Pea Drawing の小説・ストーリー

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

Pagkatapos ay inilabas nito ang isang maliit na papel mula sa kanyang bag. "Ano 'yan?" "Ito." Iniabot ni Mia ang papel. Pagkakita ni Sophia rito ay halos mapatawa siya. Isa itong simpleng drawing. May tatlong stick figures na magkahawak-kamay. Isang lalaki. Isang babae. At isang maliit na batang babae. "Ang ganda naman." Ngumiti si Mia. "Tayo 'yan." Natigilan si Sophia.

Si Kian, bitbit ang isang piraso ng papel na may drowing ng tatlong stick figures na may kulay green na crayon. "Mommy! Look at my drawing!" excited na sigaw ng anak ko habang ipinapakita ang papel sa akin. "Ito po ikaw, ito ako, at ito si Mister Masungit! See? He has no smile po dyan kasi lagi siyang angry." Tiningnan ni Ezekiel ang drowing ni Kian. Lumapit siya sa bata, lumuhod para mapantayan ito, at seryosong pinagmasdan ang palpak pero cute na gawa ng anak niya.

It is a colored milktea dress with a shape of sago. Natasha was so focused, hindi niya namalayan na halos isang oras din siya sa pagguhit niyon. And then when it finished, she was so satisfied. Then she put her signature name in it, 'EnDi'. Natasha grabs her phone and takes a picture of her expert 4D drawing. She made a beautiful collage. Then she thought of uploading it to her secret social media page. Before she uploaded it, she composed a simple caption with, 'Draw a dress in mind. This is every girl's favourite. Inspired by Milktea.' she then uploaded it.

manghang puri ni Yaya Vi sa akin kaya napangiti ako at muling sinulyapan ang patapos nang drawing ko sa canvas na ginamitan ko ng graphite at charcoal pencil. Tinapos ko na iyon nang makuntento na ako at inilagay sa frame kasama ng letter na isinulat ko. Hopefully, magustuhan niya ito. "Where are you going, Astrid? You looks more fabulous and gorgeous than ever!" puri ni Auntie Amelia nang makita ako nang pababa na ako ng hagdan.

Pagpasok sa bahay, tuwang-tuwa si Dalgona habang bitbit ang sketchpad niya. “Daddy! Tingnan niyo po ‘tong drawing ko!” Pinagmasdan ni Raze ang drawing. “Wow, ikaw ang gumawa nito?” “Opo!” proud na proud niyang tugon. “Ako po ‘yan, tapos si Mommy, tapos... ‘yung isang space, si daddy kaso po walang mukha." Napakamot siya ng buhok. Nginitian siya ni Raze. “Pwede bang ako na ang ilagay mo doon?”

Nag-drawing ako ng maliit na flower. “Daddy, ikaw naman!” Si Terrance naman, nag-drawing ng puno. Malaki. Nakasilong yung flower. Napansin ko ‘yon. At hindi ko alam kung maiinis ako… o tatawa. “Me!” sigaw ni Sevi. Nag-drawing siya ng maliit na stick figure. Tapos tinuro niya. “This is me!” Napangiti ako. “Cute.”

Pagkatapos ay naglakad-lakad siya sa maliit na park sa loob ng paaralan. May exhibition doon ng mga drawing ng mga bata. Isa-isang tiningnan ni Clint ang mga naka-display. Hanggang sa nakita niya ang drawing ni Bailey. Isang kagubatan. Malawak na luntiang damuhan. May Deer Auntie. May Antelope Uncle. May Mommy Rabbit. At may Baby Rabbit. Masaya silang kumakain ng damo. Pero walang Daddy Rabbit. Matagal na napatitig si Clint sa drawing.

"Napakalaking blessing niyan. Ang talas ng kaniyang paningin at ang kaniyang talino ang magiging proteksyon niya sa kaniyang paglaki. At dahil pinalaki mo siya nang may mabuting puso, siguradong magiging isang kahanga-hangang tao si Tyra." Bumalik silang tatlo sa sala at sinaluhan si Tyra na ngayon ay tapos na sa kaniyang pagpipinta. Ipinakita ng bata ang kaniyang gawa—isang larawan ng isang magandang hardin ng mga bulaklak na may isang malaking puno na nagbibigay ng lilim sa dalawang tao, isang ina at isang anak. "Napakaganda naman ng drawing mo, Tyra baby," ang papuri ni Rina habang hinahawakan ang sketchpad. "Sino ang dalawang taong ito sa ilalim ng puno?"