Rico Novels & Stories

Bitbit ang suklay,sinusuklay niya ang buhok ng buksan ang pinto at nakangiting si Stanley ang bumungad sa kanya. “ Good morning !” Napangiti na din siya,nakakahawa kasi ang ngiti nito. Tiningnan niya ang suot na relo at maaga pa naman kaya niyaya niya si Stanley sa loob at sabay silang nag almusal. Pinagtimpla niya ito ng kape,instant coffee.As if naman marunong talaga siya,nagbilin na si Maria sa kanya. Na bumili ng instant coffee para sa kanya,lalo at nagustuhan niya ang minsan na pagtimpla ni Maria ng instant coffee.

Tahimik niyang pinagmasdan ang dalaga mula ulo hanggang paa. Simple. Malinis. At napakaganda. "Señorito?" Napakurap si Rhylle. "Tara." Maikli niyang sabi. Ngunit hindi napansin ni Tina... Na ilang segundo pala siyang napatitig rito. --- Habang nasa biyahe... Hindi mapakali si Tina. "Señorito." "Hmm." "Malaki po ba ang kompanya?" "Oo."

Sigaw ni Rica sa lalaking titig na titig sa kanya na parang may inaarok at may nais alamin. Bigla namang napapitlag si Justin sa malalim na pagiisip. Saka agad na pumasok ng kanyang sasakyan at pinaandar ito at halos paliparin ang sasakyan makarating lang agad ng St. Agustin General Hospital. Paghinto pa lang ng kotse ay agad ng bumaba si Rica. Kialangan niyang abutan ang doctor para makahingi ng reseta. Bibili siya ngayon total may 24 hours na Mercury sa may intersection na nakita na niya kaanina. Papasok na ng pinto si Rica ng biglang bumuwelta at tinawag si Justin.

Hindi raw nila matrace ito dahil sa sunog na sunod ng mukha. Napatawa pa ako sa sinabi nilang dahilan kaya nasunog ang lugar na yun. Isa raw si Mario Shinoda na isa raw itong businessman at isa sa pinaka mayaman sa Japan. Isang rest house niya raw ito na may maraming tanim na mga kalamansi at rambutan.

I hide my face using my hands because I couldn't hide my smile at hindi nalang pinansin si John Loid na nagsalita pa pero hindi ko na pinakinggan dahil lumabas na ako ng unit niya, I think I might buy this food she crave now before It's too late. Mas pinili kong bumili nalamang ng mga pagkain na nasa listahan sa palengke to tell you the truth it's not an ordinary palengke dahil nga nasa Rome ay medyo less noise and fresh from the farm and ocean ang mga tinitinda dito.

ELISA CIANA "ang tagal Lorenzo" inis na sabi nang isang matangkad na lalaki. Naka busangot ang mukha nito. Kunot na kunot ang noo. Ito siguro iyong pinsan nya na Akhiro ang pangalan. Hindi masyadong halata ang pagiging half japanese nya, sa katunayan nga ay medyo magkahawig sila ni Ruiz. "grabe talaga ang regla" rinig kong sabi ni Ruiz sa gilid. Katabi nya si Rozen at may dalawa pa silang kasama. Isa rin ata sa mga pinsan nila.

38.1: Reckless Bumuntong hininga si Madison. Sana lang ay magawa ito ni sir Anton. Kaso lang masyadong broad ito. Lorenzo Moretti was one of the billionaires in the world. “Who are you texting?” tanong ni Rocco nang mapansin ang pagtingin niya sa kanyang cellphone. Nasa front seat na siya at nagdadrive na si Rocco. Ibinaba niya ang kanyang cellphone.

Nakatindig sa kaliwa si Cris. Ngumisi si Max. "Panigurado iyan. Matutulad tayo kina Kazumi at Tetsu." ___________________________________________________________________________ Napapahikab si Raj habang nagbabasa ng mga reports galing sa El Salvador. "Mahusay talaga manligaw si ate Dominika. Nakuha niya ang loob ng majority." Isa pang folder ang dinampot ni Raj. Report ng mga stocks ang laman ng folder." Excellent." Inilapag na niya ang folder. Pinaikot niya sa kaniyang kanan ang power chair. Siyudad ng Tokyo ang nakikita niya." Andromeda. You gave us new life."

“Santiago, anong ibig mong sabihin?” “Chairman,” tinitigan ni Santi ang kanyang ama, ignoring his brother completely. “If you open the second folder inside that drive, makikita mo ang sunod-sunod na wire transfers mula sa marketing account ni Nico patungo sa isang offshore account sa Cayman Islands. Totaling forty-five million pesos. Ang pondo na dapat ay gagamitin para sa merger ng Rios Group ay unt-unting kinakaltas ng sarili mong pamangkin para pondohan ang kanyang marangyang lifestyle at ang mga luho ng mga babae niya.”

"Ikawr, talaga, Romeo. Perahan mo ako lagi ah. Lagi ka bale akin. Di ka man bayad. Magkarno ba babale mo?" "Five hundred po," sagot agad ni Romeo sa Instik na may natutuwang tinig. Kinutkot ni Mino Chen ang laman ng kanyang itim na waistbag na lagi niya dala at bumunot dito ng isang madilaw na five hundred pesos. Inibigay niya ito sa tauhan niya na sinunggab naman kaagad ang pera. "Oh yan! Firve hundred yan. Di ko bawas yan swelrdo mo. Pewo punta ka bukas bahay ko. Kelaran ko masahe sakit katawan ko lagre," pa rich effect ng baklang Instik sa kausap na binata. "Naku po! Asahan niyo, Mister Chen, pupunta ako bukas. Kung gusto niyo po, may extra service pa! Matagal na rin akong hindi nakakapag