Novel & Cerita Quotes For Bride

Napakaganda rin ng view dahil sa harap nito ay makikita ang napaka linaw na tubig ng dagat, nag rereflect pa dito ang ilaw ng bilog na buwan. “Happy birthday to you! Happy birthday to you!” Halo halong emosyon ang naramdaman ni Atanasha sa mga oras na yon. Sa sobrang pagkamangha ay hindi niya na rin napansin na nasa kanyang gilid na pala si Red at may dala dala itong bouquet ng pink tulips. “For you, my love. Happy birthday!” Nakangiting saad ni Red sabay abot ng bouquet kay Atanasha.

Bakit si Irish pa ang nasa kondisyong ganito? Napakabuti ng puso ng asawa. Nagsalimbayan sa isipan ni Gab ang mga alaalang kinaiinisan n'ya noon rito, alaalang dapat n'ya pa palang ipagpasalamat ngayon. Ang Little Bride na laging nakabuntot sa kaniya sixteen years ago. Nakasuot ito ng gown at naglalagay ng veil sa ulo habang may hawak na bulaklak ng gumamela. "Kuya Gab, pakasalan mo na ako..." Pangungulit ni Irish. Madalas itong maglaro ng kasal-kasalan noon at siya daw ang groom.

Sigaw nya sa mga kaibigan nung pumasok na sa kwarto nya. Nanatakot ako, baka hindi sumipot si Reed! “Huuuy, overthink baks?” Sabi ni Patrick sa kanya. “Ang gawin mo ay mag beauty rest, para mamaya ikaw ang pinaka magandang bride.” “Sya nga pala baks, nakita mo naba ang gown mo?” Tanong ni Cyena. “Hindi pa nga eh..” “Ah baka tinago muna ni Tita Elisa, bawal daw ata sukatin yun eh, baka hindi matuloy ang kasal”

Singsing? Dont tell me... "Will you be my bride? My wife? My future? My forever?" Halos nahinto ang akong paghinga sa sobrang kaba. Nanginginig ang mga tuhod ko at pakiramdam ko ay matutumba ako. Ganito pala ang pakiramdam... Ang pakiramdam ng may nagmamahal sayo... "Gerald..." "Jessica Ramos sa harap ng iyong Papa will you marry me?"

Inis kong tugon. "I'm afraid I can't stop bothering you not until we get engaged." Sagot niya. "At paano kung ayaw ko?" Matapang kong tanong. Ngumisi siya ng nakakaloko, "Then you leave me no choice but to force you." Nag babanta niyang sabi. Ngumisi din ako pabalik at tumayo sa kinauupuan ko. "Wala kang magagawa kung ayaw ko, Mr. Althan. I appreciate your offer to help me, but to be your bride in return? No thank you." Matapang kong saad sa kanya at inayos ang sarili para makaalis na.

“For coming back.” Biglang parang may humaplos sa puso ko sa simpleng sagot niyang iyon. Dahan-dahan akong napangiti. At bago pa man maging emotional ang moment. “Okay listen everyone!” malakas na sambit ni Zahra habang pumapagitna sa sala. “Bilang official best friend ng bride, ako na ang bahala sa wedding preparations!” “Wala pang engagement,” natatawa kong sabi.

"Ano ba ang bastos mong h*******k ka, lumayo ka nga sa akin?! Galit niyang saad rito sabay tulak sa dibdib upang lumayo ng bahagya. Ngunit para lamang siyang nagtulak sa pader sa sobrang tigas ng dibdib nito. "Wala akong, ginagawa sayo? Natatawa pang turan nito. Habang nasa katabi pa rin niya ang lalaki. Hindi na nga niya naiintindihan ang mga sinasabi ng emcee. Namalayan na lang niya ay tinatawag na ang lahat na bridesmaid, dahil ihahagis na raw ng bride ang bouquet nito. "Sana chocolate, ikaw ang magkasalo para ako ang sasalo ng garter upang isuot ko sayo?! Ani pa nito akin.

ANNALISE “ITIGIL ANG KASAL!” Napapikit ako ng mariin at unti-unting minulat ang aking mga mata. Pagkamulat ko palang ay agad na sumalubong sa ‘kin ang mga nagtatakang tingin. “Niloloko mo ba ako?!” galit na tanong ng bride sa groom na natuod. Hinampas pa nito ang kan‘yang bouquet sa groom. Natauhan naman ang groom.

Medyo chill ka lang diyan ha at hahanapin na natin ang prince charming mo," dagdag pa niya. Ngumiti lang ako rito at nakikinig sa sinasabi niya. "All right, dumako na tayo sa next part. Kung hinagis nang bride ang bouquet, syempre mag papahuli ba ang groom natin na napaka gwapo.

Parang may mali sa sinabi niya. "Future husband pa lang, 'di pa naman kami ikakasal ngayon." I corrected her, na siyang kinatawa niya ng malakas. "Okay, I get. Now, let's start the photoshoot of the bride. For the families of the bride, please let them into the car. Mainit ang panahon ngayon baka masira ang mga damit nila." Someone guided them, and I don't know where they will go.