Novel & Cerita Quotes About Dignity

Naghalo-halo na ang mga nararamdaman ko pero lamang pa rin ang pagkapahiya. "Yes. Thank you... I didn't expect you to stand up for me like that." Hindi makapaniwalang sabi ko. "Why wouldn't I?" walang pag-aalinlangan na sabi niya. “No one deserves to be spoken to that way. It doesn’t matter if you work for me or not. You are a human being, and you deserve to be treated with dignity. Do not ever feel that you have to remain quiet just because someone thinks they are better than you.”

"Sino ang magpapatira sa isang pamilya sa ilalim ng lupa? Hindi ito dignified housing. Ang dignified housing ay nakatayo nang mataas, may magandang bintana, at accessible." "Ang dignidad ay ang pagkakaroon ng opsyon na manatili sa sarili mong lupa," mariing sabi ni Lia. "Kapag nagpapadala kayo ng standard design na hindi kayang tumagal, pinipilit niyo silang lumipat. Iyon ang kawalan ng dignidad."

ipinagpatuloy ni Margarita, “nais kong ipahayag na bilang isang ina, may pagkakataon tayong lahat na matuto, na harapin ang ating pagkakamali, at matutunan na ang tunay na halaga ng isang tao ay hindi nasusukat sa yaman, sa posisyon, o sa opinyon ng ibang tao. Sa aking karanasan, natutunan kong minsan, ang mga taong pinapahiya natin o hindi tinatanggap… sila rin ang nagbibigay sa atin ng leksyon.” Si Margarita ay naglakad nang kaunti, huminto sa gitna ng audience, at tiningnan ang mga mukha na nakikinig sa kanya. “Sa mga nakarinig sa akin, sana po maintindihan ninyo ang halaga ng pagrespeto, ng pagtanggap, at ng pagiging patas sa pamilya at sa kapwa. Ang bawat tao, kahit na ang isang stepch

Sa palagay ko kaya ko siya napapanaginipan is to remind me that I owe her my life. "Hindi naman lahat ng tao ay ganoon Axel nagkataon lang napapaligiran ka ng mga ganoong tao. Marami pa rin tao ang may mabuting kalooban at hindi basta nasisilaw ng pera. Mga tao na mas mahalaga ang dignidad at prinsipyo sa buhay. Kailangan mo lang ulit magtiwala," sabi niya. "By the way, how's the charity event?" tanong ko para maiba na ang takbo ng usapan.

“Tungkol sa alitan natin… huwag mong isipin na ang pagpapakita ng pagpapakumbaba minsan ay magpapawala ng lahat ng nangyari.” “Pwede mong ipahiya ang sarili mo ng sampung libong beses, Zoey—itapon ang bawat piraso ng dignidad mo—at hindi pa rin nito mababayaran ang lahat ng pinagdadaanan ko sa bilangguan.” Tumigas ang kanyang tono.

Matapos nito, walang pakiramdam na sinabi ni Sean, “Isang bote lang yan ng alak, ngunit nagmamakaawa ka sa lapag dahil sa ayaw mo itong inumin? Jane Dunn, ano ang nangyari sayong kiallang pride? Asan na ang dignidad na hawak mo hanggang sa pinakahuli?” Dignidad? Ang mukha ni Jane ay nakadikit na sa lapag, na may bahid ng duda at kalungkutan. Ano ang dignidad? Nakakain ba ito? Maaari ba nitong hayaan siyang mabuhay? Lumuhod siya hindi dahil sa gusto niyang iwasan ang bote ng vodka, ngunit dahil—gusto niyang mabuhay!

Namula ang kanyang mukha, hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa galit at kahihiyan. “Iniinsulto mo ba ako!” pasigaw niyang sabi. Hindi tumaas ang boses ni Elijah. Hindi rin ito lumamig lalo. Nanatili lang itong pantay, at mas nakakatakot iyon. “Hindi,” sagot niya. “Ganyan lang talaga ang halaga mo.” Isang simpleng linya. Pero sapat para tuluyang wasakin ang dignidad ng isang tao.

"Tama, tama…" Dagdag ni Britney, "Kung makakatungtong ang asawa mo sa ring at doon mamamatay, may matitira pa siyang dignidad pagkatapos mamatay sa isang suntok. Kapag namatay siya sa pambubugbog ng mga tauhan ng bar dahil hindi siya nakabayad, tsk tsk, walang matitira sa dignidad niya."

“Aba, hindi naman ako nag-aakusa, Clarissa. Concern lang ako. Mahalagang event ‘to ni Mommy. If something scandalous happens—like, may biglang dumating na lalaki na hindi dapat, or may iniwang babae—alam mo naman, mabilis ang tsismis sa lipunan natin. Ayoko lang mawalan tayo ng respeto.” Napangisi si Clarissa. Lumapit pa siya kay Tricia, halos magtapat na ang kanilang mukha. “Kung respeto ang usapan, dapat ikaw ang unang naglalakad palayo sa sariling kapintasan. Kasi sa lahat ng naririto, ikaw ang pinakamaraming alam sa kung paano mawala ang dignidad. You’re in no place to preach.”

hindi na para ipilit niya ang kanyang sarili dito. "Pera lang yan. Kikitain pa yan ng ate ang mahalaga masaya kayo, Masaya tayo." Sagot niya dito. Hinid pa rin naman nagbabago ang kanyang motto sa buhay at ang dignidad pa rin niya ang mamumutawi. Kahit kailan man ay hindi siya masisilaw sa pera ng ibang tao.