Private Message Novels & Stories

Nakipagpaligsahan ang mga daliri ko sa pag-type ng mensahe at mabilisang pinadala iyon. "Ikaw ang bahala." Pagtatama ko. Muting nag-green ang dalawang check doon sa mensahe ko. Nawala ang 'Typing'signal doon sa conversation naming dalawa. "Pero antok na talaga ako, bukas na lang, Monkey. Goodnight." Ibinaba ko ang cellphone ko, palagay ko ay nakatulog na siya. Pumikit ako pero ilang sandali lang ay nagvibrate muli ang cellphone ko.

Please leave a message after the tone. "Hi. This is Julie. Si Maria Juliena Dimagiba, tanda mo pa? Nakita nga pala kita kanina. Kasama mo 'yong boyfriend mo habang sakay kayo ng auto mo. Hindi mo siguro ako napansin kasi nobyo mo 'yong umorder para sa inyo. Oo, ako 'yong nasa drive thru. Rome... I'm sorry. Ang sama-sama ko noong mga bata pa tayo. Sorry sa lahat ng mga pambubully ko. Alam mo... feeling ko kinakarma na ako ngayon. Kasi ang yaman-yaman at ang sikat-sikat mo na, e. Tapos heto ako... kahit anong kayod ko, kahit anong sikap ko, wala pa rin. Hindi ako manghihingi ng pera sa'yo ha. Tumawag lang ako kasi gusto kong mag-sorry at sabihing..." Mahal kita, Borromeo Buendia Jr. Mahal kita

New favebook naman ito kaya binuksan niya ang message. [12252000 is your condo’s password. This is Joshua, don’t worry I won’t bother you anymore.] basa niya sa message. Mabilis niyang blinock ang user account saka nagdeactivate ng favebook dahil sa takot. Ayaw pa rin niyang magtiwala dahil baka pain lang ito ni Joshua. Paano kung pumunta siya sa condo niya tapos nandun pala si Joshua? Hindi na siya maniniwala sa mga patibong ni Joshua.

Narinig kong nag vibrate ang aking phone kaya agad ko naman itong kinuha at inopen ang nag pop up na message. From Dean's: Good Day! I would like to inform you that you don't have a class for Thursday-Saturday due to hectic schedule of your teacher. Please inform your classmates. Thank you for your consideration mr. Tristan lee. Agad ko namang finorward sa groupchat ang message ng Dean's sa akin. [You forwarded a message] Good Day! I would like to inform you that you don't have a class for Thursday-Saturday due to hectic schedule of your teacher. Please inform your classmates. Thank you for your consideration mr. Tristan lee.

"Wala naman. Baka may naninira na naman sa'kin sa likod ko." Napangiti siya nang bahagya. Kasabay noon, may biglang lumabas na message notification sa kanang ibabang bahagi ng screen. Blanko ang account ng sender. Wala kahit profile picture. Nang mabasa niya ang mensahe, agad siyang napatuwid ng upo. [Naipadala na ang gamot. Pakibantayan na lang ang delivery.] Biglang lumiwanag ang mga mata ni Sunshine.

Isang message mula kay Blake. [Gising ka pa?] Napangiti si Erin at sumagot: [Oo.] Blake: [Anong iniisip mo?] Tumigil sandali si Erin, saka nag-type: [Iniisip kita.] Tumahimik nang sandali sa kabilang linya. Pagkatapos— [Iniisip din kita.] Lumambot ang puso ni Erin sa nabasa. Nag-type siya ng huling message: [Magkikita tayo bukas.]

Hindi sumagot agad ang binata, ang mga mata ay naniningkit. “Nabasa ko ang notification, baka kako importante.” Inabot nito ang cellphone sa kanya. Pagkakuha ni Gab, agad niyang nakita sa screen ang isang notification, “Message deleted. Secure channel closed.” Nakahinga siya ng maluwag. Kailangan ng code bago mabasa ang mensahe. Matapos ang limang minutong hindi nabubuksan ang message, kusa itong mabubura. Mare-retrieve lamang kapag nagsend siya ng request.

Mukhang madaling kausap si Marcus, kinuha ang kanyang cellphone, at nagpadala ng mensahe kay Beatrice. Ding. Nakakita si Beatrice ang message notification, at ito ay isang mensahe mula kay Marcus. Tumingin siya sa kanya ng may pagdududa. Bakit siya nagse-send ng messages habang sobrang lapit nila sa isa't isa? Kinukuha niya ang lugaw mula sa bowl at inilalagay sa bibig habang binubuksan ang messages at tinitingnan ang mensahe.

Lalong nagpalit-kulay ang mukha ni Jace sa tindi ng galit. Agad niyang dinalot ang WeChat para mag-message kay Tanya, pero ang bumungad sa kaniya ay isang pulang exclamation mark at ang text na: “Message failed to deliver.” Nag-apoy ang matinding galit sa mga mata ni Jace. Sa pagkakataong ’to, hinding-hindi na niya ito susuyuin. Kung gusto nitong makipagbalikan, kailangan nitong matutong magbaba ng kaniyang bratty at princess attitude!

Payapa. Tinanggal niya ang kanyang sapatos, huminga nang malalim, at pagkatapos ay umupo sa sopa. Nang ilapag niya ang kanyang telepono sa maliit na mesa, may lumitaw na notification sa screen. Isang mensahe, walang lagda. Tulad ng dati. «Ngayong gabi, 11 PM.»