Reduce Reuse Recycle Tagalog の小説・ストーリー

Mindset ba! "Sir, you want load?" Pinakita ko ang cellphone sa kanya. "Load?" Tumingin ito kay Kuya Buboy. Si Kuya Buboy naman at nagpaptulong na tumingin sa akin. Oh, ano nga bang tawag ng load sa kanila? "Prepaid? Recharge? Data? I don't know what you call this but here in the Philippines we call this load." Hindi niya ako sinagot pero bigla itong tumalikod at may kinuha sa loob ng sasakyan nya.

Tanging si Mateo Montecillo ang nagtagumpay. Ang basura ay isang basura kung tutuusin, kahit anong klaseng kaguluhan ang mayroon, ito ay isang basurang nakikipagpunyagi. "Kailangan mo pa bang umasa sa iyo?" Tumingin si Mateo Montecillo kay Jerra Fabian nang may paghamak.

Grabe sila, gusto ko lang naman makipag-kaibigan. "Sierra, ito ang ilalagay natin sa relief goods. Isang kilong bigas, limang de lata, limang lucky me. Tapos ang mga prutas ay bukas na para hindi mabulok." Pagbibigay ng direksyon sa akin ni Ate Reina kaya tumango naman ako at nagsimula na ring mag-pack.

Hindi pa rin ako makapaniwala na buhay pa siya pero, pasalamat na lang talaga ako na buhay pa talaga siya at masaya kaming lahat na makasama siyang muli. Nag-ayos na kaming lahat ng gamit, tuwang tuwa ang kambal ng sabihin naming magbabakasyon kami sa isa sa lupain ng namayapa kong lolo. Sa Sorsogon kilala ang angkan ng mga Reece na apilyido ng yumao kung lolo. Don Eduardo Reece, maraming naipundar ito kaya naman hindi na kami naghirap ni Mommy..

Hindi pa maka move on dahil kumakapit pa rin ako sa kanya. Move on or hold on. Move on at uusad. 'Wag babalik sa nakaraan kundi magpatuloy sa paglalakbay sa hinaharap o kaya hold on kahit masakit. Hold on pa rin dahil ang hirap niyang kalimutan. Hold on kahit wasak na ang puso at durog na durog. Hold on kahit walang kasiguradohang... Maibabalik pa ba ang dating pinagsamahan.

tudyo pa ng mga buang sa akin. "Amp sama nyo. Ni-bu-bully nyo ako wahhh" "Girl it's binubully, not ni-bu-bully fix mo muna your salita before you sabi it" "Uyyy si anak ng kahoy may pa correction your honor pang alam eh ikaw nga, mababaliw na kami dyan sa conyo disease mo, ayus-ayusin mo din yang tagalog mo uy" "Y*wa you talaga himpapawid ka, hope you go to the kalawakan na para di na kita ma-see everyday, err"

Bigla kong nasipa ang isang paso ng halaman na tuluyan nitong ikinabasag. “Zhia! Don't walk away! Or if you do! It means, hahayaan mo lang akong harapin ang problemang tong mag-isa!” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys!

"Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop." Pagkasabing-pagkasabi niya nung 'junkshop' ay PAK! Kaagad na dumapo ang kanang palad ko sa pisngi niya, Sa maganda pero gago niyang pisngi. Walang modo itong kausap ko eh kaya dapat lang na sampalin para maturuan ito ng leksyon.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Pareho pa din kaming pigil kung umungol. “Don’t stop yourself, wifey,” dagdag pa niya. “This is our home. You can moan here as much as you want.” Muli niyang tinigil ang pagdila sa pagkababae ko pagkuwa’y tumingin sa akin. “Or should I stop this?” Nanlaki ang mga mata ko. “Ano?”