Rich People Problem Novels & Stories

The true depth of their riches was a mystery, much like the family itself. "Grabe, ganito pala kayaman ang pamilya niya. Parang hindi kayang tantyahin ng media ang yaman nila. Kung ano man ang nalalaman nila, siguradong kaunting bahagi lang iyon." Straightening her suit and brushing imaginary dust off her sleeves, Rosa took a steadying breath. She was about to meet Gloria again, a formidable matriarch of a prominent household. Her appearance had to reflect both respect and confidence.

Hindi ako sure kung dahil ba parehas kaming gutom at pagod kaya walang nagsasalita sa amin o dahil medyo awkward. "So..." "Uhm..." Sabay kaming nagsalita matapos namin kumain. Lucas smiled and said, "Mauna ka na." But again, nagkasabay pa rin kami. I told him na siya na mauna but he said na ako daw kasi ladies first. I insisted na siya ang mauna at tinakot na kapag ako ang mauuna ay hindi na niya ulit ako makikita. "Why do you want to marry someone rich?" tanong niya sa akin. Seryoso ang kanyang mukha kaya sumagot rin ako ng seryoso.

Gusto kong itanong iyon sa kanya pero hindi ko kaya. "Don't you get it? Hindi kayo bagay. Ang layo ng agwat ninyong dalawa. Relationships between rich and poor are applicable only in movies not in reality. Huwag kang mangarap na kung nangyari iyon sa pinapanood mo ay mangyayari din 'yon sa buhay mo." Nagpakawala ako ng isang malalim na hininga dahil parang sumisikip na ang dibdib ko.

“It’s just complicated. Alam niyo ‘yon? Some say being a rich kid is all that. Mabibili na nila kahit anong gusto nila. O hindi kaya naman, secure na ang future nila dahil may mayaman silang parents.” Napabuntonghininga ako bago nagpatuloy. “But we’re not all that. May problema rin kami. Tao lang din naman kami. That’s why I don’t tell anyone that my family is rich. Ayokong ma-discriminate. Ayokong kaibiganin lang ako dahil may pera ako.” “Well, it’ll be unfair if you don’t have problems like us. At least doon man lang ay alam nating fair lang talaga ang lahat sa kahit sino.”

Nang marinig ng mga naroon ang tatlong daang milyon, napamulagat sila sa gulat. Ang mga taong nasa pagtitipon ay pawang malalaking negosyante, sanay sa mga proyektong daan-daang milyon ang halaga. Kahit na malalaki silang gumastos at kabilang sa elite ng lungsod, hindi pa rin madali para sa kanila ang maglabas ng tatlong daang milyon na cash mula sa kanilang mga kumpanya. Oo, para sa mga sobrang mayayaman tulad nina Zander at Tanner, maaaring hindi ganoon kalaki ang problema ang halagang iyon.

Though salat sila financially pero sa nakikita kong saya at tawanan ng mga tao sa turo-turong kinainan ko noong nakaraang araw parang mas masaya pa nga sila kaysa sa isang katulad ko. Hindi naman kasi pwerke mayaman na ang isang tao ibig sabihin no'n ay wala na silang problema. Katwiran pa ng iba nasa kanila na ang lahat, yaman, kotse, magarang bahay at mga kagamitan, tinitingala sa lipunan, kaya bakit pa mamomroblema? Hindi nila alam mas malaki pa ang pinoproblema nila kaysa sa simpleng mamamayan lang. Hindi lahat ng mayaman, masaya at hindi rin lahat ng mahirap ay masaya na rin. May iba rin kasi na hindi makuntento kung anong meron sila. Isa na ako doon.

Pang-aasar nito nang lagpasan siya nito. “Huh! Im my dreams, magkaroon ng black card.” Totoo naman, tanging mga rich people na sobra-sobra ang mga pera ang nagkakaroon lamang ng ganoon. Wari niya ay iilan lang sa bansa nila ang mayroon noon. At kung sino man angm ga iyon ay wala siyang alam. Mukhang hindi naman nakikihalubilo ang mga elitistang iyon sa masang pilipinong kagaya nila.

Even a thousand clothes won't complete me. I am longing for something i can't have. Even if it's priceless, why can't I have it? Why can't i just feel it. You don't need to spend even a cent. But why can't i just have it? (Hi! This story is made up of author's imagination. Any similarities to real life situations is just a coincidence. Names, places, events etcetera are purely made up of author's imagination. There are some typographical errors and grammatical errors. Kaya pasensya na po hehe

Napakasuplado talaga. Hindi na nasundan ang tanogn na ‘yon dahil baka makaramdam na naman siya ng inis sa mga sagot at reactions nito. Tinapos nalang nilang kainin ang kanilang in-order. Mabuti na lang at gutom silang pareho. Naubos nila ‘yon nang walang leftovers dahil kung hindi, baka makakapagmulta sila. Well, wala namang problema ‘yon kay Rhett dahil mayaman naman ito. Kahit yata bilhin nito ang buong store ay kayang-kaya nito. He’s called billionaire for a reason.

Komento naman ni Kiera. The Cambridge are the richest people in the country. Noon pa iyon kaya hindi na iyon nakakapagtataka. Pero balewalain ang one hundred million ay talagang nakakalula iyon. "They are filthy rich. Their house is even a palace. Sino ba ang normal na pamilya na kayang magtayo ng ganoon kalaking bahay at bakuran?" Saad ko sa kanya. They are the richest rich. "Kunsabagay. But still I can't help myself from shock." Saad nito sa akin.