Quotes On Cute Smile นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko man lang naramdaman na mababa ang tingin ito sa akin. Katulong lang ako samantalang amo ko ito at kapag ituring ako nito, para lang kaming magkaibigan. "Picturan kita para profile picture mo. Kaya dapat mag pose ka. Iyung pinaka da best mong smile ang ibigay mo sa akin." nakangiti nitong wika sabay tutok ng camera ng cellphone sa akin Kaagad din naman akong nagpa cute. Walang pagdadalawang isip na ibinigay ko ang aking pinaka the best na smile na meron ako.

I offered my hand, giving him a fabulous smile. . c.m. louden

Ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw niya. Bigla siyang humarap. Matalim ang mga mata niya. Galit. Pero may kung anong hindi ko maipaliwanag sa ilalim no’n. “You were smiling.” “Ha?” “You were smiling at your phone.” Natahimik ako. “Bakit? Bawal na ba ngumiti?” “Don’t do that.” “Don’t do what?” “Don’t smile like that for someone else.” Parang may kung anong bumagsak sa dibdib ko.

Nag enjoy din ako sa pakikinig ng mga reakyon nila sa mga libro ko. Minsan nakikitawa na rin ako. Masaya. Masayang maging malaya. Mukhang ito na nga yong sinasabi ng kanta na...'One day you will see me smile. One day I will be alright. I'll be stronger, stronger than before' "Smile!" sigaw pa ng isa. Napangiti naman ako. Nag-groupie na kasi kami. At last! Tapos na rin! "Bye Miss A! Sa susunod ulit!"

Napigilan ko ang paghinga ko dahil ang cute cute nya lalo na nung lumabas na ang dimples nya. "Gwapo ba ko?" napakurap ako dahil sa sinabi nya. Tumawa sya kaya nag roll eyes na lang ako. "Hindi ka naman gwapo! Akala mo naman gwapo ka, for sure madami na ring babaeng nambasted sayo" sabi ko at tumawa pa. My smile faded away ng makita kong sumeryoso ang mukha ni Cloud. "Why? Tama ako no?" sabi ko at pinilit tumawa to ease the tension I am feeling.

“You know you never need to smile in front of me I will understand if you just cannot smile like you used to before.” Maka hulugang sabi nito, agad namang napalitang ng pag haba ng nguso ang pilit niyang ngiti. “I said don’t smile if you can’t, hindi ko naman sinabing sumimangot ka.” Natatawa nang sabi nito na sinagot niya naman ng isang matalim na pag irap. “Ano ngang ginagawa mo dito? Over time ka rin?”

Habang pinagmamasdan ko ang kanyang mga mata, bahagya akong ngumiti. A beautiful smile. A perfectly harmless smile. At doon ko siya tuluyang hinayaan. Mahulog sa sarili niyang laro. ***** LMCD22

Agad siyang ngumiti sa akin at kumaway nang makita niya ako. Kahit pinapainit at pinapasakit ng babaeng toh ang ulo ko palagi... siya rin ang nag-iisang taong nagagawa akong pangitiin dahil sa mga kalokohan niya at dahil na rin sa ngiti niyang palaging abot sa mata niya. Her beautiful smile is like a virus. It's infectious. When she smiles... everyone can't help but smile as well.

Nanlaki ang mata ko sa sinabi nito. Paano niya nakita ang itsura ko? Hindi naman siya tumitingin sa akin ah? "Wag kang sumimangot miss, hindi bagay sayo." "Ha?" "Want some trivia? Since 'di ako makakapagbigay ng advice kasi hindi ako magaling don." Tumango ako nakinig lang ako sa kaniya, nagulat kasi ako sa bigla niyang pagsasalita. "Smiling triggers 17 muscles of the face while crying activates 43 so you should smile always."

Nang mabasa ko ang caption ay napagtanto kong hindi lang umaga ko ang nasira, kundi buong araw. Jazz Morales: “Life is better when you're smiling.” #YourMyGreatestGift