Private Message の小説・ストーリー

Tumango na lang ako at hindi na umimik, ng lumalim ang gabi lalo nag paalam na ako na uuwi na ako. May pasok pa ako bukas, dahil kailangan ko pa asikasuhin ang Christmas party ng empleyado ko. Habang patungo ako sa parking nakatanggap ako ng message kaya agad kong binuksan ito at binasa ko ang message. From Unregistered; Mag ingat ka dahil isa sa mga mahahalagang tao sa buhay mo ang kukunin ko sayo.. Yun lang ang nakalagay sa message, ngumisi naman ako at umiling. Mukhang binabantayan ako ng taong nasa likod ng mensahe na ito.

Ang siste naman, gara ng plano ha? Iwinalang-bahala ko na lang iyon at nagpokus sa ginagawa ko. Nasa kalagitnaan na ako ng pagbabasa ng may biglang chat alert sa m*ss*nger ko. Isa iyong message request. Meaning ay mula sa hindi kilalang tao or hindi ko friend. Sinubukan kong buksan ang options ng message. Hindi nga ako nagtaka pero siyempre ay naconfused din ako ng bahagya. Kasabay din noon ang pagnotify sa akin ng F*c*book.

Tumunog ang kanyang cellphone, isang mensahe mula kay Jasmine: "Hey, how’s your day so far? Hope you’re not overworking yourself again! 😊" Napangiti si Michael habang binabasa ang mensahe. Agad siyang sumagot: "You know me too well. Busy, but I’m thinking about you. Can’t wait to see you soon. ❤️"

Ano bang maganda- Ikinagulat ko nang may sumaling sa siko ko, at saktong ‘yon pa naman ‘yong kamay kong may hawak ng phone ko. Agad kong napindot ang screen ng phone ko, and there I saw I sent my reply already. Kaso ang ikinapangit ng app na ito, walang unsent messages! Maui: No worries. Hindi ko naman ugali mag-end ng convo. Take your time. Pagbalik mo, nandito pa rin ako 😘

Mukhang wala naman akong maitutulong sa kaniya ngayon Nagtungo ako sa mini sofa ng kaniyang opisina at nilabas ang cellphone, pagbukas ko nito ay sumabog kaagad ang message notification ko As usual, parehas na pangalan lamang ang nabasa ko. Si Anton na nangunguna at tinatanong kung nasaan ako, sumunod si Jake na ginagawa akong Messenger para ipadala ang message niya kay Anton dahil hindi daw siya nito pinapansin.... At ang huli ay si Rain na halos umabot ata sa bente ang message, may miss call pa ang lalaki Binuksan ko ang message niya

Maybe, I need a glass of milk. Bumaba akong kusina at nagtimpla ng gatas. Inakyat ko iyon sa kwarto at sinubukang ubusin. Naagaw lamang ang atensyon ko sa umilaw na cellphone. Hindi ko maiwasang pangunutan ng noo. Hindi matukoy kung sinong magpapadala ng mensahe sa ganitong oras. I tapped the message icon. Bahagyang nanlaki ang mga mata ko sa mensahe niya.

SIS NAKALIMUTAN KO PALA NA SABIHIN SAYO NA SUSUNOD PALA AKO SAYO SA SUSUNOD NA ARAW KAYA IF MAY NEED KA PAKI TX NA LANG SIS KONG ANO ANG KULANG SAYO PAG DATING MO MAMAYA DON PARA DADALA KO BUKAS TANDAAN MO HA MAMAYANG 5:00PM ANG ALIS MO DIYAN KAYA MAGHANDA KA NA tamad akong nag type ng message at agad na send sa kanya at ng masend ko na ay agad kong nilapag ang phone ko sa may ulohan ko at agad na pumikit di ko na namalayan na kinakain na pala ako ng antok

Unang araw ko pa naman ngayon baka masesante na agad ako. Palihim kong sinulyapan ang boss kong abala sa kung anuman. Nagtype na lamang ako ng message para kay Garrett at sabihin sa kaniya na busy ako ngayon. 'Sorry, medyo busy ako ngayon, Garrett. Tawagan nalang kita kapag out ko na.' message ko kay Garrett. Sinend ko agad iyon kay Garrett. Hindi nagtagal ay nagreply naman agad ito. Basta talaga itong lalaki na ito ang bilis ng reply sa akin.

Pagkatapos, inayos niya ang sarili niya at nagsend siya ng message kay Luna. Isang espesyal na text messaging function sa phone ni Joshua ang paglalaho ng mga mensahe. Automatic na mabubura ang mga mensahe pagkatapos itong mabasa ng pinagsendan niya, at ginagamit lang ito ni Joshua kapag gusto niyang kumausap ng palihim. Sa ganito, hindi siya mahuhuli, at walang makakakuha ng mga sikreto ng kumpanya kahit na makuha nila ang phone niya. Ang phone ni Joshua ang tanging phone na may messaging function na ganito.

Baka matagal ka nang nahulog sa akin. Kidding aside, totoo ang sinabi ko. Mahal kita. ~~~ Bumuga ako ng hangin nang mabasa ang message niya. Nang tingnan ko kung kailan pumasok sa inbox, kanina palang madaling araw. Mga isang oras after ko mai-send 'yong message ko noong hatinggabi. Nag-type ako. To Tiden: Salamat sa message mo. Pero 'di pa rin kita type. Bleh. :p