Reluctant Tagalog Novels & Stories

They were so alike, so stubborn! "What's wrong with that? Kung naging masaya ka sa ibang lalaki matapos kang iwanan ng lalaking nakabuntis sayo, walang dahilan na hindi rin ako magiging masaya." Lilian reasoned out. "Iyon na nga ang ayaw kong mangyari sayo. Hindi ka ba natututo? Aaminin kong naging masaya ako sa piling ni Greg pero hindi kumpleto ang aking kasiyahan dahil hindi kita nakasama. Kasi natatakot akong baka gawan ka ng masama ni Greg kasi hindi ka niya kaano-ano!"

You can speak Korean? “Jom.” A little bit. “Ah, teka! Saglit! Balik tayo sa tanong mo. Anong sinabi mo? Kung retokado ako? Ako?” “Tanong lang naman—” Natigil ako nang bigla niyang hawakan ang parehas kong kamay at ilagay iyon sa magkabilang pisngi niya.

Sigurado akong nakuha ko na ang atensyon nila ngayon. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- "Saan ba talaga tayo pupunta babe?" Jacob asked for the ninth time. Apparently, this guy hates surprises. He kept on asking where we were going. "Malapit na tayo." Pasimple kong sagot sa kanya. Pa punta kami sa Saint Archangel's orphanage. Bumili ako ng pagkain, mga laruan at ilang mga gamit para sa mga bata. I drove one more hour before we reached the town of San Rafael in Bulacan. The road going to the orphanage location was all muddy.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

Parang bata ha. "What's your name?" tanong ko at hindi man lang niya ako sinagot. Paano ba 'to? "Okay, I'm sorry. Aalis na kasi kami e. Hinihintay na ako kaya hindi ako puwedeng magtagal," paliwanag ko sa kan'ya at muli niya akong tiningnan. Hindi ko alam kung tama ba na nagpaliwanag ako. In the first place hindi ko naman talaga siya kilala, mabait lang siya sa akin.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Mukha akong baliw katatawa rito pero natatawa talaga ako sa kanila. "Cat got your tongue?" "Hindi, nakalimutan ko kaseng, mahirap makipagtalo sa matalino pero nakagagago makipagtalo sa bobo," I was between my laugh when I said that in Tagalog. I rarely speaks my own language but today is different. One of them slap and grab my collar. It's a girl? I look at the girl player with my stoic face. I grinned at her. "Ano'ng problema mo?!" She shouted.

Useless lang naman. At kung qualified ka nga sa mga sinabi ko, makapasok ka dito ng hindi nahihirapan. Congratulations! @Death Wish

Sagot naman ng manager ng marketing department. “Can you tell me what is the tagalog of I love you?” tanong ni Charlotte sa katabi niya. Narinig naman yun ni Natalie kaya napangisi siya. “You want to know what is the tagalog of I love you?” sabat ni Natalie. Nilingon naman siya ni Charlotte saka siya tumango. “P*tang ina mo, yun, yun ang tagalog ng I love you.” nakangiti pa niyang sagot. Napatingin silang lahat kay Natalie dahil sa maling turo niya kay Charlotte.