Quotes About Dignity Novels & Stories

Dahil laking probinsya ito sanay ito ng nagi-igib at ngayon lamang ito nakakita ng mga ganitong bagay. “Itay, diba sabi ko po sa inyo wag na kayo mag isip? Ako na ang bahala... Wala po ba kayong tiwala sa akin?” Pag babalik pansin ko sa sinabi nito at nakangiting biro ko dito na hindi ipinahahalata ang pagka ilang. “Basta anak, tandaan mo, kahit mahirap tayo, importante may dignidad tayo ah?” May laman na sabi sa akin ni Itay.

Tiningnan ako ng mga ito na parang nagtataka kaya si Ana naman ang nagsalita. "Remember? We're not fighting because of dignity, but because we want to be free." Binigyan ko lamang nang matamis na ngiti si Ana dahil sinagot nito ang mga tanong sa mukha ng mga kasama namin sa table. Tama, kailangan namin ng freedom. Kung dignidad lang ang usapan ay halos wala na kami non dahil sa dami naming maling nagawa. Marami na rin kaming misyon na ang iba ay tunay na nakakikilabot dahil sa hawak kami sa leeg ng DQM, wala kaming magawa simula pa man sa mga parents namin pero hindi ko muna sasabihin 'yan dahil sobrang haba. Next time.

“Sige, basta magkapantay ang kakayahan natin.” “Kahit hindi tayo magkapantay, mayroon pa rin dapat humanity. Pinagluluto kita araw-araw at sinusunod ka na parang si Toto. Isa akong buhay at humihingang tao, at dapat lang na itrato ako nang may dignidad!” “Anong mali na maging katulad ni Toto?” Bahagyang tinaas ni Joseph ang baba. “Alam mo bang maraming tao sa mundo ang naiinggit sa buhay ni Toto?”

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

sabi ko rito. “Dignity? Wow!” Para akong naiinsulto sa himig nito. Kaya sinamaan ko ito ng tingin. “I’m not asking for your respect, Dave. Pero huwag mo sanang kalimutan na kahit nagtatrabaho lang ako sa bar ay nabili mo naman ang pagkatao ko nang malinis at buo. Your millions are much more worth it! At huwag mo sanang kalimutan na hindi ko sinabi sa ’yo na bilhin mo ako para lang serbisyohan kita nang higit isang buwan sa kama mo!”

Ramdam na ramdam ko ang titig na nagmumula sa mga taong nakapalibot. “And who are you?” baling sa akin ng mayamang babae. “Hindi naman po yata makatarungan ang ginagawa niyo,” I said. “Alam ko naman pong mayaman kayo pero h’wag niyo po ‘yang gamitin para apakan ang dignidad ng ibang tao.” “Ano bang ginagawa mo?” mahinang bulong ng babaeng tinulungan ko. “Sana hindi ka na nakisali.”

"Mr. Lewis, trabaho ang ipinunta ko rito, hindi maging kaladkarin ng mapaglarong katulad mo." Nabuhay si Tatiana ng matagal na panahon na may dignidad at prinsipyo. Na kahit anong trabaho ang pasukin niya, magpakahirap o mapagod man siya, hindi papasok sa utak niya ang prinsipyong kailangan niyang ipagpalit ang dignidad para mabuhay. Siya ang tipo ng isang babae na kahit hindi siya kumain sa mamahaling restaurant, magkaroon ng damit na mamahalin basta hindi lang matapakan ang dignidad niya.

Money can't just settle that. Their dignity wasn’t respected, that person’s sense of self-worth were vanished all of sudden. Our dignity is a sense of pride in oneself that a human being has with them. This conscious sense makes us feel that we deserve respect and honour from other human beings. Lahat tayo ay karapat-dapat sa dignidad hindi dahil sa mga lifelong-achievements natin kundi sa katotohanan na tayo ay tao. “Ga…” he said almost a whisper na parang nahihirapan mag-explain.

Walang emosyon niyang binawi ang kaniyang tingin at ipinagpatuloy ang pagbabasa sa papel. "Dapat nating pangalagaan ang dignidad ng mga mahihina, at protektahan ang mga taong patuloy na naniniwala sa liwanag sa kabila ng kadiliman. Sa huli, sana ay walang bata ang makakita sa maruming bahagi ng mundong ito."

kalmado niyang sabi. Napatingin sa kanya ang kanyang mga magulang. “This is not about pride,” sagot ng kanyang ama. “This is about dignity.” Hindi na sumagot si Sebastian. Sa halip ay tumayo siya at kinuha ang folder. Mukhang tapos na ang usapan para sa kanya. Habang papalabas siya ng opisina ng kanyang ama, muling nagsalita ang kanyang ina.