Reluctant Tagalog Novels & Stories

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

“Why would you sacrifice all your birthright for me?” “Kailangan,” I used Tagalog words this time. Iyon lang ang lenggwahe namin ni Althea na hindi maiintindihan ng mga tao ko. At kahit may tiwala ako kay Samuel na driver namin ngayon ay mas mabuti pa rin may mga bagay na para sa amin ni Thea lang.

Napatingin naman ako kay Antimony na nakatutok sa gadget niya. Alam ko kung ano ginagawa niya. Nagtatranslate ng tagalog to English ‘yan. “Oroa dig inte! (Don’t worry!) I will translate that later, okej? (okay?) “ sabi ko na ikiningiti naman nila. “Tack, jag mar bra (Fine, Thank you)”

"Who can spell the word, AK-WI-YI-SENS. It means, the reluctant acceptance of something without protest." Walang umimik. Bigla akong tinapik ni Ulap. "Go. I know alam mo." Pagkumbinse sa 'kin ni Ulap. Noong una ay nag-aalangan ako pero biglang may sumanib sa buong katawan ko na nag-uudyok upang mag-taas ako ng kamay. "Ah, Ano... ah," Kinakabahan ako dahil ang lahat ay nakatingin sa 'kin.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Fault ko na naman ba? Natatakot akong kumilos, baka makapanakit na naman ako. Natatakot akong magsalita, baka kasinungalingan lang ang lumabas sa akin. Natatakot akong maging ako dahil baka walang magtagal sa akin kapag nakilala nila ako nang lubos. I wanted to be alone. I wanted to be invisible in the eyes of many people. Isang malambot na tela ang bumalot sa balikat ko. I felt warm for a moment. "Who are you?" iritable kong tanong.

Lim. "Not really. Not is translated to hindi in tagalog and really is translated to talaga in tagalog so hindi talaga." mahina siyang binatukan ni Doc. Alvarez. "ouch, that hurts." reklamo n'ya pa dito. "literal talaga na not really ang sagot mo eh. Alam mo, nakaka tanga talaga yang mga sagot mo at mga sinasabi mo." natawa si Anthony sa mga ito. "Hey." sabay-sabay silang napalingon sa likod ni Anthony ng magsalita si Emily.

Hindi mawari ng dalaga kung ano ang kanyang sasabihin dahil totoo at tagos sa puso ang sinasabi sa kanya ng dating kaibigan. “You were thinking about it for the sake of our friendship… and I don’t blame you for that. But I do blame you for assuming that the moment we go beyond friendship, something will go wrong—even when we haven’t even been there. That’s what I’m blaming you for.” those were the last words he’d dropped before turning his back on her. “You’re free to leave my condo. But you won’t be leaving SRC Corp.” bahagya niyang ibinaling ang ulo sa gilid.

Taga luto, taga laba, taga linis, meaning K.A.T.U.L.O.N.G. Hahaha Meaning ulit, walang kapag asa asa ang loves story namin dalawa... Teka nagkaroon ba kahit minsan? Haha assumera lang pala.. Ng biglang bumukas ang pinto,, Tyak si chad na yon, kaya naman nagmamadali akong lumapit sa pinto. pero nagkamali ako, dahil ang nag bukas ng pinto ay walang iba kundi si calline,