Reaper Sans Novels & Stories

The man gasped while he dramatically clutched his chest where his heart is, "Oh, no, my favorite reaper. The succubi don't want this delicious mouth shut or else they'll---" The Reaper loudly sighed, cutting his sentence. Heto na naman kasi ang pinakaayaw niyang makita sa lahat. Kapag nagtuloy-tuloy na naman ito sa pagsasalita ay unti-unti namang nababawasan ang pasensya niya. Lucifer laughed. He likes teasing the reaper so much. He walked towards his desk with a bottle of Hapsburg Premium Reserve Absinthe in hand and sat down on top of it. "Aren't you too busy for something... you know, like having sex?"

"I am the Reaper for a reason. Ang mga taong lumalapit sa akin ay kadalasang nasasaktan." "Eh di swerte mo," sagot ko habang nakatingin nang diretso sa kanyang mga abong mata. "Bakit?" "Dahil marunong akong gumawa ng gamot sa sugat. At kung masaktan man ako, sisiguraduhin kong babayaran mo rin 'yun... kasama ang delivery f*e."

Ang kaniyang mga pilikmata ay mahaba at nakalapat sa kaniyang pisngi, at ang kaniyang buhok ay magulo, isang bihirang imahe ng isang Ezekiel Rivera na hindi pormal. Habang pinagmamasdan ko siya, nakaramdam ako ng kakaibang kaba at saya. Asawa ko na siya. Ang katotohanang iyon ay hindi pa rin lubos na nag-si-sink in sa akin. Ang The Reaper, ang lalaking kinatatakutan ng mga investors, ay kasama ko sa kama, mahimbing na natutulog.

Kinuha niya ang kanyang M4 carbine at mabilis na tiningnan ang magazine nito. Mula sa bintana, nakita nila ang pagbaba ng mga kalalakihan. Hindi sila mga ordinaryong goons. Sila ay nakasuot ng full-body ballistics, may mga night-vision goggles kahit maliwanag na, at gumagalaw sa isang pormasyong pang-militar. "Ito ang 'The Reapers'," bulong ni Kristoff, ang kanyang boses ay may halong kaba. "Ang elite private army ni Julian. Hindi sila tumitigil hangga't hindi nila nakukuha ang target."

AV ➭ 057 ❀ ❀ ❀ THIRD PERSON'S P O V ∞ “Mr. Reaper. Siya si Mr. Reaper!” Nagsalubong ang mga kilay ni Levana. Wala siyang maalala na ang pangalan ay Reaper. “Mr. Reaper? Ano ang mga nalalaman mo sa kanya?” Tanong ni Levana. “Tsk. Tunog kamatayan.” Ismid na wika ni Lieve.

Ang duguang platform ay naging madulas, ngunit walang gustong sumuko. ​"Akala mo ba matatalo mo ako sa sarili kong laro, Reaper?!" uyam ni Rene habang sinusubukang sakalin si Haven sa gilid ng rehas, daan-daang talampakan ang taas mula sa semento. "You're nothing without your guns!"

"Copy that, Sir!" "At mag-iingat kayo sa kanya. The enemy that we will be facing is The Reaper. Hindi siya isang ordinaryong sundalo lang. He's one of the skilled mercenary operating for four years! Wag na wag kayong magpapakampante. Understood?!" "Understood, Sir!" "Now, move!”

magaan ang tinig na tanong niya sa lalaking sandaling bumakas sa anyo ang pagkamangha na ipinagkibit-balikat na lamang niya. Nauunawaan naman niya ito dahil sanay itong palagi siyang seryoso at wala sa mood. Pero nang makita niya ang dami niyang silid na maayos pa rin ay biglang gumaan ang kanina ay mabigat niyang pakiramdam niya. At na-realize niya na namiss din pala niya ang dati ay simple niyang buhay kasama ang Ninang niya, si Tita Mabel at si Reaper. Bahagyang kumunot ang noo niya nang biglang sumagi sa kanyang isipan si Reaper pero para hindi masira ang maganda niyang mood ay pinilit niya na lang na alisin sa kanyang isipan ang lalaki.

Para daw ngumingiti si mama sa harapan nya, it looks like mama is an angel in Familia, kahit mga bata na reaper ay naabutana sya, mabuti pa sila at nakasama at nakita ang nanay ko kahit saglit, sana ako din Usap usapan na mahirap kausapin ang mga reaper dahil para silang may multiple identity, pero para saakin ay hindi naman. But evergreen is very friendly, hindi mo aakalain na isa syang reaper sa muka at kilos nya. Para lang syang simple na babae at hindi kayang manakit, may bansag sila dito na angel face. Kalimitan ng reaper ay maaamo ang muka, pero malalakas at kaya kang patayin kahit wala silang kahit anong armas na dala

Ang Pagsalakay ng mga Reaper Ang pagdating ng mga Reaper sa Newheaven ay hindi isang pagsabog, kundi isang bulong sa kadiliman. Ang kanilang sasakyan, isang makinis at itim na sasakyang-dagat na tila humihiwa sa tubig nang walang tunog, ay hindi dumaong sa pangunahing daungan na kontrolado noon ni Silas Thorne. Ginamit nila ang kanilang superyor na kaalaman para hanapin ang isang abandonadong industrial port sa gilid ng Redholt, isang lugar na puno ng mga kinakalawang na bakal at mga anino—ang perpektong entablado para sa isang tahimik na pagsalakay.