulate me, bessy!’

“Mabuti pa siguro ay binyagan na natin ang condo ko. Doon na natin gawin ang kapalit na sinasabi mo. Game na ako. Basta, mag-message ako kung kailan. Medyo busy pa ako e.” “Anytime naman ay puwede ako, hihintayin ko na lang ang message ko. Sige na, matulog ka na, alam kong pagod ka. Congrats ulit, ha!” “Salamat, Sylas. See you soon.”

Message requests 𝘔𝘦𝘴𝘴𝘦𝘨𝘦 𝘳𝘦𝘲𝘶𝘦𝘴𝘵 FROM: Calvin Peter Hi, ako toh yung klassmate mo at yung kasama mo sa McDonalds kanina. Yung may kasamang apat m lalaki yung sina, Maxs, Cleo, Fran at si Chael tanda mo kanina? ako yun. Sabi nya sa message gusto kong matawa dahil sinabi nya talaga yung nangyari kanina para lang matandaan ko sya. TO: Calvin Peter