Useless In Tagalog Novels & Stories

May dala itong ilan pang pirasong mangga, kutsilyo at asin. Dahil abala pa sa pagpupunas ng luha, 'di niya nakuhang magsungit agad. "Ang mga taong pinapaiyak ka lang, walang kwenta," sabi nito. "Akala mo naman kilala mo," sagot niyang nakatitig sa manggang hawak.

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Hindi maintindihan ni Lemuel kung sino nga ba ang tinutukoy ng dalaga; hindi malinaw para sa kanya ang sinasabi nito. “I don't understand, what is yugyugan?” Tanong pa niya. “Ang hirap mo naman kausap! Yugyugan na lang, hindi mo pa alam, yugyugan in English is make love. Pero dahil nga lasing ako that time at hindi ko maalala ang nangyari, e hindi make love yon, raped yon!”

Literal na tagos ang patunay ng aking pagsuko at kahinaan. The indifference I was trying so hard to project wavered. My breath hitched, a small sound in the quiet room. "Good idea," pilit kong sabi, biglang naging paos ang boses ko. Tumayo ako kahit na nanghihina pa ang mga binte ko at pinwersa ang sarili kong umiwas ng tingin sa kaniya. "I'm going to take a nap. I'm tired."

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

puno ng pait ang boses ng hari. Hindi humarap ang babae sa kanya. Ilang segundo rin ang namagitan at lumipas bago sumagot ang babae. Walang kulay ang kanyang tinig, wala itong buhay. “Dahil maliwanag ang dahilan ng iyong pagtataksil Mahal na Hari.” Mahal na Hari, hindi niya ito tinawag sa kanyang pangalan na gaya ng kanyang kinagawian.

Ayaw sana niyang maghimig sarkastiko ngunit marahil ay dahil na rin sa galit kaya hindi na nakontrol pa ni Kiah ang sarili. "What the hell did you say?!" sigaw nito saka walang anu-ano'y malakas siyang sinampal. Halos mabingi si Kiah sa sobrang lakas niyon. "Ano, huh? Anong sabi mo?! Ang kapal rin ng apog mo! Tingnan mo nga ang sarili mo?! You're cheap! You're trash! Ang dapat sa'yo itapon na parang basura!"

Kj ka remember? Hayss. Oo nga naman. Bahala na si batman. Sana naman walang pang bubully na maganap sa outing nato. Nakakasawa na. Maingay ang loob ng van habang nasa byahi kami dahil sa mga tawanan at tuksoan na nangyayari. ''Hoy ang tahimik mo jan. Makisabay ka naman.'' tawag ni Nica sa atensyon sabay sundot sa may tagiliran ko.

baling nito sa ama. "Madali lang iyon, anak. Tatawag nalang ako." Itinaas baba nito ang kilay nito at ngumiti sa bata. "Enchanted? pero masyadong malapit dito. Sm or sa Nuvali? Malapit lang din iyon dito." Anito at tila nag iisip pa. "O kaya, sa Tagaytay tayo? Or sa batangas doon sa fantasy ba iyon?"