Question For Friends Novels & Stories

patuloy niyang pagsagap ng ano mang impormasyon na makukuha, “alam mo bang mag-best friends kami ni Sophie since college days namin? Inseperable kami. Kambal nga ang taguri sa amin noon! And we shared secrets, even the most private and personal ones.” Tumayo ang babae. Lumakad at nagtungo sa likuran ng kausap, bago itinuloy ang pagsasalita. “Bakit ni minsan ay walang nabanggit na pangalang Victor ang ex-friend ko sa akin?” Tanong nito.

Ayoko. Kinabukasan. "Have you ever told your friend that I want to attend her birthday?" tanong ni Ma'am Madi habang kumakain ng hapunan. May kasamang puppy eyes pa 'yun, ha? Bakit niya gustong pumunta sa birthday ni Colline? Ni hindi nga sila magkakilala, e. "Hmm.... Bukas po ay sasabihin ko sa kaniya. Magkikita po kami bukas," sabi ko. Day-off ko na bukas, e. Magkakaiba kaming lahat ng day-off.

Naka-live ang video sa friendsbook kung kaya't sari-saring reaction ang dumagsa rito. Theo and his friends are in trouble. Patulo'y kong pinanood 'yung video hanggang sa unti-unting nahiwalay si Theo sa mga kasamahan niya. Nasa likod pa rin niya 'yung ilan sa mga kalalakihang nakasunod sa kanila kanina, ngunit ang mas ikinabahala ko ay nang makitang may dala-dala na itong mga pamalo.

Dahil kapag nagkataon, lagi niya lang akong aasarin at never niya na akong tatantanan. "Do you have your friend's number?" walang paligoy-ligoy na taong ko. "Sino sa mga hayup kong kaibigan ang tinutukoy mo?" balik tanong niya naman. "Si Adrian na feeling guwapo? Si Jaysher na looking gago? Si Lenard na saksakan ng ulaga? O si Ruther na nasobrahan sa bakuna noong kabataan niya?"

Sa ilang beses kong narinig ang tanong na iyon mula sa iba ay hindi ko alam na pati bata ay itatanong iyon. Agad akong umiling, "Hindi, bakit?" "Eh bakit ka nakatira sa bahay niya?" inosenteng tanong niya bago ngumuso. Napakamot ako sa noo ko at hindi makahanap ng sagot, "Kasi, ano, friends kami," sabi ko na lang ngunit pinaningkitan ako nito ng tingin. "Freinds? Talaga ba?" paninigurado pa nito.

Hindi niya pinansin ang sinabi ni Nathan pero napapansin din niya ang mga simpleng kilos ni Briana kanina sa loob ng silid hanggang sa hindi na nga ito lumalayo sa kaniya. "Parang kanina ka pa may hinahanap?" Nakangiting tanong ni Briana sa kaniya. Ginantihan na niya ito ng ngiti at saka nahihiyang tumugon. "I'm just looking for my friend..." Dahil sa sinabi niya ay kaagad din na sinundan ng mga ito ang kaniyang paningin. "Dito ba siya nag-aaral? Anong pangalan? Baka alam namin?" Sunod sunod ang naging tanong ni Anthony.

nakangiti kong sagot sa kanya nakita ang gulat niyang mukha. "Yehheyy!! I have a question for you," tanong niya. "What are you going to ask me?" I asked her curiously. "You said you're home schooling, don't you have any friends?" tanong naman niya. "First, I have close friends like me who are the children of my ninang and ninong but I am not super close to them, secondly I can't go out alone not because I'm young but my parents have a reason, I just don't know what." sagot ko na lang pumayag sila na sumunod ako sa kanilang yapak as celebrity pero hindi kami katulad ng ka-edad na malaya nakakagala ng kami ni ate lang.

“Just kidding.” “Neil, magiging fake girlfriend mo ako?” pagkaklaro ko. “Yes. Paano kung magtanong sila sa ‘yo, what should I answer, then? Sasabihin ko friend lang kita?” natatawang tanong niya pabalik at hinila ako pahiga sa braso niya. “Friends with benefits?” “Ang saya mo talagang kasama. Alam ko magiging matalik na magkaibigan tayo,” sambit ko at niyakap ang katawan niya.

“Does this have something to do with your friend?” Lucas was never the curious type. Siguro dahil napansin naman na rin nito kay Dorothea, sa ilang taong pagsasama sa Kampo, na hindi siya ang tipo ng taong magsasabi ng problema sa ibang tao maliban sa mga malalapit na kaibigan nito. Pero hindi na rin naman siya nagulat nang marinig ang tanong nito. Kasi kahit siya, alam naman niyang obvious na meron siyang iniisip nitong mga nagdaang araw.

aniya ko. Lumawak ang kaniyang pagkakangiti at ini-abot sa ere ang kamay niya sa akin. Tiningnan ko naman iyon, nag-iisip kung aabutin ko ba o ano, sa huli para hindi naman nakakabastos ay dinaluhan ko ang kamay niya't nakipag-kamay sa kaniya. "Friends?" tipid niyang tanong. Napakunot ang aking noo. Binawi ko ang aking kamay at ipinag-crossed ang braso sa aking dibdib.