Rebelde Meaning Tagalog Novels & Stories

they top my shoulder "mabuti at di ka natuluyan" tang**** redden to sira ulo talaga "gago karin kahit kailan redden noh kung ikaw kaya tuluyan ko dyan kung makapagsalita ka parang gusto mo na talaga ako mamatay ahh" "di katalaga mabiro pari syempe ayaw ko no wala nang ninong ang magiging anak ko na di kuripot kasi itong si Dellion ni piso napakuripot ehh ayaw magbigay"

Paanong hindi ko maiintindihan kung nauunawaan naman nito? “Don't get me wrong,” sabi niyang kakaiba ang himig ng tinig, nawala na ang ngiti sa mga labi. “This case of the rebels is complex even to the lords, and much more to the town's government. The reasonable doubt exist outside their zone, and stop the lords and this town's government to restraint them.” Halos matawa ako nang maunawaan ang isang bagay. “Are you telling me this town let such a rebel to come rampage?”

ang panganay I am the second Sanjel Garrett Valdez Santos 5 years old ,“Garrett means rules by the spear,”ang pangalawa I am the youngest Lexa Everett Valdez Santos, “Everrett means brave as boar,”ang pangatlo Mas lalong naiyak si Sanjela ng magpakilala ang mga anak. “Mom, you don't need to cry now because you are strong enough already. And starting today we are all here by your side,” sabi ng panganay sabay pahid ng mga luha ni Sanjela.

Ano kayang gamit nila pang-linis sa glass ng headpiece nila? As the Manjie handed me our flag, a District G flag, ang mukha ko ay parang nanghahamon. I am facing a Manjie, now. Iyong mga Manjies na kinakatakutan ng lahat ng tao sa taga-District G. Letter G, as in Galit. Iyan ang nararamdaman ko ngayon. Galit ako sa mga kagaya nila. They offensively onslaught our beloved Grass which made it to be spontaneously combusted.

Nakarating na pala ito. "Kailan ba kayo uuwi ng Pilipinas?" tanong ko dito. Napatingin si Eli kay Rey Mart. Alam ko na di pa kayang umuwi ni Eli sa Pilipinas. Naging masalimoot ang karanasan nito sa Pilipinas. "Soon," tanging sabi nito sa akin. Humigpit ang hawak ko sa kamay nito. "Face your fears. Alam ko na natatakot ka, pero nandyan si Rey Mart. Alam ko na handa ka niyang protektahan."

paliwanag naman sa akin ni Isabel “Isabel, hindi ko kinekwestyon ang paniniwala ninyo pero para sa akin, bakit hindi ninyo hayaang ang mga taong mas kakayahan ang gumawa noon para sa inyo? Bakit ninyo tinataya ang buhay ninyo kung hindi naman ninyo makakayang baguhin ang Pilipinas ng ganun-ganun lang!” paglalahad ko naman sa point of view ko “Marami ng mga rebelde na lumaban sa gobyerno pero wlaa naman ding nangyayari! Nasasayang lang ang buhay ninyo dito, Isabel!” dagdag ko pa at natahimik naman siya

"Masakit po ba iyan?" "Mas masakit ang sugat kapag hindi naagapan. Kaya kung masakit man, kailangan mong tiisin para gumaling ka." Rebreb smiles in a cutest possible way. Biglang dumiretso ang mga tingin ko sa kaniya. He's totally different now. Yung mga ngiti niyang iyan, for sure marami siyang nadadaling mga babae but not me. Rebreb the nerd parin ang nakikita ko sa kaniya

"Rosa Reyes ang pangalan ko at hindi Lorelei. Ang laki ng pinagkaiba naming dalawa para mag-akala kang ako ang kaibigan mo." Totoo ngang malaki ang kaibahan nilang dalawa. Si Lorelei, mabait at may puso. Sa kabila ng pagiging kakaiba, sinubukan niyang magbago para sa amin. Sandali lang ang mga panahong nakilala ko siya pero nakikita ko sa mga simpleng gawain niya na nais niyang maging normal katulad ko. Samantalang itong si Rosa...

sambit ni Fuego. Muling natawa nang pagak si Julio. “Villanueva? Michelle Villanueva? Ikaw ba ang babaeng lumandi sa magiging manugang ko? Ikaw pala ang dahilan kung bakit na-d-depress ang anak ko. Isang hamak na janitress lang pala ang naglakas ng loob na kalabanin ang pamilya ko?”

Kakababa ko pa lang para sana mag-agahan pero mas mauuna yata ang sermon ko ngayon. "Your nothing without your surname, Mr. Dela Vega." Ang sakit-sakit marinig mula sa kanyang sariling ina ang mga katagang 'yon. Yumuko ako para itago ang matinding pagkapahiya at ang walang katumbas na pagkabigo.