Rico Novels & Stories

Ang assuming ko na talaga. Nasa tapat na ako ng pinto ng car ko when I saw from my peripheral vision that Sir Troy stopped from moving and looked at me. And shocks, ang sakit na ng mga mata ko, trying to see kung sa akin pa talaga siya nakatingin (of course without moving my body. I don't want to be caught). "Hey, Miss Rivera," I heard him say. Ito na, ito na. Nakita niya na nga ako. Ang sama ko naman if I'll ignore him, right? I should at least greet him or what.

Natatakot ako at baka mapano ito. "Natatakot ka bang mapano ang maganda mong mukha, babe? Wala ka bang tiwala sa surgeon mo? Dra. Lim is from Spain, kaya huwag kang mag-alala. Magagaling ang mga surgeon na galing do'n. Sila ang pinaka-una sa buong mundo when it comes to face transplant."

Untag ng kaniyang assistant. "Signore, stavo dicendo che il progetto della nostra nuova cantina sta andando avanti a gonfie vele. Abbiamo scelto i terreni e le uve sono in ottima condizione," patuloy ni Sofie, nagsasalita sa kanyang likas na Italian accent. Hawak nito ang ilang blueprints at mga papel tungkol sa kanilang bagong proyekto, na tila hindi man lang napansin ni Darrius. ("Sir, I was saying that the project for our new winery is progressing very well. We've chosen the land, and the grapes are in excellent condition.")

“Sige na Asia, hatid ko na tong bebe ni Ruther sa bahay nila… bye!” “Wait… where?” nagtatakang tanong ko. “Olats, wala raw si Ruther sa La Roché eh. Nasa bahay daw nila, kaya doon kita ihahatid.” “Saan ang bahay niya?” muli kong tanong. “Casa del Mar.” My heart skips from beating. Para akong nanlamig. Ruther fucking Ford was from Casa del Mar… my hometown! ******

Baka maumay na siya kung hotdog na naman ang umagahan niya. "Ito lang?" Sumulyap na tanong ni Aslan at tumango naman siya. Tapos ay nilagyan din nito si Mariela sa plato, ""wag kang mahiya. Kumain ka ng gusto mo rito. Wala sa'yong pipigil. Mamaya sasamahan ka na ni Mang Kiko sa doktor. Sa centro lang yun ng Escobar. Wala ka ditong problema, tatlo ang ospital sa Escobar, may mga doktor dito. Ito ang pinakasentro ng probinsya kaya nandito lahat. I suggest na mamili na rin kayo ng mga bago mong damit sa Mall."

Natigilan siya ng makita ang larawan ng magandang babae sa screen, at nanlaki ang mata nang mabasa ang pangalan. “Who's calling?” Klinton asked in boredom. Napakurap-kurap si Rodrigo dahil tatlong letra na 'MRS' ang kaniyang nabasa. Inabot niya ang phone sa amo. “Hm... It's M.R.S or should I pronounce it Missis?” “Get some whiskey.” Inagaw niya ang phone kay Rodrigo. Umalis siya sa kama at nagtungo sa malawak na balkonahe ng silid na hubo't hubad.

“Hello, hindi mo siya kilala. My geeeed friend. Si Lorenzo Aragon iyan ang super hunk, yummylicious na business tycoon ng bansa yan friend. Ang nag-iisang tagapagmana ng mga Aragon group of companies sa bansa. Maliban pa diyan may sarili na siyang business aside sa mga namana n’ya. Oh, di ba bongga?” “Eh, ano naman ngayon, kilala kaba n’ya, ano naman tungkol sa kanya na kinikilig ka diyan?” “Hindi. Pero friend pamatay sa kagwapuhan friend at balita pa dyan friend, uuwi na daw siya dito sa bansa. At bibisita daw dito sa ating lugar, may mga negosyo pala dito yan friend. Magkikita na rin kami sa wakas. Hi, my ultimate crush,” nangangarap na sabi ni Rica.

Nang masabi iyon ni Peruvian ay marahang tumango si Romary. "I will, i will help you...i promise."

His one of a kind. ......

Umupo siya sa harap ng lalaki at sinimulang kalagan ito sa pagkakagapos. “Bakit naririto ka sa San Ruiz?” “May pinagtataguan akong masamang tao,” walang kiming sagot ni Raquel. “Sino?” “Si Zeus Del Prado. Ang pinsan mong nuknukan ng yabang na feeling may-ari ng sanlibutan.” Nakayuko ang dalaga kaya hindi napansin ang pagdilim ng mukha ng lalaki. Tumayo siya matapos tanggalin ang lubid sa mga kamay nito. “Sorry, nasaktan pa tuloy kita. Tulungan na kitang tumayo.”