Novel & Cerita Read People Like A Book Pdf

Pasimple ko nalang muling sinilid ang libro sa bag. My readers are really enthusiastic. Sobrang nakipag-usap sa akin. Kaya buong puso kong tinugonan ang mga ito. Dahil kung wala ang mga ito ay wala din ako sa katayuan ko ngayon. Pagod man ay punong puno ang puso ko dahil sa mga readers ko.

But the title sound fun and exciting to read. “I can't tell, but this book is one of my favorite book ever, even Vincent he love this book like me. This book is real page turner, i swear when you start to read this book, you can't put it down.” base sa pagkaka describe ni Calvin sa libro'y mukha ngang maganda ito. “I'll keep it.” ani ko at kinuha ang libro. “So what next?” Calvin face me and look at my face. I pout when i think.

“Magsulat nang kahit anong magpapalimot sa readers ko ng mga problema nila sa buhay.” “Make others happy.” “Give them a break,” pagtatama nito habang tumitingin sa kanya. God… there’s a third look. She’s looking right through his skin to his very soul now. It’s so sexy. She’s too serious. It’s hot. “I understand na ang daming toxic sa buhay these days and they could unwind through books. But in that, we’re all the same.” “Because that’s how you enjoy books you like to read,” aniya, hindi maintindihan kung bakit nagsisikip ang dibdib niya.

Hindi madali ang mga pagsubok sa daan. Kaya naman pinatago ang librong ito because we noticed that many people were dying because of the desire to seek power sa mundong hindi naman namin sigurado kung totoo talaga. Before, I never dared to read this book. Siguro ay hindi naman ako interesado rito noon. Hindi ko akalain na ganito pala ang laman nito. It could really draw a person's interest. Sino ba naman ang hindi mabubulag sa mga posibilidad nandito? And, of course, people love to take risks. Kahit pa walang kasiguraduhan ay handa silang sumubok.

Pero may isang tao na tahimik lamang na nagbabasa ng libro. Mukha siyang nasa thirties or forties, nasa gitna ang hati ng buhok nito at mukhang geeky. Agad na nagkainteres si Darryl sa tao na ito dahil mas pinili nitong magbasa tuwing free time kaysa makihalubilo sa iba. Bahagyang tiningnan ni Darryl ang litrato ni Chester na binigay ni Megan at napagtantong ito pala ang target nila!

Ang mahalin ang kanilang akda ay pagmamahal na rin sa may-akda. I become once a reader, I can say that I am top 1 of this so called; “SILENT READERS” and proud of admire a lots of AUTHORS. I look up to them very much but I NEVER compare them to each other because I believe that every AUTHORS have there own perspective, strategies and writing skills how to run their own masterpieces. Pamilyar tayo sa kasabihang; “DON'T JUDGE THE BOOKS BY IT'S COVER” PAKIUSAP PO. . .

"Hi ateeee. Omg!" Nakatakip pa ng bibig ang babaeng sumunod sa pila na para bang hindi siya makapaniwala. "Hello." Nginitian ko siya bago pinirmahan ang libro niya. "Ganda mo naman." Lalo pa siyang kinilig sa sinabi ko. Nakakatuwa ang mga taong ito. Until now I still can't believe that they are my readers. It seems like I don't deserve them.

Ngumiti siya sa akin at tumango bago siya nagpatuloy sa pagbabasa. Kaya naman nagbasa na rin ako ng libro na hawak ko. I’m not a fan of books. Hindi rin ako mahilig magbasa but now I realized na it’s not that bad to read. I thought I’m gonna get sleepy, but I actually enjoyed reading the book about fashion design. I was so into it that I didn’t notice Magnus staring at me. “This is the first time I saw you reading a book,” he noticed. Bahagya akong nahiya sa sinabi niya. Unlike him, he is a fan of books. Baka nga nakakailan siyang libro sa isang araw.

Seryosong-seryoso itong nagbabasa habang hawak ang isang libro at suot nito ang salamin nito sa mata. Pero bakit parang anti-rad yata ‘yan? Naka anti-rad while reading a book? Napakamot siya sa ulo niya nang wala sa oras. Hindi lang pala naging bookworm ang babaing ‘to, naging weird pa. Lumiko siya para sa likuran na lang siya ni Gabriella dumaan. Hindi yata siya kumbinsido na libro ang binabasa nito. Kung ano man ‘yon, gusto niya iyong malaman.

Pumuwesto ako sa bandang sulok na lamesa dito sa library at tahimik na in-analyze ang book. Kailangan ko munang tingnan kong nandito ba sa libro ang kailangan kong i-review bago ko hiramin. Nang makalipas ang ilang minuto ay pumunta ako sa librarian. "Hihiramin ko po 'tong book," saad ko sa librarian sabay pakita ng libro. Inabot niya sa 'kin ang isang papel kung saan kailangan kong pirmahan 'yon. Kung anong exactly date and time kong ibabalik ang libro.