Quotes For Selfish People の小説・ストーリー

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Syempre ayaw kong gawin n'ya 'yon. Parang ang selfish naman kasi na gagawin nya 'yon para lang walang makahalata sa amin. Ano nalang i-isipin ng ibang tao? Hindi ko kayang sikmurain at masabihang maluho, or worst gold digger. Maraming marites sa mundo lalo na baryo namin. Unang i-isipin nila dahil sa peran at baka bandang huli sa akin hanapin 'yung ayuda nila.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

"Hard to get lang ah, pero hindi easy to use. At siguraduhin mo lang na sa akin ka lang ganyan kundi malilintikan ka talaga sa akin. You don't like to get me jealous Wharton. Nambubuga ako ng apoy. Yung kaninang pagmamaldita ko doon sa mga studyante mo, warm up pa lang yun. Mas malala pa ako doon kapag nagselos." Kita ko ang aliw sa mga mata nya habang nagsasalita ako. At sa tuwing kumunot yung noo ko inaabot niya ito para tuwirin. "Mabait naman ako sa mabait pero madamot ako pagdating sa mga taong gusto ko. Lalo na ikaw. I'm selfish Wharton, I don't share." "I don't share either, Love." he countered. I smiled at that. Ganun naman pala. Madali lang naman palang kausap ang mokong na to.

"See, everyone of us has this side, ang maging selfish dahil sa ating nararamdaman na hindi natin kagustuhan, or we wanted to protect kung anong meron tayo kaya nagagawa nating saktan ang damdamin ng mga nasa paligid natin. So, you can't blame Demeter, She is just a mother who lost her beloved child" "But still, she should accept the truth that her daughter is no longer on Earth--which means, na gaano man natin gustong ibalik ang isang bagay na pinaglaanan natin ng pagmamahal, kung kamatayan na ang kalaban--we can't undo. Sabi ni mommy sa akin noon, kapag daw ma mimiss ko siya kapag wala na siya, I'll just pour love and happiness to the people around me, mararamdaman ko daw ang kanyang prese

“Sa totoo lang, pa… Nahihiya ako kay Gray…” “Bakit naman?” “Grabe kung ipagtulakan ko siya noon pero ngayon…sa kaniya rin pala ako babalik.” “It’s fated, anak. Your failed marriage…was a lesson. A lesson that taught you to put yourself at the top…of the list of priorities.” “Wasn’t it selfish?” “It’s not selfishness. And selfishness is not a crime. People tend to become selfish…especially when they’re protecting someone.”

“Mahal kita, Danreve.” “ ‘Wag ka namang maging selfish!” Mapakla na lang akong tumawa. Matapos mabasa ang sunod-sunod niyang mensahe. ‘Yan ang paulit-ulit niyang sinasabi. ‘Wag akong maging selfish. Siya ang selfish, not me.

malamig niyang sabi. "Kung ang pagpili sa sarili ko ay pagiging selfish, sige. Maging selfish na ako. Hindi ko na kailangan ng kahit anong sentimo mo. Iwan mo na ang papel na 'yan, pirmahan mo, at huwag mo na akong gambalain pa."

, stop being selfish″ sigaw nya saken habang dinuduro pa ako. ″ wow sa tingin mo pagiging selfish to ha? Iniisip ko ang pamilya ko, pamilya mo at ang company namin, im not being desperate nor selfish bastard.″ hindi kona napigilan pa, sinigawan ko din sya at dinuro, kailangan mong pumayag Stephen.

"Our world is full of selfish and greedy people. They all have something to fight for, something to witness, and something to say. Indeed, we are conquered by the darkness, and the light we thought we possessed was blinding us to what is real. Open your eyes. Don't let ignorance be followed by regrets." – Miss A, Erity