Novel & Cerita Reduce Reuse Recycle Tagalog

Pareho pa din kaming pigil kung umungol. “Don’t stop yourself, wifey,” dagdag pa niya. “This is our home. You can moan here as much as you want.” Muli niyang tinigil ang pagdila sa pagkababae ko pagkuwa’y tumingin sa akin. “Or should I stop this?” Nanlaki ang mga mata ko. “Ano?”

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

napangiti naman ito "wala tayong bayong ito kasing mga ibang katulong ayaw nun magdala dahil mukha daw silang nasa probinsya, meron naman ditong eco bag iyon na lang ang gamitin mo" nang makita kong tela ito ay napangiti ako, simula nung nakita ko sa balita na nakakasira ng kalikasan ang plastic dahil hindi sa tamang pagtapon. at sanhi din ito ng magpabaha at mga isdang natatagpuang namamatay dahil sa nakakakain sila ng mga basura katulad ng plastic. nakapag palit narin ako ng damit hindi na ako na sumakay kay mang jorge, nag tricycle nalang

“If you need a man, find someone else. Huwag mo akong hanapin.” Saglit siyang huminto bago idinagdag ang mas malamig pang salita. “And one more thing... I'm not a recycling center.” Pagkasabi noon, diretso niyang ibinaba ang tawag nang walang kahit katiting na pag-aalinlangan.

Nakasarado ito? Saan galing yung hangin na yumakap sa akin. May bumubulong sa akin ng paulit-ulit. Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat!

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."

From Anthony: Baby, nandoon na 'yung mga tauhan ko. Remember sa Imus, San Fermin muna kayo pupunta. Huwag kang magmadali sa pagpunta rito. Enjoy the rides there. Wala ka nang poproblemahin sa bayad sa rides, I already paid it, nakapangalan sa'yo. I miss you. See you later :) Mabilis naman akong napangiti nang mabasa ang mensahe ni Anthony.

"Ay ineng, nandito na tayo" Mabilis kaming bumaba sa jeep at muling sumakay sa isa tricycle papasok sa isang exclusive village kung saan nakatayo ang tinitirahan ng donya. Wala pang ilang minuto ay huminto ang sinasakyan naming tricycle sa isang napakaganda't napakalaking bahay na kulay rosas. Marahan kaming bumaba sa tricycle at pumasok sa magarbong bahay.

"Ngayon ko lang nalaman ang tungkol sa bagay na iyan." Binaling niya sa harapan ang tingin at mas inangat niya pa ang kamay niya kaya nagsiliparan na ang mga paru-paro palayo sa kanya. "Oo may ibang klase pa nga ng mga paru-paro na mas maikli pa ang buhay sa siyam na buwan," ani niya atsaka siya umupo sa damuhan kaya umupo na rin ako sa tabi niya. "Pero sa totoo lang, bago ko lang ito nadiskobre. May isang klase pa ng mga paru-paro na kayang mabuhay nang matagal kaya lang sobrang hirap silang mahanap. Dahil nakaatas silang maglingkod sa mga diwata. 'Faeriposa' ang tawag sa mga ganung klase ng paru-paro."

hindi natapos ni kuya jude ang ano mang sasabihin ng biglang pigilan ito ni tatay. "Eeeepp wag kang mag english jude tagalog nalang kasi nandito tayo sa bayan ng pilipinas kong mahal" usal ni tatay kaya natawa kami sa tinuran ni tatay. "Anong nakakatawa sa sinabi ko totoo naman dito tayo sa pilipinas kaya sariling wika natin dapat ang gamitin nating salita hindi yan pang afam" muling usal ni tatay kaya muli kaming natawa.