Rama At Sita Drawing Novels & Stories

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

" May isa pa siyang gustong mangyari, sana mapagbigyan mo. " Kinuha ito ni Catalina at nang makita ang isa pang iginuhit ng anak nila, lalong bumigat ang kaniyang loob. Isa itong family drawing na kung saan, apat ang taong naroroon. Si Rostam, Azalea, siya at isang babaeng may mahabang buhok na hindi niya pa makikilala kung wala ang apat na letrang nakasulat sa itaas nito.

At matapos nyang mag-isip, bumalik na siya sa pagd-drawing sa tablet. “Okay! Let me show you my drawing na lang po!” She flipped her tablet and showed me the screen. Nature scenery artwork ang ginagawa ni Celine. Very detailed and well-colored. Grabe, gawa niya ba talaga ito? The last time I checked her works, puro stickman pa lang ‘yon ah. When did she manage to improve this much? Bilib na bilib akong tinitigan ito at ngumiti sa kanya.

sigaw ng mga bata, sabay abot ng mga ginuhit nilang simpleng larawan. Isang batang babae ang lumapit kay Althea, hawak ang crayon drawing nito. “Ma’am, ako po gumawa nito. Para po sa inyo.” Napayuko si Althea at marahang tinanggap iyon. “Salamat, ang ganda naman nito.” Ngumiti siya, at sa unang pagkakataon, nakita ni Silas ang ngiting walang pilit—isang ngiting totoo, malambot, at may init na bihira niyang makita.

Mukhang naspoiled kila Kuya 'to! Tinignan ko lang ung mga drawing n'ya. Mga kotse at buildings, ang ganda! Namana n'ya talaga sa papa n'ya 'tong pagiging artist n'ya habang nagtitingin, napako ung mata ko du'n sa isang page na may drawing. It's a boy sitting on a lap of a man. Kinuha ko 'yun at may nakasulat. 'Me and Papa.'

manghang puri ni Yaya Vi sa akin kaya napangiti ako at muling sinulyapan ang patapos nang drawing ko sa canvas na ginamitan ko ng graphite at charcoal pencil. Tinapos ko na iyon nang makuntento na ako at inilagay sa frame kasama ng letter na isinulat ko. Hopefully, magustuhan niya ito. "Where are you going, Astrid? You looks more fabulous and gorgeous than ever!" puri ni Auntie Amelia nang makita ako nang pababa na ako ng hagdan.

Ano na naman kaya ang nasa isip ng batang ito? Pagkalipas ng ilang minuto... Masaya niyang itinapat ang drawing sa akin. "Finished!" Napangiti ako at namangha, maganda at magaling mag-drawing si Hershey. Hindi iyong tipikal na Stickman. May potensyal ang batang ito. Pinagmasdan ko ang drawing, nakita ko ang isang matangkad na lalaki. Isang maliit na batang babae. At... Isang babae.

Si Ashton ang gusto nito. "Mama!" Napakurap siya nang marinig ang boses ng anak. Nasa sala ito habang nagkukulay. Agad siyang ngumiti. "Yes, baby?" "Tingnan mo!" Masayang ipinakita ni Ashton ang drawing nito. Tatlong stick figures. Isang babae. Isang lalaki. At isang maliit na bata sa gitna. Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Astrid.

May likas na talento si Vanessa sa pagpipinta mula pa pagkabata. Para sa kanya, napakadali lang ng isang simpleng portrait sketch. Ilang minuto lang, tapos na siya. “Ayan.” Ibinaba niya ang lapis at itinaas ang papel, may kasamang ngiti. “Liam, tingnan mo. Kamukha mo ba sa drawing ng godmother mo?” Nakatitig si Liam sa papel. Unti-unting bumuka ang maliit niyang bibig sa gulat.

Doon niya tinuruan itong iguhit ang isang maliit na puting kalapati. “Walang pangit o maganda sa drawing. May abstract, may realistic, may sariling style. Ang mahalaga, gusto mong idrawing ‘yan.” “Really mommy?” namamangha ang bata. “Gusto mo ba matutong magdrawing ng animals?” tanong ni Margaret. “Opo. Para ido-drawing ko po ulit ‘yung lantern animal kay mommy.” Napangiti si Margaret. “Okay. Turuan kita.” ---