Reduce Reuse Recycle Tagalog Novels & Stories

"Mula ngayon ay huwag mo na akong ipagluto, lalo na ang hatiran ng pagkain dito." "Sorry kung naging dahilan pa ng pagkaroon ng kumplikasyon sa relasyon ninyong dalawa ang pagkaing dala ko. Huwag sanang bigyan ng ibang pakahulugan dahil ginagawa ko ito upang ibalik ang kabutihan ng pamilya ninyo sa amin ng mama ko. Utang na loob ko ang pagtapos ko sa pag aaral ." Mapagkumbabang turan ni Lily.

Tahimik naman akong nakaupo rito sa upuan ko. "May libreng sampong stick glue, 10 glue" sabi ni Franz "Kung ayaw niyo ng ambagan, pwede tayong gumamit ng recycling materials. Bali magdadala nalang kayo ng materials galing sa bahay niyo, yung feel niyo na magagamit dito"

Pati ang kusina ay malinis din, walang kahit isang naiwang hugasin, tanging ang baso lang na ginamit ko ngayon. Nakakita ako ng sticky note. Dapat ba akong mag-iwan ng mensahe? Ano naman ang isusulat ko? Saglit akong nag-isip bago ko ito kinuha at ang ballpen sa tabi nito. 'Let's just forget everything.' At idinikit iyon sa pintuan ng ref. Sana lang ay malinaw sa kanya iyon. Kalimutan na lang namin ang nangyari para wala ng problema.

BYEONGYUN’S POV “Ayon sa tala ng United Nations Educational Scientific, and Cultural Organization o UNESCO, 2 268 wika ng daigdig ang maaaring maglaho na sa hinaharap kung hindi magkakaroon ng konkretong pagpaplano at aksiyon sa pagsagip dito,” usal ni Deborah habang hawak ang isang yellow paper na pinagsusulatan niya ng draft ng kaniyang essay para bukas.

saad naman nito "Thank you Ms.fajardo, because Mr.Qwyan kung tutulong tayo sa mga nasa orphanage at subukan natin gamitin ang mga bagong product na ilalabas ng company sakanila siguro maraming tao ang matutuwa, and because of that tataas ang ratings ng company and like what you said ayaw mong masayang ang pag invest mo" saad ko

So meaning tagapagmana din kaya paka about Business ang pinakuha sa kanya. Nang nag bell na tanda na tapos na ang recess time ay agad kaming tumayo at naglakad pabalik sa kanya kanyang classroom namin. Habang naglalakad ay patuloy parin kami sa pag uusap. Nang malapit na ako sa room ko ay nag paalam na agad ako. ''So dito na ako. Ito na yung room ko.'' sabi ko sa kanya.

I want more than this— AGAD akong napaupo mula sa pagkakahiga. Natampal ko ang aking noo ng mapagtanto ang nangyari. What was that? Why did I dream of that? I sighed before laying in my bed again. I'm almost there, malapit na akong mabaliw.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--