Novel & Cerita Quotes About Me Myself And I

Gandang-ganda siya sa sarili habang naglalakad sa buhanginan. Nagkasalubong sila ni Mr. J. “Totoo palang may diyosang nagpapakita dito sa ganitong oras,” sabi ni Mr. J sa kanya. Nangiti siya. “Rule number 4: Love yourself and take care of your appearance at all times.” Aniya dito, “Alam mo, itong rule number 4 na ito, minsan dito ako sumasablay. Tamad kasi akong mag-ayos eh. Kung ano lang masuot ko, go. Wala akong pakialam. Pero tama din eh. Dapat pala talaga, palagi kang maganda.”

Seryosong sabi ni She sa akin ayoko ng ganito na usapan gusto ko happy lang kaya babanatan ko din ng malupit. " Are you talking to yourself? Haller!! back to you Besh. Pero alam mo Besh, doon talaga tayo sa makatotohanan. Pero diba sa true lang Besh, kung mangangarap na lang din tayo doon na sa mataas kasi sabi nga ng mga ambisyosa. Aiming high makes our lives more alive and positive. Ah basta semplang ba ang englishing ko bayaan mo. Basta pantasya lang naman. Kilig kilig lang pero hindi pa haharot bawal pa kaya kalam natin p**e natin. " sabi ko na pabiro pero totoo naman hindi pa pwede kumirengkeng ang pukekang ko kasi nga marami pang obligasyon. Gagawin lang inspirasyon muna ang crush at s

Nagkamot muli siya sa noo at bahagya pang pinapawisan. "Manong, ihatid niyo po ako sa ayaw at sa gusto niya." Uminit ang sulok ng aking mga mata. Tumingala ako upang pigilan ang nababadyang patak ng aking luha. I will not compare myself with others' love life. It's not miserable. I know it's special and unique. "Pero hij--" umiling ako. "Parang awa niyo na." I said dragging the word.

“I know who I am, what I am, and what I can do.” Bahagya akong lumapit, halos magtama ang mga mata namin. “Hindi ko na kailangan pang i-market ang sarili ko. Hindi ko rin kailangan ng sponsor para lang kilalanin. At lalong hindi ko kailangan ipapakilala ng kakilala sa kakilala nila.” Sandaling natahimik ang paligid, parang hinihintay ang huling banat ko. “My name…” ngumiti ako, dahan-dahan, parang isang hamon, “…is enough.”

Legacy Growing old without a complete family mold the real me.It made me realized a lot of things.It made me think that maybe, it was really me who is the only one believing in myself. It made my heart stronger than a stone because i thought i should'nt let anyone hurt me because in the end, it will be me, alone, who will be with myself. "I'm dying," Mahinang sambit ni Dad habang sabay kaming kumakain sa hapag.

I whispered to myself. Alas dose pasado na ng hating gabi pero wala pa rin siya, niloloko ko na lang ang sarili ko. Napangiti ako ng mapakla ng dahil sa kaisipang 'yon bago hinipan ang kandila. "Happy birthday self," I greeted myself, smiling like an idiot. "I wish you a healthy heart after being broken and cut into many pieces. You're strong and brave... Just love yourself because no one can love you more than you do," giit ko pa bago tumayo at nagpasyang matulog na lang.

Kung anong tapang ang mayroon siya para magawa iyon ay hindi niya alam. “Sana ganyan ka rin sa sarili mo, Liberty. Handa kang ipaglaban ang iba pero hindi mo magawa sa sarilli mo…” mahina niyang sambit. “Be kind to yourself, please… you are all you have. No one will save you from drowning but yourself…”

“Hindi mo mahahanap sa ‘kin 'yon, o sa ibang tao. You should love yourself first.” Sa puntong 'yon ay tila natauhan si Monica. Para 'yong malakas na sampal na nagpagising sa kanya. All this time, minahal nga ba niya ang sarili niya? Lagi niya lang 'yong hinahanap sa iba. Kumikilos siya sa harap ng lahat upang maging katanggap-tanggap pero ni minsan ay hindi siya nakadama ng saya.

Nang makita muli ang sarili sa salamin ay naalala kong kailangan ko nga pala ayusin ang sarili ngunit natuon ang pansin ko sa labi ko, namumula ito at bahagyang kumalat ang nilagay kong lipstick. “Fix yourself.” Napalingon ako sa kamay n’ya ng iabot nito ang box ng tissue. Napilitan akong kumuha at tinanggal ang nagkalat na lipstick sa labi ko. Tahimik na inayos ko ang buhok at pinalis ang luhang naiwan sa pisngi ko. Ramdam ko ang panaka-nakang tingin n’ya sa ‘kin ngunit ‘di ko na lamang pinansin. Pinigilan ko rin ang sariling magsalita pero hindi dahil sa banta n’ya, ayoko lang isipan n’ya na nagustuhan ko ang halik kahit totoo.

Mapepera nga sila pero masahol naman ang ugali. How they treat me, is how they feel about me. Actions tell what people hide. They were disgusted and embarassed about the idea of me being a mute. If they can't like me, so what? Ayoko rin sa kanila. Action speaks louder than words and it will truly shows their true colors. Minsan hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Minsan ang tapang ko, minsan ang hina-hina ko. May mga araw na kaya kong i-handle 'yong tingin nila sa akin at may araw na down na down ako sa mga napapansin at naririnig patungkol sa akin. Pinipilit ko lang pala maging malakas para sa sarili ko kasi ayoko na maging talunan. Kasi walang iba na tutulong o dadamay sa akin kundi a