Romans & histoires Rabid

Magsisimula na sana si Rodent na i-hack ang cctv sa buong pilipinas ng mapadako ang tingin nito kay Connor. Binatukan ni Rodent ang sarili dahil sa katangahan, nakita naman ito ni Aquitania kaya nakakunot ang noo itong nagtanong dahil sa pagtataka, "naapektuhan na din ba ang utak mo ng galit ni Sir Blake?"

Para akong binabangungot sa aking tulog, nanaginip kasi ako na hinahabol raw ako ng mahaba, malaki at matabang hotdog habang nakakatakot itong tumatawa. Ang mas malala pa ay mukha ni Raven ang nasa hotdog habang nasa kamay nito ang panty kong wasak wasak Hindi ko alam kung paano napunta sa kamay niya ang panty pero takbo takbo akong lumalayo sa kaniya

"Ano? May isa pa?" Ang isang mutated black tiger ay sapat na upang pahirapan si Grachev. Kung dumating ang isa pa, malamang na hindi makakatakas si Grachev sa loob ng kalahating oras. Ang itim na tigre ay hindi natatakot na masugatan at nakipaglaban kay Grachev hanggang sa kamatayan. Gayunpaman, si Grachev ay natatakot na masugatan at hindi nangahas na labanan ito nang direkta. Naramdaman din niya na hindi na niya kailangang makipag-away sa isang halimaw. Ito ay hindi katumbas ng halaga. Sumipol si Randall, at unti-unting nagmumula ang mabibigat na yabag mula sa pasukan ng Immortal Lake.

Mapakla siyang ngumiti at bakas ang lungkot sa kanyang mga mata. "H-he killed them all?" "Yung iba, yung iba naman ay nag-commit suicide. He kills those ones that wouldn't obey him, move too slow and cry a lot. As our number decreases, he decided to replace the old ones, pero ganoon pa rin ang naging scenario. Hindi pa rin magawa ng iba na sumunod sa kanya until he decided to stop adding new ones. Ikaw ang panghuli, Phraea."

"Hayop ka! Bakit hindi ka na lang mamatay! Pinalaki mong wala sa ayos ang kapatid mo!" Napakabilis ng pangyayari. Hindi na nakaiwas si Skylar at natamaan siya. Una pang nakagalaw si Terra. Agad niyang hinablot ang bag ng babae at itinulak ito pabalik. "Tita, nakalimutan mo bang magpabakuna laban sa rabies bago ka lumabas ng bahay ngayon? Wala namang ginawang masama ang ate ko sa’yo, bakit mo siya sinaktan?"

"Nabuhay ka pa!? Pwes, ngayon hindi ka na makakalusot pa!" Napakunot noo ako at namutawi ang kalituhan sa isipan ko nang masilayan ang pagtubo ng kanyang mahahaba at matutulis na mga kuko sa kanyang mga daliri nang ito'y kaniyang igalaw. Mga kukong hindi kulay dilaw at kayumanggi, kun'di puting-puti na katumbas ng normal na kulay ng kuko ng mga Bampira o ordinaryong tao. Nakita ko rin ang limang singsing sa kanyang isang kamay, nakapalibot sa lima nitong daliri. Hindi katulad ng pinatay ni Fenrir six years ago, tatlo lang ang singsing na nakasuot dito. Nakaukit ang mga latin na lenguahe at pangalan sa kanyang mga singsing, "Vindicta." At ang isa naman na nakaitim na may ekis sa mukha, "Furor

Adira almost lost her consciousness when Raven started eating, sucking and nibbling her pússy while the vibrator is still moving inside of her. Makailang ulit pang s******p at diniladilaan ni Raven ang kaniyang pagkababae at sa pagkakataong iyon ay nailabas niya na nga ang kaniyang katas. Kitang kita ng dalawang mga mata ni Adira kung paano iyon himudin at simutin ni Raven na tila ba'y ito'y gutom na gutom at sabik na sabik sa kaniyang katawan.

"May mas malaking isyu pa pala kayong kinakaharap, eh bakit mas pinagtutuunan ng mga tao dito ang tungkol sa mga lobo?" "Dahil sila ang dahilan kung bakit nagkaroon ng epidemya sa amin. May dalawang rouges ang bigla na lang umatake dito noon. Walang nakakaalam na may mga sakit pala silang dala at nahawaan nila ang mga sundalong dumakip sa kanila. Sa pagkakaalam ko, ang mga lobong iyon ay sumailalim sa iba't-ibang klase ng mga ritwal. Ritwal na ginagawa ng mga mangkukulam para palakasin ang sistema ng pangangatawan ng mga rouges." Mahabang kwento niya. So, those idiots are silently doing some rituals to strengthen their kind. I see. They are also preparing for the upcoming bloody war just lik

I hate waiting. *******

Ngunit minsan ay dumidilim kapag natatakpan ng maitim na ulap ang buwan kaya mas lalo lamang akong nakakaramdam ng takot. "Relax, Zeph. Huwag kang mag-alala. Makakarating ka sa bahay nina Amy nang ligtas," kausap ko sa aking sarili habang naglalakad ng mabilis sa masukal na daan. Nang biglang pumailanoang sa ere ang malakas na alulong ng isang taong-lobo ay lalo akong nakaramdam ng takot. "Huwag kang matakot, Zeph. Taong-lobo lamang iyon na nagkakasiyahan. At saka bakit ka matatakot? Hindi ba't isa ka rin namang taong-lobo na gaya nila?" pagbibigay ko ng lakas ng loob sa aking sarili. Ngunit kahit anong sabihin ko sa aking sarili para hindi ako matakot ay wala pa rin kuwenta dahil pinagpapaw