Novel & Cerita Quotes About Taking Care Of Yourself

“At kung gusto mong sumagot ng mga tawag mula sa opisina, magandang ideya na iwanan mo na muna ang trabaho.” Pilit na ngumiti si Antonette, “Opo, pero ayoko pong mangyari ito. Nais ko pong makabalik sa trabaho. Ayoko pong mawalan ng pagkakataon na patunayan ang sarili ko.” “Huwag mong isipin na kailangan mong patunayan ang iyong sarili sa sinuman. Minsan, ang tunay na lakas ay nakasalalay sa ating kakayahang magpahinga at alagaan ang sarili,” tugon ng nurse, na para bang nagbibigay liwanag kay Antonette sa gitna ng kanyang mga alalahanin. Ang kanyang mga salita ay tila isang hangin na nagdadala ng panibagong pag-asa sa puso ni Antonette.

Tumango naman siya sa 'kin. "Hindi mo kailangang problemahin ang problema ng ibang tao. Dapat mong isipin ang sarili mong kalusugan." pangaral nito sa 'kin at napaiwas ako ng tingin. Ito ang pinakaayaw kong pag-usapan sa lahat ng bagay. "Hindi mo pwedeng takasan ang sarili mong problema, Trav. Maraming masasaktan kapag nalaman nila ang tunay mong kondisyon." dagdag ni Chad at hindi pa rin ako tumitingin sa kaniya.

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Dahil halata naman sakaniya na handa siyang gawin ang alam niyang tama. “Take care of yourself, Hija... More than taking care of my Son and Daughter.” She tap my shoulder gently at binibigyan ako ng concerned na itsura. Mahina akong tumango. Parang kailangan na kailangan ko nga ang mga salitang iyon... I need to take care of myself dahil madami pa akong pangarap... At walang ibang tutupad nun kundi, Ako. Pagkatapos nilang mag umagahan ay sumama na ako sa pagliligpit at paghuhugas. Kasama ko nga ang manang kanina na siyang magbabantay ngayon kay Teighnie.

Isa pa, baka lalo itong mabwisit at maalala ang ikanaalsa ng presyon kanina. "Aw!" Anito nang diinan niya ang daliri nito sa paa. "I'll stop the bleeding," she smiled, "Just hang on. Whatever it is that makes you mad, you better always think of yourself first. Wala naman magagawa ang pagwawala mo kahit galit ka, mabuti sana kung 'yong kinaiinisan mo ay 'yong paso na sinipa mo kanina, nakabawi ka talaga. The problem is, hindi naman. You only hurt yourself more," pangaral niya rito.

“But I want to recall them.” “Kaya nga kumain ka nang mabuti. H’wag mong hayaan ang sarili mong magutom. H’wag mong hayaang magkasakit ang katawan mo dahil paano ka makakaalala kung katawan mo na ang bibigay? Malalaman mo rin ang lahat. Sadyang hindi pa lamang ito ang takdang panahon para riyan.” That conversation she had with their maid buried inside her mind.

Nakakapagod na din pala. Siguro kailangan ko na din alagaan ang sarili ko, masiyado na akong pinagod at pinahirapan ng mundo. This time I should prioritize myself because this is what they want on me. I'll take myself in healing process. Susundin ko na ang gusto nila. I should just enjoy my youth years dahil hindi habang buhay ay magiging bata ka. Sa pagdating ng taon ay tatanda ka na. I know that I can heal. Maybe soon. Everything takes times naman siguro 'di ba?

"Hindi ka maayos, Ramona. Uminom ka ng gamot sa sakit ng ulo at saka ay magpahinga ka na. Ipapaalam nalang kita sa iba pang madre. Sige na." "Salamat po, Sr. Tess." "Ang buhay natin ay isa lang. Alagaan mo ang sarili mo. Hindi ba ay marami ka pang gustong maabot sa buhay?" Napatango ako. Tama naman si Sr. If we don’t keep ourselves healthy and look after our bodies and our minds, our dreams won’t get realized. Paano nalang ang mga pangarap ko? No matter what the goal is, working towards, whether starting a profitable business or finishing a degree nothing is more important than being happy and healthy to enjoy the rewards of all the hard work.

sagot ko at pasimpleng niyakap ang sarili. Iniwas niya na ang tingin sa akin. Ilang minuto ang lumipas na hindi kami nagsalita. Hindi ko iyon pinansin dahil patuloy ako sa pagpapainit sa sarili ko. Hindi ko alam kung bakit nagpupumilit ako dito sa labas, e, pwede naman akong magpahinga na lang sa loob. "You should take care of yourself, Giovanna. Naalala ko noong nagkasakit ka, grabe 'yong pag-aalala nila Mommy sayo noon," pagkukwento niya at ngumisi sa dulo.

sagot ko. “Hindi ko naman sinasabi na masamang tumanaw ng utang na loob pero lahat ng bagay ay may limitations. Sa tingin ko naman ay nagawa mo na ang lahat kaya dapat ay mag-focus ka naman sa sarili mo Queen. Sana gawin mo naman ang mga bagay na gusto mo at nagpapasaya sa iyo. Alam natin na hindi ito ang buhay at career na gusto mo pero ginagawa mo pa rin dahil sa utang na loob. Nakikita ko naman na masaya ka sa ginagawa mo ngayon pero alam kong mas magiging masaya ka kung naging teacher ka. Matagal na tayo magkakilala Queen kaya kilalang-kilala na kita alam ko ang lahat ng tungkol sa iyo, kung ano ang gusto mo at ang kahinaan mo. Inuuna mo muna ang ibang tao bago ang sarili mo. Nakakatuwa