Quotes About Surprises Novels & Stories

Halimbawa, ang sinabi ni Ghena. Sinabi niya, "May mga tao talagang gustong bigyan ka ng sorpresa. Ngayon, patatahimikin ka muna, hindi papansinin, at kapag tapos na ang trabaho, bibigyan ka ng sorpresa. Magkakaroon ka ng emosyonal na pagbagsak at maiiyak ka sa tuwa." Pagkatapos ng ilang sandali, bumalik sa kanyang isip ang mga sinabi ni Albert.

“May naisip kasi akong plano bago tayo magkita ulit at magkausap at magka-ayos.” Muli akong humiwalay sa kaniya at nangunot ulit ang noo ko nang titigan ko siya. “Plano? Anong plano?” tanong ko at ewan ko ba, bigla akong nakadama ng kakaibang kaba sa dibdib ko. “Basta. I have surprise for you, baby.” Napangiti ako ulit. Surprise? Oh, bigla naman akong na-excite sa surprise niyang iyon para sa akin. Ano kaya ’yon?

saad ni Leah na parang naiinis na. "Kaya nga surprise para ako lang nakaka alam, eh paano pa magiging surpresa yun kung nasabi ko na. Hindi ko nga sana sasabihin na may pupuntahan tayo bukas dahil surprise nga eh, eh ang kaso baka may mag day off na naman, ang gusto ko kasi ay makasama ang lahat para masaya." Mahabang litanya nito habang kumakain ng ice cream kaya si Leah ay mas lalong kumonot ang noo para maintindihan ang sinasabi ni Lucas.

“Secret.” “May souvenir bang secret? Ano, isu-surprise mo na naman ako? Nakakarami ka na kaya. Hindi naman na yata obvious na mahilig ka sa surprises.” sabi ko sa kan’ya na sinamahan ko pa ng pagtawa. “Medyo surprising nga pero, hindi pa naman ‘yon ngayon kaya huwag mo na munang isipin.” Mas lalong napakunot ang ulo ko dahil sa pagtataka sa mga sinasabi niya. “Eh , kailan?”

Pero sa huli, hindi ko maitatangging kung hindi dahil sa kanya, baka hindi rin kami aabot sa ganitong saya. Minsan, ang buhay ay puno ng sorpresa—mga bagay na hindi natin inaasahan pero lihim palang inaayos para sa ikabubuti natin. At ngayon, mas lalo kong na-appreciate ang mga pangyayaring nagdala sa amin sa puntong ito. --- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV

Alam kong naglalambing ito sa akin at na-miss ko siya bigla. Tumaas ang kilay ko kahit hindi niya naman makita. "Hindi ka na magpapa-surprise, huh? Dahil ayoko ng surprise. Hindi maganda ang magulat dahil nakakakaba." Ngumiti siya ng konti. "Depende. Mas exciting kasi kapag i- surprise ang isang tao. Nakaka-excite kasi," ngiti pa niya. "Jupiter..." "Ito naman. Joke lang," mabilis niyang sabi. "Mauna ko na sayong sasabihin. Ikaw muna bago ang buong mundo. Okay na?"

"Indeed, life's full of surprises. But hey, sometimes it's these unexpected moments that make the best memories." Martha's laughter tinkled like wind chimes in a breeze, a sound that seemed to resonate with the vibrancy of their shared experiences. "You know, I'll remember our chats when I'm knee-deep in my new adventures. It's like a pocketful of inspiration." Osiris grinned, a warmth in his gaze that echoed her sentiment. "Glad to be part of the inspiration squad. Remember, the world out there is waiting to be explored, and you've got all the tools you need."

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

And I have to act like I'm not surprised whenever Lola tells me about it. Hindi ba talaga naisip ni Lucas na sabihan ako para hindi naman ako maalarma sa nalaman ko? God, why does my stomach churn? “Uuwi raw siya bukas,” Lola announced. Hindi ko naitago ang panlalaki ng mga mata ko, kaya napatakip siya sa kanyang bibig. “I’m sorry, I think it was a surprise for you.” She murmured to herself, but I could hear it clearly.

“Just a quick stop. Nothing important.” “Work related?” “No.” “Then ano?” Napangiti na naman ako. Iyong ngiting hindi ko mapigilan. “It’s a surprise.” Natawa si Vanessa. Mahina lang. Pagod. Pero genuine. “You and your surprises.” “You love my surprises.” “I love you. The surprises are just a bonus.” “Take care. I love you—” Pero bago ko pa matapos ang sasabihin ko, binaba na niya ang tawag.