Rosa Manunulat Novels & Stories

Tanong ni Manang in sarcasm. I force a laugh. "Pasensya na po Manang napahaba. Lalabas na po ako." "Mabuti at naisip mo 'yan. Bilisan mo! Kelangan mo pang bumili ng pandesal doom sa may kanto," utos niya. Kumunot noo ko. "Pandesal po?" "Kapag umuulan umiinom si Sir Vincent ng mainit na kape at pandesal. Bagong luto yung pandesal ni Rosa sa mga oras na ito kaya mas mabuting bumili ka na," she said.

hinging-paumanhin nito ng iabot iyon sa akin. Ngumiti ako sabay kuha ng kontrata dito. “I understand that Miss Bianca,” turan ko. “Thank you,” anito. “You could study that first bago mo pirmahan. Kung may tanong ka, feel free to call me.” “I’ll do that, Rosales—” “I told you, just call me Bianca,” putol nito sa sasabihin ko. “Sorry... Sanay kasi ako formality when it comes to our business.” Nakangiting sabi ko.

"Please, I need you to be my wife. I've been looking and going on a lot of dates but I can't find a woman that passed on my standard." Napanganga si Claire at marahas na napapilig. This can't be true. Ang nasa harap niya at naririnig niya ngayon ay hindi totoo. Una sa lahat, ang sikat na tagapagmana ng fashion house ng mga Manuel ay nasa harap niya at nagsusumamo. Leon S. Manuel III is the most feared in fashion industry. Seeing him before her eyes is too impossible. Pangalawa ay masyadong mabilis ang mga nangyayari. Kanina ay nagulat na lamang siya nang makita itong nagtatago sa kanyang maliit na studio at ngayon ay inaalok siya nito ng kasal. Tinampal ni Claire ang kanyang mga pisngi at na

Isinama ko rin sina kuya Pako at kuya Kiboy, mga pinsan ko, para may backup ako dahil sabi ni Fatima na huwag na ako umasa na sasama sakin ang lalaking nakabuntis sa kanya, lalo na kung ako lang mag-isa ang makikipag-usap. Kita ko ang isa-isang pagsidatingan ng mga tao na dadalo sa kasal. Halos lahat ay nakasakay sa magagarang sasakyan. Nanlaki pa ang mga mata ko ng makita si Senadora Rhea Alcaraz, ang isang senador na inindorso siya ng Papa ni Gabbi noong eleksyon. Isa rin siya sa mismong namigay personal ng relief noong binagyo ang provinsya namin. Nakipag-beso si Senadora sa ilang kababaehan na nasa labas bago pumasok sa loob ng simbahan.

Ngumiti ng tipid si Igneel sa mayordoma at hinawakan ang balikat nito. “Kumusta ka, Manang Telma?” tanong ni Igneel. Maiiyak-iyak si Manang Telma, ang mayordoma ng mansyon nang makita niyang nasa harap niya si Igneel ngayon. Ilang taon niyang hindi nakita ang alaga, nalungkot siya noong nalaman niyang ipapatapon si Igneel sa labas ng Rubinacci at isa rin siya sa naghatid kay Igneel sa kalye noong panahon na iyon.

"Help me. Tulungan mo 'ko na makasakay sa sasakyan ni Accius. Please?" Napayuko siya at napaatras. Hinigpitan ko ang paghawak sa kaniya. "S-Sorry po, Madame." "Please, Jesel. Just this one." Umiling siya. "Wala na po si Manang Rosa, Madame. Si Manang Rosa na halos narito na simula noong sanggol pa lang siya ay tinanggal niya."

Imbes na sa saleslady, kay Ethaniel siya tumingin. Ngumiti siya, malumanay ngunit may laman. “Walang problema. Palitan ko na.” “Bakit?” giit ni Rosalie. “Hindi naman tayo—” “Hayaan mo na.” Hinawakan niya si Rosalie sa kamay. “Mahal ni Mr. Manzano ang girlfriend niya. Dapat lang na maging perpekto siya, hindi ba?” Pagkasabi niya nito, pumasok na siya ulit sa dressing room.

plain na ani ni Uno na ikinalingon ni Manuela sa kaniya. "I beg to disgaree, i'm sure talagang nangyari 'to para matulungan mo ang mga kinuha ng kung sinumang Lacrose na 'yun." pahayag ni Manuela na napahawak sa dalawang kamay ni Uno ng pisilin nito ang magkabilang pisngi niya. "I'm no hero, this is a pure fucking coincidence nothing more." ani ni Uno bago inalis ang pagkakapisil niya sa pisngi ni Manuela na mahina siyang hinampas sa braso niya.

“Ano?! ang kapal ng mukha mo! ako pa nga ngayon ang hihingi ng tawad eh ikaw na nga ‘tong nakagawa ng masama?!” “Ah ganon?! ayaw mo?” saad niya na tinignan ang ID ko. “Engineer Rosaline Suarez ke-bago bago mo palang dito may sungay ka na! I’ll make sure na makakarating ‘to sa management!” “Edi isumbong mo! samahan pa kita eh!”

“Aleisha! Hindi ka puwedeng umalis!” Hindi maintindihan ni Aleisha ang dahilan. “Bakit naman?” “Ang…” Halos mamuti ang mga mata ni Manang Rosa sa sobrang pagkabalisa. Kailangan pa ba talaga niyang ipaliwanag iyon? “Isipin mo si Raphael!” Tama. Si Raphael.