Rose With Dripping Blood の小説・ストーリー

Lahat ng IV drips at electrodes na nakakabit sa kanyang katawan ay nahila, na naging sanhi ng pagkalansing ng mga makina at kagamitang medikal sa sahig. Ang IV drip bottle ay bumagsak sa sahig at nabasag at nagkapira-piraso.. Gayunpaman, hindi ito pinansin ni Rosalyn, na noon pa man ay maamo at maingat, at tumakbo patungo sa pintuan upang hawakan ang braso ni Luna. Napalingon si Luna nang marinig ang lagapak sa kanyang likuran. Ang una niyang nakita ay ang mga sugatang paa ni Rosalyn nang tumapak siya sa mga tipak ng salamin, na naging sanhi ng pagtulo ng dugo sa sahig.

Nakatayo si Rosemary sa harap ng pinto, namumula ang mukha dahil sa galit, at mugto pa rin ang mga mata dahil sa mga luha. Sa huli, bumukas nang malawak ang pinto. Lumitaw si Adrian na may pagod na mukha—maluwag na ang kanyang kurbata, at namumula ang mga mata dahil sa puyat. “Rosemary?” bakas ang gulat sa kanyang boses. “Anong ginagawa mo rito?”

Napamaang na tinignan siya ni Carlos. "Ohh...my God..I'm sorry Rose...I'm sorry." Niyakap siya ni Carlos nang mahigpit at hinalikan ang kanyang noo. Naamoy niya ang mabangong men cologne nito. Napakaswabe ng amoy nito. Nakakawala ng sakit sa dibdib. "I'm sorry Rose...I really thought ayaw mo talaga sa akin...na hindi mo ako kayang tanggapin."

But for now, gusto ko munang lumayo mula sa mga bagay na makakapagpaalala sakin ng lahat ng sakit. Makulimlim ang panahon ngayong araw, malamig ang hangin at tila kahit anong oras ay uulan. Naupo ako sa tabi ng puntod ni Isabel at inilapag ang dala kong rosas. Hindi ko rin napigilan ang luha na kumuwala sa mata ko, sariwa pa ang lahat kaya sobra parin akong nasasaktan.

"Ja..." Sabay ng pagkawalan niya ng malay ay ang pag-alingasaw ng masangsang na amoy ng dugo. Sa unang pagkakataon, hindi ko nagustuhan ang amoy nito. It is coming from her lower body. Nang itaas ko ang suot niyang damit, tumambad sa akin ang kulay puti niyang panty na nagsisimula nang magkulay pula. I unconsciously removed her underwear and was shocked to see a small lump of blood rolling down from her vagina. Patuloy pa rin sa pag-agos ang dugo niya.

Napangisi ako nang makita ko ang nagkalat na dugo sa mukha ko. Kumuha ako ng tissue para punasan ang mukha kong may bahid ng dugo, tsaka muling napatawa pero napatigil din nang makaramdam ng pagkahapdi sa sugat ko sa kamay. “Ah! Fvk.” Mura ko pa, pero hinayaan kong tumulo ang dugo sa sahig mula sa sugatan kong kamay. Kita sa salamin ang walang buhay na katawan ni Daniel kaya napangiti ako. I walked towards him, and lay beside him.

Then. “Ahhhhh!” Sigaw nya sa sakit na naramdaman dahilan Ng pagtusok ko Ng kutsilyo sa kamay. Dumanak Ang dugo sa kamay n'ya I took off my knife. “Alam mo anong nababagay sa bully na katulad mo?” I asked then she was panting like a dog. “E-Esabella Isa kang baliw! Ahhh!” Sigaw nya sa sakit.

KABANATA 37 Kabanata 37: Bloodshot His eyes. Pulang-pula ang mata niya. It was bloody red. Akala ko kung anong gagawin niya sa leeg ko noong dumapi ang mga labi niya doon, kaso imbis na ‘yon ang pagtuunan ko ng pansin sa mga mata niya ako hinihigop.

He answered and I noticed his skin is paler than before. Napatingin ako sa kanyang dibdib at bakas doon ang dugo na unti-unti na naman lumabas. Hindi iyon mabilis, ngunit unti-unti iyong kumakalat. He's acting like he's not losing blood at all.

nag-aalalang tanong, nagdadalawang-isip na lumapit sa binata. Xavion stood by the sink, his complexion paler than usual, his arms streaked with crimson. Bumaba ang tingin ni Rose sa braso niya, and there, she noticed a dark stain on his arm, the metallic scent of blood hanging heavy in the air. Hindi na ito nakasuot ng pang-itaas at kasalukuyang basa ang bandang braso na sa wari niya ay nililinisan nito. Nanlaki ang mga mata niya at agad na lumapit kay Xavion.