Quotes About Sea And Life Mga Nobela at Kwento

saad ni Aki na parang nagsisimula na mapikon sa mga kapatid niya. Isa-isa nilang kaming binati sa pagkakabalikan namin ni Aki kaya naging masaya ang simpleng salu-salo noong gabing iyon. “I always thought that waves are too destructive and can sink my boat,” mataman ko siyang tinignan sa mga mata habang sinasabi niya iyon. “But I realize that I just have to follow its current. That I just have to follow your waves to understand you... that I just have to jump out of my boat to feel your calmness,” bulong niya sa tenga ko.

Here comes the darkness but still there's always a beauty in it because of the millions of stars above. Umahon si Santrius mula sa dagat at patakbong lumapit sa akin. The sea water is dropping freely on his well-toned body. I wonder what it feels to be like the sea waters? Masarap kayang dumaosdos sa katawan ng lalaking ito? Agad kong pinilig ang aking isipan. Oh my god! Stop thinking about it, Anna!

Banggit ni Loid habang seryosong nakatingin lang sa dagat. "Mhmm," I responded. He sighed and smiled. "How I wish we could just be like this. Y'know? Without a single worry in the world, enjoying every wave that hits the shore..." Wika n'ya. "I couldn't agree more." Tugon ko sakanya.

Mas lalo akong nalungkot, parang ang lungkot lang tingnan ng araw habang unti-unti itong lumulubog papailalim sa dagat. May mga bagay na hindi natin kayang kontrolin gaya nitong paglubog at pagsikat ng araw. Nakakalungkot lang isipin na parang ang lapit-lapit lang pero hindi puwedeng hawakan. "Claire, you are the captain of your own ship, you sail to your destiny. May mga bagay man na hindi natin hawak pero hindi ibig sabihin no'n ay hindi mo na puwedeng subakang hawakan. You know that yourself. 'Di ba napatunayan mo na 'yan? You wanted so much to join the national competition but your father won't let you. Pero nagawan mo ng paraan, and you succeeded. You just have to follow what your heart

Biro ni Drey na ikina-ngiti ni Eleonor. "If you're manning the boat and there's a wave of a roaring ocean, you have a choice to stop. Kasi kahit ano'ng gawin mong iwas, kahit gaano mo ka-gusto'ng maka-ahon, kung palaging hahampas ang alon sa'yo, at palagi ring matutumba ang bangka'ng sinasakyan mo, wala rin. Malulunod ka lang nang paulit-ulit. Kaya matuto kang kaibiganin ang alon. At hagkan mo ang dagat. Malay natin, baka sa panahon na 'yon, gumanda na ang ritmo ng dagat at hindi ka na hampasin ng alon nito." Makabuluhang sagot ni Drey. Napaisip tuloy nang malalim si Eleonor.

In the middle of the ocean,the sea is a deep blue color and on the shore the sea water is clear, the coast is so white that it looks like a white pearls shining in the sunlight. From the window of the native house that leo rented for our week-long stay here on atulayan island,i could see leo talking to an old man,he might live on this island and he may be a fisherman,carrying a net.

Hindi pwedeng ganito at dahil hindi ako pwedeng manatiling magulo sapagkat hindi ako ang babaeng madaling masira. Dahan-dahan akong tumuwid at huminga nang malalim. “Enough…” mahina ngunit matigas kong sabi sa sarili ko. Ibinuka ko ang mga mata ko at muling tumingin sa malawak na dagat sa harapan ko. Ang alon, paulit-ulit pagbalik -balik. Tulad ng buhay.sa isang tao. Kahit ilang beses kang tamaan, kailangan mong bumangon.

Ang hangin ay malakas at malinis, at ang araw ay sumasikat nang malakas. “Ang ganda ng dagat, ‘no?” sabi ni Liza, umiinom ng tubig. “Minsan, kapag pagod na ako sa trabaho, pumupunta ako rito para huminga ng sariwang hangin. Nakakapagpahinga ng isip.” “Oo nga,” sabi ni Yana, tiningnan ang dagat. “Parang lahat ng problema mo ay nawawala kapag nakatingin ka sa dagat.”

Hinawakan ni Alexander ang kamay ko habang dinadala ako sa mabuhanging dalampasigan. At nang tuluyan kong makita ang dagat... napahinto ako. Napakalawak nito. Ang alon ay marahang humahalik sa pampang habang ang madilim na tubig ay unti-unting tinatamaan ng mapusyaw na kulay ng umaga. "Just like the sea..." mahina niyang sabi habang nakatingin sa dagat. "It's waiting for the sun to come out."

The waves were dancing so warmly and peacefuly, but, like its depth, I couldn’t compare it to my own identity like wave was forcing me to unleash. Sea is very deep, mysterious and full of secrets. Sa likod ng maganda, mapayapa at nagniningning ay hindi maiikubli may tinatago na siya din ang nakakaalam. Hindi din naman tayo magiging malakas kung wala tayong sekreto na tinatago, and they are making us weak the same time. Para bang kahit hibla lang ang pinakikita, ay manlulumo ka na agad sa takot o sa kaba. And being here is both painful and peaceful, serene yet agonizing. And...I miss the feeling to be alive...to be free...to live on my own.