Problem Solved Novels & Stories

"Ano bang sinasabi mo?" "Seryoso ako." "Ay, ewan ko sa 'yo. Kung anuman 'yang problema mo ay may mareresolba 'yan. Sabihin mo kasi kung ano 'yan nang matulungan kita " Nag-isip si Cristine. At buong akala niya ay mag-o-open na ito ng problema pero hindi pa rin pala dahil umiling lang ulit ito. Napakibit-balikat na siya. "Sige, hihintayin ko na lang kung kailan mo sasabihin."

“Puwede pa 'yang pagtalunan.” Ngumiti siya nang bahagya at kinuha ang baso ng tubig na inabandona niya sa coffee table kanina. Hindi siya uminom doon. Hawak lang niya ang baso, pinag-aaralan ito, pero alam kong iniisip na niya ang mga salita ko. “Ang problema ay hindi kung babalik ka ba,” patuloy ko. “Ang mga terms ang problema.”

Ayaw kuna dito'. Ani ko Sa isip. Halo halong emosyon ang nararamdaman ko. Pakiramdam ko nanghihina ang katawan ko. Pakiramdam ko namamanhid ang buong sistema ko. Nanlalabo ang mga mata ko dahil Sa mga luhang dumaloy saaking pisnge. 'Ang Problema ay may solusyon'. Utomatiko akong huminto ng maalala ang sinabi ni mommy. Oo tama sya lahat ng problema ay may solusyon.

komento nito. Sana nga, ganon lang. Wala na kaming imikan ni Joyce sa loob ng sasakyan. Seryuso ito sa pagmamaneho, parang may problema ito. Hindi kuna tinanong kong ano? Baka kasi ayaw muna niyang sabihin, nagsasabi lang siya ng problema kapag may solution na siya. Sunod-sunod na buntong hininga ang pinakawalan ko, mukha talaga malalim ang problema ni Joyce. Tulala 'din ito. Gusto sana siyang tanungin pero pinigilan kuna lang ang sarili ko.

"Coz he's after that USB." Ilang minutong katahimikan ang naghari sa pagitan nilang tatlo. Kapwa nalunod sa mga sarilining iniisip. Binasag ni Sunshine ang katahimikang iyon at kung may anong pinipindot na naman sa keyboard ng laptop niya. "May isang bagay lang akong pinoproblema..." Napatingin naman sina Evie at Sol sa screen ng laptop ni Sunshine nang may tinuro ito roon.

Sigurado Akong malaki na rin Ang pursyento nu'n. Dumiretso ako sa aking silid upang magpalit ng damit. Gusto kong kausapin si itay tungkol rito. Sana lang ay Sabihin sa akin. Magaling pa Naman ito magtago ng emosyon Lalo na kapag may problema ito. Napabuntong hininga akong lumabas sa aking silid. Tinungo ko Ang kusina namin upang tingnan Kong may naluto ng pagkain. May kanin na ngunit Wala pang ulam. Naghanap ako ng pwede Kong lutuin.Malapit na palang maubos Ang stock namin. Ngunit malayo pa Ang sahuran. Bakit ba!kapag may problema ,sabay-sabay itong dumating. Hindi naman ako nag-order kaloka. Niluto ko na lamang Ang sardinas at misua na Nakita ko.

Gumawa siya ng isang solusyon sa dalawang problema. “Sige, hindi ito isang problema,” Ngumiti si Leon at pumayag siya ng walang problema. Ito ay isang bagay na nakaka benepisyo sa parehong partido, kaya wala siyang rason para tumanggi. “Desidido na pala ito!” “Kumain na tayo, ihahanda ko ang agreement sa mga susunod na araw. Kapag tapos na ito, si Harvey o Cynthia ang magsasabi sayo,” Ang sabi ni Benedict.

In fact, hindi niya alam kung paano ang buong gabi nilang pinuproblema na kaso ng druga ay na-resolba agad ngayon na walang kahirap-hirap? Napakamot siya sa ulo niya. "Paano nangyari ang bagay na 'yun?" ***** Nachtwrites22

Nakangiting sabi niya, inirapan ko siya at nag-iwas ng tingin, pero sa totoo lang kinikilig ako. "You did great earlier, wife." Sabi ni Reid at pinaandar na ang sasakyan. "Anong great doon?" Tanong ko, "on how quick you assess the problem in just a period of time, wife. Nabigyan mo na kaagad ng solution." Tumango ako, "Ang ingay kaya, nagtatalo kayo doon, ang daming matatalinong nandoon pero hindi man lang binigyan ng solution ang problema." Reklamo ko, napatawa naman si Reid.

Nung una masaya pa ako pero ngayon nakakapagod pala simula nung iniire at mailabas ko ang kambal walang araw na hindi ko minura at pinatay si Cassius sa isip ko. Doon ko nalaman hindi pala biro ang maging ina lalo na kung magisa ka lang at dalawa ang inaalagaan mo halos mapabayaan ko na ang sarili ko dahil sa parang nananadya pa ang dalawa at salitan lagi sa pagiyak. At hindi lang doon natatapos ang problema, dahil ang mahal mahal ng gastusin napakadaming bibilhin kung minsan nga ay naiiyak nalang ako sa kawalan dahil sa labis na frustration.