Meaningful Sea Quotes Novels & Stories

Lumapit kami sa dagat at mas naging malinaw sa'kin ang bawat paghampas ng alon dito. The waves are greeting me with the untold stories. It reminds me of the memories from the past that drowned me, yet taught me to swim and survive. "I have always loved the ocean," Nakangiting bulong ko habang pinapanood ang bawat alon nito. "It reminds me that anything that leaves may come back......just like the waves."

sabi ni Sebastian, may bahagyang ngiti sa labi, “the sea looks amazing today.” “Ah, yes. The sea.” Halos pabulong. Ngumiti si Sebastian, ‘yung tipong alam niyang naiintindihan nito ang double meaning. Lumapit ito sa railings, tumingin sa dagat. “Sometimes I forget there are places this calm,” sabi niya. “No noise. No people. Just peace.” “Rare for you, huh?” sabi ni Althea. “Very,” sagot nito. “You don’t get silence when you run a company.”

"Ibig niyong sabihin, dapat kong isanib ang aking divine sense sa Sea of Consciousness?" "Tama!" Tumango si Master Jeevika at seryosong sinabi, "Miss, ang Sea of Consciousness ay katulad ng universe na nabanggit ko. Kung ituturing mong ikaw ang iyong kamalayan, ito’y para bang isang tao na tumalon sa karagatan. Malawak at walang hanggan ang dagat, ngunit ang kaya lamang niyang makita ay ang paligid na sampu o ilang dosenang talampakan sa paligid niya. Tanging sa pamamagitan ng pagsasanib ng iyong divine sense sa Sea of Consciousness mo lang lubos na mauunawaan ang buong dagat, na wari’y nasa harap mo na parang isang globo."

Pag-sigaw ko sa harap ng dagat. Ito ang lagi kong ginagawa sa tuwing hindi ko na kaya ang aking mga problema. Our ancestors believed that this sea is able to heal people's bad feelings that is why it called as Healing sea. If you are feeling sad, mad, down, depressed, lonely, and unloved, just let it out and shout out here in front of the healing sea. They believed that this sea will help you be relieved and calmed down. Simula nang marinig ko ang tungkol sa kwentong ito ay lagi na akong nagtutungo rito upang maglabas ng sama ng loob.

Ibig ba nitong sabihin ay hindi malabong manyari ang iniisip ko? Come on, Venice, nasa gitna ka ng dagat. Kung tutuosin wala kang laban kong may hindi man sila magandang gawin sa iyo! Pwede ka lang naman nilang itapon sa dagat at ipakain sa mga pating kung gugustuhin nila. "Sorry, I didn't mean that. I was just fascinating by the sea." Tumingala ako dito. Ang kaninang madilim na tingin ay napalitan ng malambot na eksresyon. Tumango lamang din ito bilang sagot sa aking paliwanag.

saad ni Aki na parang nagsisimula na mapikon sa mga kapatid niya. Isa-isa nilang kaming binati sa pagkakabalikan namin ni Aki kaya naging masaya ang simpleng salu-salo noong gabing iyon. “I always thought that waves are too destructive and can sink my boat,” mataman ko siyang tinignan sa mga mata habang sinasabi niya iyon. “But I realize that I just have to follow its current. That I just have to follow your waves to understand you... that I just have to jump out of my boat to feel your calmness,” bulong niya sa tenga ko.

She felt a calmness in her chest as she continued to watch the bright and slighty calm sea infront of her. Maraming at maiingay ang tao sa paligid niya, mainit din ang sinag ng araw na dumadampi sa balat niya. At hindi sapat iyon para alisin an atensyon niya mula sa bughaw na dagat na ngayon niya pa lamang nakita. Totoo nga ang sinabi ni Caesar. There's a vast body of water outside the water. Naramdaman niya rin ang sinabi nitong mararamdaman niya kapag nakita niya ang kumikinang na dagat.

Kinunan ko ng litrato ang asul na karagatan at ipinadala kay Jessy. "The bluer the deeper." Narinig ko ang boses ni Jacob sa likuran ko. "Ano?" Tanong ko. "Look." He pointed to the bluer part of the ocean. "It's beautiful but also dangerous." He said. I turned to face him. "Masaya ako" I genuinely said. "Ako rin. I don't want it to end." He said and touched my face. "Smile." He said and turned the camera to me.

Napadako kami rito sa seawall, humarap kami sa malawak na karagatan habang ang ulap sa kalawakan ay tila nagpapahiwatig na uulan. "Grabe na 'no? Naka quarantine ang lahat ng tao sa buong mundo. Sa tingin mo, be, may mga katulad din kaya tayong superhero sa ibang bansa?"muling tanong ni Julian at malungkot na humarap sa karagatan. Sinandal niya ang kanyang siko sa barricade at humalumbaba. "Siguro naman meron."maikli kong tugon. Ilang sandali pa ay dito nga binuhos na ng ulap ang ulan sobrang lamig at laki ng patak nito!

Hindi ako umimik, tumingin ako sa labas ng bintana. The sea of clouds is enthralled, and the sun's rays create a warm golden glow on the world below. It's as if they are telling me a secret—that even in the darkest of times, there is always beauty to be found, if only we take the time to look for it.