Quotes On Lessons Learned Novels & Stories

Tutal, experience is the best lesson kaya dapat ibahagi kung may makikinabang. "Basta kayo mga bata, tandaan niyo ito palagi..." wika ni lance habang tinetest ang power supply gamit ang multimeter. "Mag-aral kayong mabuti para mamahalin na alak ang mainom niyo! Jack Daniels' mga gano'n!" "Gagawin mo pang lasinggero 'tong mga 'to! Ikaw na lang! Huwag kayong makinig sa kaniya, walang kuwentang motivation niya 'yon dati." sabat ko.

“Baka kung hindi ka umalis, maubos ka at hindi mo na makilala ang sarili mo. Ayokong magyari sayp iyon. “Hindi na natin mababalik ang mga nagyari sa nakaraan, ang mahalaga kung ano itong nasa kasalukuyan. We learned something from what happen to us, maybe on a hard way but atleast we learned lessons. Those lessons that we will apply now.” His words warm something in her heart.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

“Because you will learn from it. Hindi ba sabi nila, kapag nagkamali tayo doon tayo natututo. Noong mga panahon na naging impulsive tayo, sure naman ako na sa ikalawang pagkakataon hindi na ganoon ang gagawin mo, ‘di ba? You will learn how to be cautious and weigh things first before jumping to a certain situation.” Ako naman ngayon ang napahinga ng malalim. He got a point. Muli kong pinunasan ang luha ko nang pumatak itong muli. Hindi ko naman kasi inaasahan na ganito pala kasakit ang kapalit noong mga panahon na naging masayang masaya ako.

Ngunit ang mahalaga ay ang leksyon na maiiwan. Leksyon na hububog sa pagkatao ng bawat isa. Masakit man pero iyon ang katotohanan na dapat tanggapin. Accepting and embracing the pain is the way to move on. Hanggang isang araw ay gigising na lang na wala na ang kirot, ngunit ang alaala at leksyon na natutunan ay mananatili at maging baon at paalala sa bawat araw. “He does not love you!”

napabaling naman ako sa direksiyon niya upang hintayin ang susunod niyang salaysay. Sa pamamagitan ng pag-iling, ngumiti ito. “Mistakes is there for you to learn, so that, you will become a better person in the present. Ayos lang kung madapa ka, ang importante ay matuto kang bumangon sa sarili mong paa. At huwag mong uulitin ang pagkakamali mo sa nakaraan dahil lessons in life will be repeated until you learn something peculiar.” “Paano kung na nanatili ka pa rin sa nakaraan?” gulong-gulong tanong ko habang sinasabunot ko ang aking buhok.

Late ko narealize na mali talaga ang ginawa kong pag-alis nang walang paalam, inisip lang ang sariling nararamdaman at hindi ang kaniya. ‘Lesson learned. Huwag maging selfish gaano man kasakit ang nararamdaman mo, ano mang rason mo, lalo na kung sigurado kang magsisisi ka sa huli.’

Pero sa dulo ng paningin niya, may isang papel na iniwan sa mesa niya. “They judged you before they understood. Keep teaching, Ma’am. We need more like you.” – Anonymous Hindi niya alam kung sinadya ba ‘yon o napadaan lang. Pero kahit isang maliit na piraso ng papel, parang nagdulot ito ng bigat na gumaan. Sa dami ng bumabatikos, sapat na minsan ang isang paalala na hindi siya nag-iisa.

Life is a blessing. Kaya kahit nung lumaki ako na feeling ko mag-isa lang ako hindi ako sumuko. Kahit nung mga panahong naging malupit sina Tita at Ariella sa akin, tahimik lang akong lumalaban. I know life isn't always about rainbows and butterflies. Some of our life lessons are learned the hardway. I'm glad that I didn't give up, because if I did. I lose the chance to be happy, I lose the chance to have a complete family.

bagay na iisa para sa lahat: ang hangin na ating hinihinga, ang tubig na ating iniinom, ang lupa na ating tinatayuan, at ang kinabukasang ating lahat ay haharapin.” Matapos ang seremonya, marami ang nanatili upang tumingin sa mga talaan at makipag-usap sa isa’t isa. Isang batang babae mula sa malayong pulo ang lumapit kay Mara at nagtanong: “Kung alam na natin ang lahat ng aral na ito, kung alam na natin kung ano ang tama at mali — bakit kailangan pa nating itago at ulit-ulitin ito? Bakit hindi na lang natin ito panatilihin sa ating mga puso at kalimutan na ang mga lumang kwento?” Ngumiti si Mara at inalalayan siyang tumingin sa malawak na ilog sa ibaba. “Dahil ang puso ng tao ay madaling m