Quotes About Purpose Novels & Stories

Nanatili naman akong nakatingala sa langit. "Kaya nga sila itinaas diyan para walang makakuha sakanila. You know what, Xavi"baling kong sabi sa'kanya. "I'd realize na minsan talaga hindi natin makukuha ang mga gusto natin kahit anong sikap, pagta-trabaho at pagti-tiyaga ang gawin natin.Because we have a mission and purpose in life na malayo 'don sa plano natin at pinapangarap natin"paliwanag ko.

“We will wait you there!” Bumuntong hininga ako nang lumabas na sila. Nakalimutan kong hindi nga lang pala si Jess ang mahilig mangulit. Pati sila… Humiga ulit ako sa kama at tumulala sa kisame. I always wondered about my purpose in life. What is really my purpose, then? Ganito na lang ba ako? Magkukulong sa kwarto at pipigilan ang sariling kumawala sa lungkot?

Perhaps, in my own point of view, when people think of giving up, that is because they lack of purpose. Setting a purpose or goal in life will be our drive to finish this longest ride. Think of it as a fun run. Life is a journey of fun and obstacles. In the process, you have people, you have the beauty of the world, yet when no one stayed, you are left with no choice but to take the run by yourself. You need to be stronger. You need to fuel your drive. Visualize the finish line, and it will be appearing before you could even notice it.

“If you desire to get something. You have to focus and know your goals. Your goals direct you to your destiny.Attempting everything, like attempting nothing, will suck the life out of you.” Napatango na lang ako sa sinabi niya dahil nangungumpisal na naman si father. “Kaya ba palagi kang may ginagawa?” Palagi ko siyang napapansin na may ginagawa, I rarely saw him na nagpapahinga.

“I just want to talk to him about what I really want to do. Gusto ko na ring mag-set ng direction, para malinaw kung anong magiging takbo ng buhay ko dito.” Matagal na akong nag-isip tungkol dito. Hindi pwedeng basta na lang akong umuwi at magpahinga nang walang plano. Hindi ako ganon. Kailangan ko ng bagong purpose, bagong routine, bagong mundong bubuuin ko dito sa sariling bansa.

mahabang litanya ko saka ko lang napansin ang seryosong pagtingin nito sa akin at ang pagkunot ng kaniyang noo. Alam kong may gusto siyang sabihin pero hindi niya magawa, hinahanap pa rin niya ang punto ko kaya nagpatuloy ako. "May mga bagay kasi na darating lang sa buhay ng isang tao para ayusin ka at bigyan ng pagkakataon para mahanap ang sarili, tapos pagkatapos no'n wala na, na hanggang doon na lang. Na ibinigay lang siya sa 'yo para maayos ang sarili mo at bigyan ka ng purpose sa mundo. Kung hindi ninyo siya nakilala o nagustuhan, ano ka po ba kaya ngayon? Tambay? Laging nasa gulo? Parehas po kayong nagbigayan. Inayos ka niya, samantalang ikaw, pinakawalan siya para sa pangarap niya."

naluluha Kong sabi Kay nicole At umupo si Nicole, at nagsalita ulit, habang ako ay gulat na gulat, at nagpupunas ng luha ko. "Minsan Akala mo, Yung mga taong nasa tabi mo, habang Buhay mo ng katabi, but hindi pala, dahil lahat ng tao, bagay, at hayop ,lahat may hangganan ay kawakasan, Minsan masasabi din natin na ,bakit sila kinuha sa atin, ano bang purpose ni God, bakit nawala sila, Yun pala, kailangan nilang mawala sayo para sa ikaaayos ng Buhay mo o Buhay nya"seryosong sabi ni Nicole sa akin

Then, she remembered something. “Sabi ng Mama ko noon, lahat daw ng nangyayari sa buhay natin, mabuti man o masama, lahat may dahilan. And you survived because you still have purpose. Don’t waste your life blaming yourself for something you didn’t do,” aniya. He didn’t reply. Maybe he was still processing what she said or maybe he got pissed again with her for overanalyzing what he feels. Napangiwi siya. Mali na naman ba siya?

Mula sa bintana, nakikita niya ang liwanag ng buwan na bahagyang pumapasok sa kwarto. Hindi na siya nakatulog maghapon. Kahit nakapahinga, pakiramdam niya’y pagod pa rin ang katawan. May kung anong bigat sa loob niya, hindi lang dahil sa nangyari kanina, kundi dahil sa mga salitang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya. “You’re here to fulfill a purpose.” “Any risk to your health is a liability.”

“You’ve had everything because of me. That pretty face. Your education. Your comfortable life. The least you could do is fulfill your purpose.” His words echoed in my head. Iyon lang ba talaga ako? A purpose? A tool? A bargaining chip? Something to be traded and used until I was no longer useful? Suddenly, I felt tired. So unbelievably tired. Dahil kahit anong gawin ko... kahit anong sikap ko... hindi pa rin ako magiging sapat. Hindi para kay Dad, hindi para kay Pierre, and maybe not for anyone. A tear slipped down my cheek before I could stop it.