Quotes About Purpose Novels & Stories

Naghahanap ng gustong magbahagi. Kung nasa ordinaryong araw at hindi ganitong akma na akma sa akin ang tanong ay agad-agad akong sasagot. Pero hindi, isinaisip at isinapuso ko ang tanong. The purpose of life is to live as the fullest expression of yourself... My interpretation will be it is to live and to do everything that you dream about. It is making sure that you chased your dreams and accomplished them. It's never giving up until you succeed, to truly live is to follow the direction you want to take in life in order to finally build your own path and create your own destiny.

Ang gwapo naman talaga nito matawa. “Well, I think the feeling’s mutual. My Dad’s here, I don’t know my purpose here either,” sagot nito. “Well, since party naman ito. My purpose now is to enjoy and get drunk here. Bayad din naman ‘to ng amo mo.” Uminom ito ng alak ‘tsaka ito itinaas to raise a toast. Baka nga ‘yon din ang purpose ko rito, para hindi ako mukhang kabute dito, magpa-party na lang din ako at mag-eenjoy dahil bayad naman ito ng bilyonaryo kong amo.

Muling pumatak ang luha mula sa aking mga mata habang kumikirot ang aking dibdib. ‘Tama siya, indi matutuwa si Mama kung magpapakamatay ako. . . Hindi ko pa oras na mawala sa mundong ito. Paniguradong mayro’n pa akong purpose o mission sa mundong ito.’

"Don't ever compare your timeline to others. I mean, lagi nilang sinasabi na dapat pagdating ng 20's may napatunayan ka na sa buhay. Laging 'yan na lang ang naririnig ko, pero hindi nila marealize na hindi lahat ng tao ay pare-pareho ang timeline. Some of them are still finding their purpose and passion in life, and when they finally find it they will bloom freely." Tumingin ako sa katabi ko at ipinagpatuloy ang sinabi ko. "Just like us, Dria. We are still finding our purpose and passion, that's why we can't bloom right now." Mahaba kong paliwanag na ikinapalakpak niya.

Tahimik— nakakabinging katahimikan. Iyong kahit sa panaginip wala siyang makita na kahit ano. Maikukumpara iyon sa bangungot. "I don't even know my purpose. Why i need to live?" bulong ni Aron at humilig. Tinanong nito ang sarili bakit hindi na lang siya mamatay. Hanggang sa maya-maya itinaas ng lalaki ang kamay at tinakip ang bibig.

Panay pa rin ang tulo ng aking luha dahil sa sakit ng aking puso. “Huwag mong sabihin iyan, Honey. Huwag mong kuwestiyonin ang Diyos kung bakit naging ganito ang nangyari. Alam kong may dahilan siya kung bakit niya ito ginawa. God has a purpose and a plan for everything. Just trust him,” saad niya sa akin. Ngunit umiling lamang ako. “Paano ko siya pagkakatiwalaan na kinuha na nga niya ang aking ama. Ano pa ba ang purpose niya para roon?

"I came to visit you, kumain ka na ba? Coffee tayo lo—" "I don't like to go out, you can do your purpose here. I am leaving," malamig kong tugon at matipid na ngumiti. Nilagpasan ko siya at inaasahan kong susundan niya ako dahil nagtataka siya. "You're my purpose here," wika niya kaya ngumisi ako. "Do you know the difference of purpose and priorities right?" tanong ko na ikinakunot ng noo niya.

Takang tanong niya rito. "Me and my sister are tour guide who specializes in assisting individuals contemplating suicide during their travels. We try our best to help you change your mind. But if you choose to carry on...that's where dying with a purpose comes to picture." May mga larawan itong inilatag sa lamesa. "These people are sick...in badly need of organ transplant. Heart, kidney, liver, eyes..." Okay. Gets na niya ang ibig nitong sabihin. She wants him to become a donor and they call it dying with a purpose...?

Sumagi sa isip ko ang imahe ng pagkawasak, kadiliman at pagdurusa; ang imahe ng posible kong hinaharap. “Hindi ako takot mamatay. Hindi dahil alam kong ipapanganak din ako ulit. Kung hindi dahil wala namang dahilan para katakutan ang kamatayan. Bahagi iyon ng buhay. More than dying, I’m more afraid to live a life without any purpose. Mas takot akong maging katulad ng lahat at walang sariling pagkakakilanlan o sariling talento. Kaya masaya ako na hindi ako pangkaraniwang tao. Na napapalibutan ako ng mga taong katulad mo Ayesha at katulad din ng mga Alpuerto na may kani-kanilang kakayahan at katangian na wala ang iba.” Tinitigan ko ang mukha ni Luna. Bahagyang gumaan ang pakiramdam ko ngayon d

Halos maduwal na kami sa masangsang na amoy na iyon. "Grabe! Bakit hindi man lang nililinisan ang palikuran na 'to?"curious kong tanong kay Victoria. "Well, 'yan talaga ang purpose niyan. Para walang magtangka na dumaan. At ngayon heto tayo susuong sa giyera," aniya habang tinatakpan pa niya ang ilong ng kanyang kamay. Sinipat ko siya't tinitigan. Susuungin talaga niya ang ganitong lugar para lang matulungan ako?