Novel & Cerita Quotes About Dignity

Money can't just settle that. Their dignity wasn’t respected, that person’s sense of self-worth were vanished all of sudden. Our dignity is a sense of pride in oneself that a human being has with them. This conscious sense makes us feel that we deserve respect and honour from other human beings. Lahat tayo ay karapat-dapat sa dignidad hindi dahil sa mga lifelong-achievements natin kundi sa katotohanan na tayo ay tao. “Ga…” he said almost a whisper na parang nahihirapan mag-explain.

Walang emosyon niyang binawi ang kaniyang tingin at ipinagpatuloy ang pagbabasa sa papel. "Dapat nating pangalagaan ang dignidad ng mga mahihina, at protektahan ang mga taong patuloy na naniniwala sa liwanag sa kabila ng kadiliman. Sa huli, sana ay walang bata ang makakita sa maruming bahagi ng mundong ito."

kalmado niyang sabi. Napatingin sa kanya ang kanyang mga magulang. “This is not about pride,” sagot ng kanyang ama. “This is about dignity.” Hindi na sumagot si Sebastian. Sa halip ay tumayo siya at kinuha ang folder. Mukhang tapos na ang usapan para sa kanya. Habang papalabas siya ng opisina ng kanyang ama, muling nagsalita ang kanyang ina.

Ayokong makita nila na natatakot ako. "May mga hangganan ang bawat tao," bulong ko sa sarili. Kahit ano pa ang sabihin nila, hindi ko hahayaang mawala ang respeto ko sa aking sarili. Kung kailangan kong lumaban para sa aking dignidad, gagawin ko.

Hindi siya sumusuko sa anumang bagay, bakit hinayaan niya wala sa dugo nila ang bumitaw kaagad at kung nasa tama naman kami dapat i-justify ito sa lahat. "Wo buxiang zai tamen mianqian diulian, ye buxiang zai wangyou mianqian baihuai wo de mingsheng, jie, wo buxiang zai chengwei mommy zuo cuo shi de yingzile." (I don't want to ruin my dignity in front of them and my reputation with netizens, sis, I don't want to be a shadow of mommy's wrongdoings anymore.)

"Wala ka bang kahit kaunting dignidad, Marian?!" "Dignidad?" Inirap ni Marian ang kanyang mga mata. "Anong silbi nun? Mapapakain ba ako ng dignidad? Jusko, dalawang libo lang kada buwan ang kinikita mo dahil sa dignidad na ‘yun—Binibigyan na kita ng freebie sa pakikipaglaro ko sayo."

Hindi pa doon natapos si Amanda. “Kaya kung may dapat kayong pagdudahan,” patuloy niya, “tingnan n’yo muna ang sarili n’yong konsensya. Baka doon ninyo makita ang talagang magnanakaw yung magnanakaw ng respeto, ng dignidad at higit sa lahat ng buhay ng ibang tao.” Doña Cecilia stiffened her lips thinning in irritation.

Habang nakaupo sa sleek na leather chair, huminga ako ng malalim, pinapakawala ang kaunting kaba at iniilawan ang bawat sarili ko sa confidence. “Mrs. Zubiri,” panimula ng reporter, “sa kabila ng kontrobersiya, paano niyo napapanatili ang inyong dignidad at professionalism?” Ngumiti ako ng mahinahon, iniisip ang bawat salita bago bumitiw. “Alam niyo, sa buhay at sa negosyo, kailangan nating kilalanin ang sarili nating halaga. Hindi ako nabuo ng pangalan ng pamilya o ng asawa ko. Ako ay may sariling kakayahan, at sa bawat desisyon, pinipili kong maging totoo sa sarili ko.”

napatingin ako sa kanya na marahan niyang hinalikan at sinipsip ang aking labi. "I don't care what people say about me as long as you are with me," bulong niya habang hawak pa rin ang aking mukha. "Don't you dare look down on yourself. You are worth it. Every guy looked at you when you were working at Janus’ bar. You’re a f*cking precious gem, Seraphina. So never ever compare yourself to anyone. You have dignity. You always did."

Bahagya siyang tumango, parang inosenteng estudyante. “Hindi ko kasi na-realize noon,” patuloy niya, “na ganun pala ka-fragile ang dignidad ng isang tao… na mawawala lang kung magiging maayos siya sa kapwa niya.” “…Ano?” biglang napatigil ang babae. “Diba po?” inosenteng tanong ni Raina, bahagyang ikiling ang ulo. “Kung ganun lang kadali mawala ang dignidad, ibig sabihin… ang hina pala nito.”