Quotes About Utang Na Loob Novels & Stories

Kulang na lang, lumuhod siya sa aking harapan. "Anong sinasabi mong tulong? nakalimutan mo na ba? Noong kumain tayo sa restaurant at seafoods ang inihain mo sakin? May malalang allergy ako sa seafoods, pero pinilit mo akong kumain, para mapagbigyan si Veronica. Tapos, ano? Iniwan mo akong halos mamamatay na sa restaurant, para lang dalahin sa ospital ang impakta mong best friend. Kung walang nagmalasakit sa akin, baka namatay na ako ng tuluyan. Noong pilitin mo akong kumain noon, sinabi ko na sayo, bayad na ang utang na loob ko, na isinalba mo ang buhay ko noon, dahil muntik mo ng kunin muli ang buhay ko. At ngayon, ang sinasabi mong utang na loob-- ay quits na!"

“Worth it… dahil ikaw ang kasama ko sa lahat. Walang shadow, walang takot. Just us, just family, just love.” “Just us…” bulong ko, ramdam ang init ng hangin, init ng presensya niya, at init ng araw sa aming mukha. Parang lahat ng problema sa mundo ay napapalitan ng simple, pero napakalakas na katotohanan: we are equal, we are loved, we are family.

Aware naman ako na mayaman siya pero dapat matuto rin siyang mag tipid kahit minsan. Akala mo napaka liit ng halaga na gina-gastos niya, tapos sasabihin niya lang barya? Eh kung ipalunok ko kaya sa kanya yung barya na tig p-peso sa bag ko para malaman niya totoong barya. Gusto ko makipag talo sa kanya but knowing Uno, hindi ito magpapatalo sakin. "Okay fine! Pero utang na loob ngayon lang ito.” malalanta rin naman kasi ito kaya sayang lang.

Muli niyang iginala ang kanyang mga mata sa paligid bago nagsalita ng malakas. “Magandang hapon sa inyong lahat mga kapatid. Paumanhin sa aming panghihimasok sa inyong bayan. Ngunit kami ay pagod na pagod na at uhaw na uhaw, dala ng walang hanggang paglalakbay. Ito ang unang bayan na aming natagpuan. Kung kayat naisipan naming magbakasakaling humingi ng tulong mula inyo, at makiusap na rin kung mayroon kayong paupahang maaari naming matutuluyan dito mamayang gabi. Nais sana naming ipahinga ang aming mga pagal na katawan kahit na sa ilang oras man lamang.” Paliwanag niya sa lahat ng naroon.

tanging naitugon ko lang. Tinapik niya naman ako sa aking braso at nag-iwan pa siya ng mahiwagang mga salita bago ako iniwan sa kinatatayuan namin. "Nakikita ko naman, iho sa iyong mga mata kung paano ka tumingin sa kaniya… ito ay puno ng pagmamahal. Minsan kasi kahit magbulag-bulagan tayo sa totoong nararamdaman natin ay titibok at titibok pa rin iyan sa tamang tao na para sa atin. Tandaan mo, iho… hindi bulag ang pag-ibig, sadyang tumitibok lang ang ating puso sa taong bubuo sa atin kahit hindi mo man siya makita gamit ang iyong mga mata. God bless you and choose to be happy." At napatigil naman ako sa mga payong iniwan ni Mother Thessa sa akin. Hindi ko alam ang iisipin o gagawin, nakatay

Kabanata 22: fooled If you don't love yourself, nobody will. Not only that, you won't be good at loving anyone else. Loving starts with yourself, of course. Hindi naman kasi iyon isang panandalian na bagay na kayang-kaya mo agad ibigay. Ang kaya mo lang naman ibigay para sa isang tao ay ang mga salita mo lamang, ngunit hindi mo kayang panindigan at iyon marahil ang aking kinatatakutan.

Lahat ng agam-agam at pangamba niya ay nawala nang magsalita si Louven. "You are always my favorite person, my favorite inspiration, my favorite love and my favorite everything." Tumalbog ang adam's apple nito nang lumunok para mas klaro sa kaniya ang mga susunod pa nitong sasabihin. "I know this is just the beginning of a bumpy road we have to face together. But I promise to never lose the faith as long as I have you by my side. Because what I know is I love you more than anything, more than the blood that binds us and I will continue loving you until death take me away from you."

"May utang na loob ka na naman sa’kin.." Utang na loob? Napatingin si Sigmund, at habang tinititigan siya, lalong lumalim ang galit sa mata nito. "Pero kung pipisilin mo pa nang ganyan, baka mabali na 'tong kamay ko. Hindi na ako makakapagluto para sa'yo." "Sa tingin mo ba kailangan ko ng pagluluto mo?" Malamig ang tanong ni Sigmund pero lumambot ang hawak niya sa kamay ni Cerise.

hindi nagpaawat na sagot n'ya rito. Galit s'ya sa matanda ng mga oras na iyon dahil sa sinabi nito sa kan'ya. Talagang pinaniniwalaan nito na malaki ang utang na loob n'ya na ang totoo ay gagamitin lang naman s'ya nito kaya s'ya kunwari at tinulongan at binuhay. "The audacity! Tama lang na ginamit kita dahil wala ka naman palang utang na loob—,"

“Lolo Gin, kaya ka gumaling ay dahil mabuti kang tao… sabi nga nila, kapag mabuti ka sa kapwa ay bibigyan ka ng diyos ng mas mahabang buhay.” Nakuha ni Marga ang atensyon ng matanda. “At saan mo naman narinig iyan?” Tumatawang tanong ng matanda. Ngumiti si Marga at sip-sip na nagsalita, "Lahat sila'y sinasabi iyon. Sa madaling salita, napakabuti mo Lolo Gin. Kaya naman, hindi lang dahil magaling ang iba kaya ka gumaling… gumaling ka dahil ito ang gusto ng kapalaran!”