Quotes For Bride Novels & Stories

Makikitaan ng pang-uuyam ang mga labi nito habang tinititigan siya mula ulo hanggang paa. "The bride should be the center of attraction on her wedding day. I wonder why you're all alone here? Umalis ba ang groom mo?" sabi nitong may himig ng pang-iinsulto. Nakita niya pa ang palihim nitong pagngisi habang naglalakad papunta sa tabi niya.

Ang kanyang labi ay nakangiti subalit ang kanyang abuhing mga mata ay nakatanga lamang sa dingding ng kanyang opisina habang nakasandal sa kanyang office chair, nasa kaliwang kamay niya ang isang champagne glass. Sumandal siya at tumingala at sa mababang tono ay sinagot ang pagmamaktol ng kakambal. “Alam mo naman kung paano ako kapag kasama ko ‘yang fiancé mo. Anyway, may balita ka bang dala tungkol sa h*******k na ama ni darling Damien?”

sabi ni Jems, wiping her eyes, “bago pa ako maiyak nang sobra here.” Natawa naman ako. Behind them, the bridesmaids in champagne blush were already lined up holding ivory rose and tulip bouquets. Everything matched. Everything felt soft, ethereal, perfect. And me? I held my bouquet—soft peonies, ivory roses, a touch of baby’s breath, and greenery. Exactly what I dreamed of. Nagsimula ng maglakad ang lahat habang ako naghihintay ng turn ko. “Bride ready.”

Tumingin siya saglit kay Lorraine, tapos bumalik sa akin. “Because,” he said slowly, “you're going to be my bride… on paper."

"Alam ko sa simula pa lang na hindi ikaw ang magiging bride ko. But still, I didn't stop, continuing the ceremony. I was excited for the wedding to be done nang sa ganoon ay maiuuwi ko ang babae na nasa harapan ko na nakasuot ng wedding gown, accepting me and the way I presented myself; sick, old, and dying." "W-What do you mean?" "Litrato ni Clare ang tinitingnan ko bago ang kasal. With my photographic memory, I was able to memorize every detail of her face and her statistics. Kaya imposible na hindi ko malaman na ibang babae ang nasa harapan ko noong araw ng kasal." Lumapit siya sa lalaki at humikbi.

“So romantic na agad.” Hindi siya pinansin ni Thorian. “Ground rules. Pupunta ka sa mga dinners, mga events, kahit ano pa ang kinakailangan bilang asawa ko. Ako ang bahala sa media. Ikaw naman ay magngingiti at magmukhang hopelessly in love sa akin. We need to look like a perfect couple. A Cinderella love story. Kaya mo ba iyan?” Inayos ko ang mga balikat. “May boses ba ako sa mga rules? O ikaw lang ang maglalatag ng lahat?”

Natutop ko ang bibig ko. *Wedding day* "Are you lost your way going back to heaven, little angel?" Malamig ang tinig ni Allessandro habang tila bumubulong sa akin. Naglalakad kaming dalawa sa aisle na napapalamutihan ng red roses. "Why would I?" Nagtataka kong sagot. Holy cat! Kahit nakita ko kung gaano kademonyo si Mr. Castellucio hindi ko pa rin maiwasang humanga sa kagwapuhan niya.

"Sabi nila pamahiin daw kapag nakita ng groom ang bride sa kaniyang wedding dress bago ang mismong araw ng kasal. Malalasin daw tayo." Humalakhak nang mahina si Tyron at idinikit nito ang kaniyang noo sa noo ng dalaga. "I don't believe in superstitions, Lorraine. I make my own destiny. And seeing you right now in this dress is the luckiest and most blessed moment of my life. Bibilhin natin 'to. In fact, we'll buy this entire collection today so no other woman in this world can wear the same lace design as you."

~Pagkalipas ng Limang Taon~ “Amelia!” Tawag ni Elena habang hinihila ang nakasisilaw na puting wedding gown na suot niya. "Papunta na ako! Can't you stop making it so obvious na kinakabahan ka?! Araw ng kasal mo, hindi horror show night." Nagmamadaling lumabas ng silid si Amelia patungo sa sala kung saan naghihintay sa kanya si Elena at ilang kaibigan na mga bridal train.

“Yes, pero depende naman dapat sa ‘yo—” “You’re my bride,” putol niya sa sasabihin ko kaya napatikom na lang ako ng aking bibig para hayaan siya sa pagsasalita. “I want it to be memorable. So, if you want to prepare our wedding, then I’m giving you what you want.” “Demetrius.”