Reading Book Picture Novels & Stories

Pero bagong edition iyon na noong isang linggo lang inilabas ng publisher. Pigil na pigil niya ang sarili na mapalundag sa excitement. Inamoy niya iyon. Muntikan na niyang mahalikan. It was a fore edge painted book na kapag ginalaw mo ang dulo ng pages ng libro ay may makikita na image ng character na lalaki. Kapag binaliktad mo from back to front ay iyong babaeng character naman ang lilitaw. “This is so pretty. Sana mo to nakuha? Nag-pre order ka ba nito? Bakit ang bilis mong nakakuha ng libro na to?” sunod-sunod niyang tanong.

May pumasok na imahe sa aking isipan na puro libro at ang mga librong iyon ay katulad ng librong nakikita ko sa loob ng maliit na silid na ito. Dinampot ko ang isang libro sa akin paanan dahil ito na lang ang natitira at napatitig ako sa cover ng libro kasabay nito ang pagpasok ulit ng imahe sa aking isipan na paulit-ulit na lumalabas.

natatawang saad nito at inagaw na muli ang libro bago ito ibinalik sa shelf nang pabaliktad. Kaya ngayon, nakaharap sa akin ang mukha ni Wendy. Ang larawan nito sa libro ay nakakabighani. Nasa isang mataas na upuan ito at nakaupo na magkakrus ang mga hita. Nakapangalumbaba ito, at nakataas ang isang kilay. Mayroong makahulugang ngiti na nakaplaster sa kanyang mga labi.

Mahimbing itong natutulog habang may hawak na libro at nakapatong sa kanyang dibdib. I don‘t know pero feeling ko sinadya niyang dito makatulog at hinayaan ako sa malaking kama. Isang ngiti ang gumuhit sa aking labi. Gentleman pa rin naman pala siya katulad ng dati. Dahan-dahan kong kinuha ang hawak niyang libro. Tapos naglakad ako sa book shelves para ibalik iyon doon. Dahil nasa harap na rin naman ako ng book shelves niya, I check some of his books. Napangiti ako ng may makitang Fantasy, Alpha, romance book. Nagbabasa pa rin pala siya ng ganito hanggang ngayon. Napatigil ako ng may makitang pamilyar na libro.

“Ang ibang pagsusuri ay ako na mismo ang gumawa kaya ko nalaman. Bago ‘ko bumalik ay pinag-aralan ko ang ibang kataka-takang resulta. Naghanap din ako ng mga aklat tungkol sa halaman na ‘yan at nakita ko ang kakaibang children’s book na ‘to.” May kinuha ‘to sa cabinet ng table nito at inilapag ‘yon sa mesa. Maliit lamang ang children’s book, parang puwedeng ibulsa. Matigas ang cover no’n at ang larawan ay maliit na Elfo na kulay green.

Kawangis din nito ang buong paligid. “Pumunta ka lang ba rito para uminom ng alak? Hindi ito bahay-aliwan na maraming pagpipilian,” sagot niyang hindi na tumingin sa kausap bagkus ibinalik ang pagbabasa sa kulay itim na libro. Pagkatapos din na mailipat sa susunod na pahina ang hawak saka siya sumimsim sa hawak na tasa habang naka-cross ang mga paa na nakasandal sa headboard ng kama.

Maraming libro tungkol sa economics, marketing at business ang nasa mga cabinet. Kumuha ako ng isang libro at naupo sa sofang naroon. Pero habang binubuklat ko ang aklat ay napahinto ako nang makita ko ang larawan ng isang bata. Nasa edad sampong taon ito. Kumunot ang noo ko habang pinakatitigan ang larawan. Pamilyar ang batang nasa larawan pero hindi ko maalala kung saan ko ito nakita. Sure naman akong hindi ito si Theo dahil bata pa lang ay kilala ko na siya. Hindi ko mapigilang mapangiti habang nakatingin sa larawan. Ang cute ng batang lalaking nasa picture, nakasimangot ito na para bang napilitan lang magpa-picture.

Nang medyo kumalma na siya, bigla na lang itong nag-update ng blog—at ang laman nito, isa na naman nitong libro. Ang cover ng libro ay isang artistic photo ni Charlotte—may suot na puting bestida na gawa sa manipis na tela, nakatayo nang nakayapak sa pulang mga rosas, may bahid ng dugo sa mukha at sa talampakan, parang sinaksak. Napakaganda ng buong imahe—kaakit-akit, may misteryo, at may bahid ng lungkot.

Kasyang-kasya iyon sa kanya at ang presko rin ng uri nang tela. After she got dressed, she finally got out of that walk-in closet. Patungo na sana siya sa sofa nang mamataan naman niya ang mini bookshelf na nasa magkabilang gilid ng malaking television. Devi went there. Her eyes wandered as she read the titles of each book on the shelf. Until her gaze stopped at one of the most eye-catching books, and the title caught her attention. The title of the book is 'The Da Vinci Notebook' written by: Leonardo Da Vinci.

She walked her way to the counselor's office. Pagdating niya roon ay sumilip siya sa may pinto. She poked out her little head and looked for her Ate Audrey. Nakita niya itong abala sa pagbabasa ng pyschology book. The cover was black with gold inlay, and the pattern was a black rose, as if to show its nobility and mystery. Abala si Audrey sa pagbabasa nang biglang may naglapag ng invitation letter sa harap niya. She raised her head in confusion. Agad na bumungad sa kaniya ang magandang mukha ni Reina. Her delicate face smiled helplessly.