Question For Friends Mga Nobela at Kwento

" Talaga bang birthday Niya bukas?" " Oo, sigurado ako nasa f* niya e Hindi mo ba siya friend sa f*?" Tanong ko Naman Dito. " Wala akong social media" sambit Naman ni Akio. " Ano ka ba Naman sir Marami siyang friend dun na lalaki, baka nga may ka chat na yun dun di mo lang alam sabagay single Naman siya at contract wife mo lang Siya"

"Aam mo naman ang sagot, nagtatanong ka pa. Oo na, single na kung single. E ikaw ba? Tumino ka namn ba?" "Oo naman," halatado ang pagiging defensive nya, lumabi pa siya at pagka ay umiwas ng tingin. "E bakit kapag nakikita kita sa department store e iba-iba ang kasama mong babae sa araw-araw?" "Friends." "Twenty-seven friends? Ang friendly mo naman," sarkastikong wika ko. "Networking." Napailing ako. "Ang kapal talaga ng mukha mo."

Even Layla’s friends na first time ko lang nakasama, ang bilis na rin naming naging close. “Let’s ask each other ng random questions!” biglang suggestion ni Melody. “Game!” sabay-sabay naming sagot. Kaya nag-start na ang impromptu Q&A session namin. “What age do you want to be married?” unang tanong. “27.” sabi nung isa. “26.” sabi ni Melody. “28.” sabay kindat pa nung isa. Halos pare-pareho lang mga sagot nila. Then sila naman ang nagturo sa akin.

Hinaplos ko ang braso niya, pero ang tingin ko ay nanatiling mapanuri. "Did you enjoy the company of your friends?" may diin na tanong ko. Umiwas siya ng tingin, pero ang ngiti ay hindi pa rin tuluyang mabura. "Of course, iho. It has been so long nung huling makasama ko sila nang ganito." Nanliit ang mata ko sa narinig. "By the way, Mom, hindi ko pala natanong... are they college friends? High school? Workmates?"

“Bakit mo natanong?” “You don’t answer a question with a question too, woman.” Napanguso ang dalaga. May point naman siya. She took a deep breath. Siguro naman ay walang masam kung makikipagkwentuhan siya rito, ‘di ba? Baka sakaling magkaroon sila ng magandang daloy ng pag-uusap ngayon. “He’s my high school friend,” she said. “He’s a good friend of mine. Kaso bigla siyang nawala ng ilang taon and then poof, we meet again.”

nahihiyang tanong ko sa kanila. Naramdaman kong humigpit ang hawak ni Arc sa kamay ko at alam ko ring nakatingin na siya sa akin ngayon. “For what?” Arc asked. I shrugged. “They are your friends. That’s why I want to know them. Am I not allowed to do that?” “You’re allowed. I’m just curious. Go on, ask them whatever you want,” he told me. Bumalik siya sa pagpikit pero hawak niya pa rin ang kamay ko. Tumingin ako sa mga kaibigan niya.

Balik tanong niya kaya napatigil ako Ano nga ba sa akin kung sila nga o hindi? Bakit ba nagtatanong ako? Hindi ko rin alam ang sagot. "J-just answer me...please?" Wika ko kaya napabuntong hininga siya Call me Crazy but fuck! Gusto kong malaman ang totoo. "He's just my friend," Napangiti ako sa hindi malamang dahilan dahil sa naging tugon niya. Masaya ako dahil sa nalaman ko

Naku ang babaw talaga ng luha ni inay. Halos hindi kami makatulog ng buong gabi sa kwentuhan lalo na yung bunso kung kapatid na makulit. Kung bakit hindi pa daw ako nagboboyfriend at kung bakit hindi ko daw kasama si kuya Paul nya.

"And?" Kumunot ang noo ko at sinulyapan siya. "Anong 'and'? Wala na," sambit ko. He sighed. Nakahalukipkip na pinanood niya akong nagdidilig. "Any plans to go out with…your friends?" tanong niya. Pinagdidiinan ang salitang "friends". Nginiwian ko siya. "Baka nakakalimutan mong grounded ako, Rafael?" saad ko.

“What is it? Baka maka tulong ako, love life ba ‘yan?” Napa tingin ako sa kanya at bahagya kong hinawakan ang kwintas na bigay ni Rocco, ilang araw na ang lumipas pero hindi ko pa rin talaga makalimutan iyong dinner naming dalawa. “Is it normal for fuck buddies to give gifts?” naka ngiwing tanong ko sa kanya. Agad na nanlaki ang mata niya sa naging tanong ko. “You have a fuck buddy?” hindi maka paniwalang tanong niya sa akin. Tumango ako.