Novel & Cerita Quotes For Selfish People

Nais ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang maging priority ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring e-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?

Mas lumala ang kasinungalingan ko sa buhay and yeah I am fucking selfish too. Hindi na ako naniniwala sa kasabihang 'love is selfless' dahil hindi ganoon ang deskripsyon ko sa pag-ibig kay Zander. I want him to be mine. Yung sa akin lang iikot ang buong mundo at pagmamahal niya dahil kaya ko namang suklian lahat, doble o triple pa. Bakit ko siya ipapaubaya sa iba gayung alam kong wala ng mas hihigit pa sa pagmamahal na kaya kong ibigay sa kanya.

“A-Ano? Siyempre, hindi. Hindi ako na-offend. I’m sorry, Dr. Jacobs. Nag-over-react lang talaga ako.” Umiling-iling naman ako. “Mabuti naman kung ganoon. Akala ko kasi nagalit ka na sa akin.” “Hindi kailanman mangyayari iyon. Ang magalit sa ’yo ang huling bagay na gagawin ko. Hinding-hindi ako kailanman magagalit sa taong naging sobrang bait sa akin noong umpisa pa lamang.” “Hindi naman ako kasing-bait gaya ng inaakala mo. I may be selfish at times, too. I like it when things go my way. When I want something, I make sure to get it.”

Napatawa ako ngunit malamig ang tunog noon. Parang basag na salamin. "Inisip kitang totoong kaibigan. I used to admire you." Napailing ako habang nakatingin sa kaniya. "But it turns out I was admiring evil from the very start." Hindi man lang nagbago ang ekspresyon niya. "I'm selfish, Ava." Iyon lang. Parang wala siyang pagsisisi. Parang wala siyang pinanghahawakan.

Pero hindi rin maitatago ang kapal ng mukha nitong proud sa kaniyang ginawa. “I like your selfishness,” dagdag ni Wendy. “Your ability to think fast. To save yourself at the expense of another.” Napatigil si Nida, napatingala habang humihikbi pa rin. Matatalim ang matang pinapakawalan niya patungo kay Sheryl dahil sa nalamang ginawa nito. “If people believe fortune favors the brave…” marahang sabi ni Wendy habang naglalakad palapit kay Sheryl, “…ako? Naniniwala akong fortune favors both selfish and conniving.”

Basta akin ka lang. "Nahihibang ka na ba Silas? Naririnig mo ba ang sarili mo? Kasal kang tao!" Tumaas na ang boses ko. "Ayokong maging kabit! Naiintindihan mo ba ako? Ayoko nang may kahati! I am selfish to Silas. I don't share what's mine. Ang akin ay akin lang." "I'm yours." He insisted kaya hindi ko na mapigilan ang sarili kong hampasin siya sa balikat.

"Kasalanan ko ang lahat, nagpadala ako sa sulsol ni Dela Merced. nabulagan ako sa pera. I thought na kung ipapakasal kita sa anak niya magiging masaya ka, but I was only thinking for my own happiness. I'm selfish, sariling kaligayahan ko lang ang iniisip at nakalimutan ko na may pamilya pa pala ako." "I lost the most important person in my life...your Mom, because of my greediness. Kung sana hindi ako naging sakim, hindi ako naging masama,nandito pa ngayon ang Mommy niyo sa tabi ko...But she chose to leave me. Humihingi ako ng tawad sa inyo mga anak. I'm so sorry your dad, failed so miserably. I'm a failure, a coward, a monster. I'm nothing but a selfish and arrogant business man as what Gen

Ngunit bago n'ya isara ang pinto ay humarap s'yang muli sa akin. "I am selfish. I don't like sharing what is mine. What is mine, is mine only. Including you." Tuluyan na n'yang sinara ang pinto kasabay ng pagbilis ng pintig ng aking puso. Ilang beses na n'ya bang pinabilis ang pintig ng aking puso? Pero bakit natutuwa pa ako sa kanyang sinabi? Ayaw n'ya ng may kahati?. Don't worry. Sayong-sayo lang ako. Sana ganon ka rin

Sana rin naman nakikita nila ang sarili nilang mga pinaggagawa kaya ako nagkakaganito! "You're impossible! How dare you say that? Ako pa ang walang pakialam? Eh, ngayon sige tatanungin kita. Nasaan na iyung sinabi mong uunahin mo ang mararamdaman at iisipin ko? Nasaan na iyon? Kung ako, I became selfish, then you became insensitive!" bulyaw ko at padarag na tumayo dahilan ng paglikha ng ingay ng silyang muntik matumba.

“ I almost forgave you. I almost gave up on hating you. Pero nanumbalik lahat ng sama ng loob, galit at sakit na pinaramdam mo sa’kin nung nakita kitang may kahalikan kagabi.” “I’m just….. trying to relieve my self.” He said “Fuck you! Nakakatawa na ganyan yung mga rason na binibigay mo sa akin ngayon. You’re really love the idea of relieving yourself using others.” His face hardened, pride and shame twisting together. “Hindi ko sinasadya, Ave. Tao lang ako…” he whispered. “Tao?” I wipe my tears and laughed bitterly. “Sam, huwag mo kong gawing tanga. Hindi ‘tao lang’ ang tawag sa ginagawa mo. That was a decision. A deliberate, selfish, disgusting decision.”