Quotes About Dignity Novels & Stories

Instinto na bumilis ang tibok ng puso ko. “Naiintindihan mo ba talaga ang salitang ‘dignity’?” mapang-uyam kong tanong. “Kung ang iniisip ng publiko na magkasintahan tayo ay hindi pa sapat na dignidad, ewan ko na lang kung ano pa ang iniisip mo.” “Excuse you—”

Sinubukan ni Lydia Santos ang kanyang makakaya upang mapahina ang kanyang tono, ngunit hindi pa rin niya maitago ang kanyang hindi pagpayag. Tumawa si Liston Santos at sinabing, "Dignidad? Kung alam mo kung ano ang mga benepisyo sa iyo, maglakas-loob akong sabihin na hindi mo ito kukuninSa dalawang salita, ang dignidad ay talagang hindi nagkakahalaga ng pagbanggit kumpara sa benepisyong ito. Si Lydia Santos ay nakasimangot, hindi sulit na banggitin, ano ang silbi ng pagsuko ng dignidad, para sa kasalukuyang pamilya Santos, mayroon bang anumang bagay na hindi nila makukuha?

"Minsan ang mga katulad nila ay mas maganda pa ang pag-uugali kaysa sa mga taong may pinag-aralan at galing sa marangyang buhay. No one has the right to tarnish their dignity." Umugong ang nakakaloko na tawa ni Renzo sa paligid. "I was just telling you about loyalty, but then you're uplifting a lowly-born's dignity?" Hindi umimik si Hector. "Don't you know how much I despised those kind of people na ginagawa ang lahat para lang umaangat?" "Alam ko. Kaya nga nagtataka ako kung bakit hinayaan mong makalapit sa 'yo si Chelsea."

“Wala kang anupaman, ngunit kumikilos ka ng mayabang. Paano posible na maging matagumpay ka tulad nito? Thomas, kung minsan kailangan mong babaan ang iyong dignidad. " Palihim na nginisian ni Thomas ang sinabi niya na iyon. Ibaba ang kanyang dignidad? Siya ang God of War sa west coast. Mas gugustuhin niyang mamatay na nakatayo kaysa mabuhay nang walang dignidad! "Naghahabol kami ng iba't ibang mga bagay, kaya walang silbi na pag-usapan ito," malamig na sinabi ni Thomas.

Nakita niya ang pagod sa mata ng asawa, ang tensyon sa bawat paghinga, ngunit higit sa lahat, ang dignidad—isang bagay na hindi kayang sirain ng tsismis o paninira. “Enough,” mariin niyang sabi. Tumahimik ang lahat. “Hindi ko na hahayaan na ang tsismis, galit, o haka-haka ay masira ang reputasyon ng isang taong karapat-dapat sa respeto at katarungan.”

Bakit pinapahirapan pa niya ako? I sold my dignity. Dignidad na meron pa ba talaga ako? Dahil sa mga mata ng nakararami. Isa akong walang kuwentang babae. Mga taong hindi naman alam ang struggles na meron ako. Ang alam lang nila ay ang mag-isip ng masama sa kanilang kapwa. Well, wala ng atrasan ito. Dignidad man o hindi ang usapan. Bahala na.

Hindi ito nagtatanong pero mapipilitan kang magsabi ng totoo dahil sa klase ng pananalita nito. "Naniniwala akong kahit gaano tayo kahirap mananatili kang may dignidad at may prinsipyo, Amber. Dahil sa mga taong katulad natin iyon lang ang mayro'n tayo, dignidad. Dignidad na kailan man ay hindi makukuha na kahit na sino."

Kinuha ni Sabrina ang mabibigat na sobre, hindi pa rin mapakali ang kanyang puso. Kung mayroon siyang anumang iba pang kahalili, pipiliin niyang huwag kunin ang pera. Ang isang daang libong pera ay marahil ay hindi marami para kay Sebastian, ngunit sapat na ito upang durugin ang kanyang dignidad. Gayunpaman, kung ito ay isang katanungan ng kaligtasan ng buhay, ano ang kahalagahan ng dignidad? Kinagat ni Sabrina ang kanyang mga labi at sinubukang panatilihing maayos ang kanyang emosyon, kinukuha ang pera habang maangas na nakatingin kay Sebastian, ‘Salamat.’

“Wag niyo akong hawakan. Kusa akong sasama—dahil alam kong wala akong kasalanan!” mariing sabi ni Zamarha, pilit pinapanatili ang natitirang dignidad kahit unti-unti na siyang inilalayo.

panimula niya, dahan-dahan ngunit malinaw bawat bigkas. "Ni minsan, hindi mo ako tinuring na kapantay mo. Ang mga kaibigan mo, palagi akong inaapi, pinapalayo, pinagkakaisahan, ginagawan ng iskandalo. Pero kahit paulit-ulit mong tinatapakan ang dignidad ko, may mga taong nakakakita sa tunay kong halaga. At hindi mo kayang burahin ‘yon."