Rama At Sita Drawing Novels & Stories

I was about leave when Nathalie picked something from the floor. "Sayo ba ito? Ang ganda ng drawing ha." Aniya habang tinitignan ang isang pinilas na pahina ng notebook. Isang sulyap roon at iba na agad ang pakiramdam ko. "Oo akin yan. Buti nakita mo." I immediately took it away from her. A rose was drawn in the middle of the paper. It wasn't just a simple outline, it was beautifully sketched. The rose almost felt like it came to life.

mabilis na tumayo si Amara at tumakbo patungo sa kaniyang ama, naiiwan ang mga bakas ng maliit na watercolor sa sahig. Mabilis na ibinaba ni Thorin ang tray sa mesa at yumuko upang buhatin si Amara sa kaniyang mga braso. Hinalikan niya ang pisngi ng kaniyang anak kahit na may kaunting pintura ito. “How’s my little artist?” lambing ni Thorin habang iniaayos ang buhok ni Amara. “I made a butterfly, Daddy! Look!” turo ni Amara sa canvas sa gitna ng silid.

Kahit nitong nakaraan lang ay patagong pumasok ito kwarto niya na puro painting. At doon nito nalaman na ang hinahanap niya talaga ay yung babaeng nasa drawing niya. Ang mas nagpa-isip pa sa kanya ay yung malakas na kutob na si Ling Yiran ang babaeng yun. Kamukhang kamukha ni Ling Yiran ang babae sa drawing. May litrato si Ling Yiran nung bata pa siya na suot niya ang parehong bulaklaking damit sa drawing.

Gusto ko sanang silipin kung ano ba iyon. “Mama, tabi ka po kay Papa para kita mo po ang gawa po ni Steya,” utos sa akin ni Ravi. Tumango naman ako at walang pagdadalawang-isip na tumabi kay Orion. Inilapit ko ang aking mukha para mas makita ang drawing ni Stella Diana. Nanlaki naman ang aking mga mata nang dahil do’n lalo na’t kitang-kita ko na tila naghahalikan kami kahit stickman iyon at mayro’ng mga puso sa gilid at nakalagay ang salitang love sa malaking puso sa itaas namin. Ngunit hindi lang iyon dahil mas nawindang ako sa nakasulat sa ibaba.

Palapit pa lang siya doon ay may nakita siyang bata na busy-ng busy sa paglalaro sa buhanginan. Nilapitan niya yung bata at tinignan ang ginagawa. Nilalagyan nito ng border ang isang magandang drawing sa buhangin. "Yes kuya?" "You made that?" manghang tanong ni Robin. "This borderline? Opo ako po. Pero yung drawing, di po ako." "I see." Paalis na sana si Robin ng nagsalita ulit yung bata. "Si Ate Adee po ang gumawa nito. She said she draws when she's sad..."

It is a colored milktea dress with a shape of sago. Natasha was so focused, hindi niya namalayan na halos isang oras din siya sa pagguhit niyon. And then when it finished, she was so satisfied. Then she put her signature name in it, 'EnDi'. Natasha grabs her phone and takes a picture of her expert 4D drawing. She made a beautiful collage. Then she thought of uploading it to her secret social media page. Before she uploaded it, she composed a simple caption with, 'Draw a dress in mind. This is every girl's favourite. Inspired by Milktea.' she then uploaded it.

Pakiramdam niya ay may kutsilyong umiikot sa kanyang puso. Sa kabilang pahina ay may drawing. Isang bahay. Isang babae. Isang lalaki. Dalawang bata. At isang maliit na batang babae sa gitna. Sa itaas nito ay nakasulat gamit ang magulong sulat kamay: “Pamilya ko balang araw.”

Habang naglalakad siya, halos mapaiyak siya sa bawat tanawin. Ang painting ni Amara sa dingding — maliit na pusong kulay pink na may nakasulat na “Mommy, I love you forever.” Ang maliit na laruan na nakakalat sa sahig. Ang mga litrato nilang tatlo, masaya, buo. Parang sinaksak ang kanyang puso sa sobrang lungkot at pananabik. Hanggang sa narinig niya ang munting tinig mula sa kabilang silid.

“Hindi mo kailangan maging close. Kailangan lang… mayaman.” Natawa si Yvee. Samantalang ang kambal ay abala pa rin sa invitations. “Mommy!” masayang sigaw ni Atlas habang itinataas ang papel. “May drawing po ako ni daddy!” Napalingon si Yvee. Pagkakita niya sa drawing ay napatawa siya. Stickman iyon na sobrang laki ng buhok. “Bakit mukhang lion si daddy?” natatawang tanong ni Yvee.

Napatawa siya. "You really like saying that." "Because it's true. You married me, my Rixy. " Napatingin si Grant sa sketchbook. His eyes widened. "Wow." "What?" "Did you make this?" "Obviously." "Rixy..." Kinuha niya ang sketchbook at pinagmasdan ang drawing. "This is beautiful." "It's just a draft." "It's art." She smiled faintly. "You always exaggerate." "I'm serious."