Quotes About Sea And Life Novels & Stories

sabi niya. He looked liked a childish in that way. Liked immantured. "Hindi. Sorry na." sabi ko. Umupo na lang kami sa white sand then we share small things for awhile. Pinag-usapan namin na ang dagat raw ay parang buhay ng tao. Minsan maingay. Minsan magulo at minsan naman tahimik. We get comfortable to each other tonight until the sunrise has come.

Mukhang nababasa niya ang nasa isip ko. ''Noong magkita tayo sa tulay, I really want to jump on that cold water. But then your presence warmth me, somehow.'' ''At nangako kang hindi mo ulit gagawin iyon.'' ''I keep promises.'' ''So, bakit mo naisipan na pumunta rito? I mean, marami naman tayong lugar na puwedeng puntahan.'' ''The tranquillity of the sea gives at ease on my wavy life.''

Malalakas ang pagtama roon ng alon kaya naman kitang-kita mula sa puwesto namin ang lakas ng alon ng dagat. “Tingnan mo, nakakatakot ang alon ng dagat pero hindi mo maiisip na may namatay na dahil sa kanila… nakakatakot ang buhay,” mahinang sambit ko at nagbaba ng tingin. “Oh? Bakit naging sentimental ka na diyan? Nagdadrama ka lang dahil hindi ka inihatid ng mag-ama mo, ‘no? Sus! Pabebe ka, girl?”

sabi ni Sebastian, may bahagyang ngiti sa labi, “the sea looks amazing today.” “Ah, yes. The sea.” Halos pabulong. Ngumiti si Sebastian, ‘yung tipong alam niyang naiintindihan nito ang double meaning. Lumapit ito sa railings, tumingin sa dagat. “Sometimes I forget there are places this calm,” sabi niya. “No noise. No people. Just peace.” “Rare for you, huh?” sabi ni Althea. “Very,” sagot nito. “You don’t get silence when you run a company.”

Sobrang tingkad ng dagat dahilan para klaro ang mga isdang lumalangoy maging ang mga nabubuhay sa karagatan katulad ng mga snails at maliliit na alimasag, ang puting buhangin na siyang sumasayaw sa bawat marahang hampas ng alon. “You’re like a chaos on an approaching night, Sera,” he continued, his voice soft but heavy with meaning. “Unpredictable, wild, and breathtaking. You make people stop and stare, unsure whether to be captivated by your beauty or overwhelmed by the storm you carry within. You’re a mix of light and shadow, serenity and turbulence. And just like the sunset, you mark the end of something but promise the start of something new—something unforgettable.”

Sorry po tita naging insinsitive po ako. No worries laurine hija. Ang mahalaga ang buhay, patulot tayong lumalaban sa kabila ng lahat ng mga kakulangan natin sa buhay, hindi lang naman umiikot sa mga materyal na bagay ang buhay, marami ang mas mahalaga kumpara dito. Halika na.. May palaisdaan din tayo rito hija.. Wow tita.. Like may shrimps, hito, telapia at crabs.

Ngumiti ako, “Well, it’s just that the seafood here is super fresh, that’s why it’s really delicious, Mommy. But take it slow, okay? You know, don’t overdo it.” Tumango-tango siya at ngumiti. “Yes, Daddy. Namiss ko lang talaga ang seafood. Kaya I want to try them, but not to much.” “Alright, enjoy mommy.” We enjoyed our meal while talking, with the sound of the waves lapping against the shore. The warmth of the sun, the scent of the sea, and our simple happiness together—it all felt complete. ********

Gano'n nga siguro ang buhay, kahit anong natapos mo, babagsak ka sa pangyayaring walang-wala ka ng magawa o no choice kana kung hindi ang sumabay na lang sa agos ng buhay. Minsan kalma ang mga alon sa dagat minsan naman, malalaki. Ganoon rin sa buhay at kung hindi mo kayang sumabay sa agos nito, malulunod ka. Hindi ka habang buhay masaya tulad rin ng hindi ka habang buhay malungkot. Huwag mong hayaang nagsasaya ang mundo at maaari ka naman magsaya rin kaysa magmumukmok ka lamang sa isang tabi.

Nakayakap ito sa bewang ko para raw hindi ako lumubog. "You know what, you're like a sea. You can go with a flow of your life. And like a sun, who give lights to my darkest time." Seryosong sabi nito habang nakatingin kami sa isa't-isa. Hinalikan ako nito matapos n'ya itong sabihin. Mas hinapit ako nito palapit sa kanya nang gantihan ko ang kanyang halik. Naramdaman ko ang pagbuhat nito at iniyakap ang aking mga binti sa bewang n'ya habang hinahalikan ako.

Hindi ako umimik, tumingin ako sa labas ng bintana. The sea of clouds is enthralled, and the sun's rays create a warm golden glow on the world below. It's as if they are telling me a secret—that even in the darkest of times, there is always beauty to be found, if only we take the time to look for it.