Quasi Emperor Eye Novels & Stories

"OMG! Bakit pumasok pa siya sa eksena?" "Hala, mayayari siya kay Emp." "Kawawang babae." "Stupid b*tch." Tinitigan ko ng matiim ang nangangalang 'Emp'. His evil eyes looked at me. Napalunok ako sa paraan na pagtitig niya sa akin. Mabilis na pinasadahan ko naman siya ng tingin. He has an arrogant handsome face and a perfect body. His aura is full of confidence and power that no one can mess with him. And there is something about this guy that keeps on bothering me.

Wala yung usual niyang composed, CEO aura. Ang dala niya ngayon ay gera. Nakasabit lang kung saan ang suit jacket niya, sleeves rolled up, tie maluwag na parang pinigtas niya sa inis. Ang mga mata niya? Mas malamig pa sa quarterly losses. Calculating. Merciless. He looked like a man who had been betrayed— and was ready to burn the world to hunt the traitor down. “Update,” he ordered. Walang nag-attempt mag-delay.

Mukha siyang dakila at maharlika; ang kanyang magandang katawan ay lubos na kaakit-akit. Sa sandaling siya ay lumakad, ang titig ng Empress ay lumapag kina Darryl at Quincy. Sa pagkakataong iyon, kinumot ng Empress ang kanyang mga mata at tumingin kay Quincy. “Ate, Darryl? Bakit ka nandito?"

“I can give you a million to start one.” She tilted her head. “Ano namang inenegosoy ko, aber?” He shrugged off his shoulders. “Anything that you’d like to sell.” Emory looked at the sea in front of them. Wala sa sarili siyang napatitig sa mga mata nito. Those blue eyes that captivated him in the very first place. Who wouldn’t, right? Sobrang inosente tignan ang mga mata niya na hindi mo lubos akalaing magagawa nito ang mga bagay katulad na lang ng pagdating sa kwarto.

Lumabo ang kanyang paningin. Ang huli niyang nakita ay dalawang pares ng itim na sapatos bago siya tuluyang nawalan ng malay. "She's mine.."

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Akin lang ang emperor ninyo. ****** LMCD22

sigaw ni Ryella, tatakbo sana siya ngunit hinarang siya ng mga guwardiya. "Huwag kang malikot, cara mia," ang boses ng Emperor ay hindi katulad ng kay Mateo Cruz. Ito ay isang boses na walang emosyon, parang tunog ng nagkikiskisang bato. "Ang bawat hakbang mo ay katumbas ng isang pulgada ng paghatak sa lubid na iyan. Gusto mo bang makitang mabali ang leeg ng hari mo?"

Ang matagal na niyang hindi naipapakitang kamay na metal ay kanyang nailabas ng muli. “Dad, those are cyborgs. We need to be ready, they are high risk.” napatiim bagang naman ang Emperor saka kinuha sa kanyang coat ang itinatago niyang laser sword na anyong ballpen kaya hindi nahahalata na isa itong armas. Nang pinindot niya ito ay humaba ito at nag ilaw na kulay puti. Napalingon naman sa kanila ang mga blood armies na cyborg at nakita nilang dalawa na nagsisipulahan ang mga mata nito na tila laser.

ang tanong ni Clay. Hindi ako pwedeng magpakita ng awa sa mga kaluluwang ito. Hindi ko kakayanin na malimutan ng anak ko ang alaala niya sa akin. “Siguraduhin mong abo silang babalik kay Magwayen,” ang sambit ko. Ako si Euthymius. Ako ang kabiyak ng Ethereal Queen at ako ang hari ng Underworld. At walang sino man ang maaaring manakit sa anak ko. Mukhang ito na ang panahon para kumilos.