Rose With Dripping Blood の小説・ストーリー

I don't know what is happening but it seems like my life force is draining. Pero nakarinig na lang ako ng isang malakas na hiyaw at biglang yumanig ang lupa at naramdaman ko na naman yung katawan ko na tumilapon sa ere. My eyes were closed and they are too heavy to open. "Aaaggghhh!" Halos isumpa ko na ang lahat ng bagay sa mundo ng naramdaman kong may tumusok sa bandang tagiliran ko at sobrang sakit nun. Kaya wala sa sariling napakapa ako sa tagiliran ko amd I can feel the sharp things, wet and something is dripping. Unti-unting iminulat ko amg aking mga mata at napatingin ako sa aking palad and I saw the red liquid dripping. Blood. And I am quite sure it is my blood, but how I wish it was

The blood continues dripping on the floor. "W-What the hell are you doing here?!" She yelled at him but the shock is visible to her voice. She's wearing a lacy bra and silk black shorts. He keeps on eyeing her wound, thinking what weapon is used on it. "How did you get this?" He asked instead of answering her question. He gently caressed her back and what caught his attention is the tattoo on her side. It's a sword tattoo, nakatagilid ang espada habang napapalibutan ito ng tinik ng rosas. And the rose tattoo is located at her upper butt.

Hinaplos ko ang mukha ng Vampir at ngumiti ako kahit na ang totoo ay nahihirapan na ako sa kanya'ng ginawa sa akin. "Briar Spell: whirling petals," ang mahina kong sambit. Pinalibutan kami ng ipo-ipong talulot ng rosas at nang humina na ang ipo-ipo ay sumirit ang dugo sa katawan ng Vampir at bumulagta ito sa lupa. Natumba ako sa damuhan dulot ng panghihina dahil sa dami ng dugong nawala sa akin. Dito na yata ako mamamatay. Patawad, mukhang hindi ko na maituturo ang dapat ituro sa inyo.

Iwinasiwas niya ang kamay niya at lumitaw ang isang patalim sa kamay niya bago siya tumalon paharap. Ginamit ni Wren ang buong lakas niya para lumaban palabas ng mapanganib na sitwasyon… Ngunit nagpakita ng namumuhing ekspresyon si Black Rose bago pinindot ulit ang gatilyo. Bang bang bang! Nabaril si Wren habang sumusugod siya. Sumisirit ang dugo mula sa dibdib niya na parang fountain. Sumigaw si Wren sa sakit habang bumagsak siya sa lapag.

Naliligo ito sa sariling dugo dahil tumama rito ang nabasag na flower vase. "Hold on, son. Open your eyes... Don't sleep, Hijo. Open your eyes..." aniya habang panay ang yugyog dito. Kaso hindi napuruhan ang mata nito kaya't hindi na makadilat. Hindi lamang iyon, mas lumakas pa ang pag-agos ng dugo sa ulo nito. Kaya't halos hindi na makita ang mukha. Kaya naman ay mas nagheristikal siya.

Kinagat ni James ang daliri niya at tumulo ang isang patak ng dugo sa painting. Kaagad na may nangyaring kakaiba sa Moonlit Flowers on Cliffside's Edge. Sinipsip nito ang sariwang dugo. Pagkatapos sipsipin ang dugo, naglaho ang full moon at napalitan ito ng nagliliyab na araw. Siguro dahil kulang ang dugo, walang nangyaring pagbabago sa bulaklak at hindi lumitaw ang mga salita sa kakahuyan.

Her words were not even understandable at this point, parang wala na siyang ibang maisip. There was a feeling na parang nananaginip lang siya, but this was reality. The more she blinked and tried to focus, her vision just darkened. Kahit anong pagsisigaw ang naririnig niya sa paligid, her own world was narrowing, becoming smaller and quieter. “Who did this?” Rosa’s voice broke through, wild and desperate as she tried to stop the bleeding with her hands, pero there was too much blood coming out.

Ang boses ko ay pumuputok sa pait at matinding takot na ngayon ko lang naramdaman sa buong buhay ko. Pilit ko siyang inangat nang bahagya upang tingnan ang kanyang lagay. Tiningnan ko ang kanyang likod. Ang kulay puti niyang inner shirt sa ilalim ng mamahaling dark suit ay mabilis na nababalutan ng sariwa, napakamapula, at napakainit na dugo. Ang likido ay patuloy na kumakalat, kinakain ang tela ng kanyang damit hanggang sa maging kulay burgundy ito. Ang bala ay tumama sa kanyang kaliwang balikat, napakalapit sa kanyang dibdib napakalapit sa kanyang puso.

At sa pagitan ng mga rosas at ng ngiti ni Charmine, may nakatagong anino — isang pakiramdam na parang may matang nakamasid sa kanila, kahit wala namang tao sa paligid. Isang malamig na hangin ang dumaan sa pasilyo, tumama sa mga rosas, at may ilang talulot na nalaglag sa sahig. Nang yumuko si Charmine para pulutin iyon, may napansin siya — isang dahong may mapulang marka. Marahan niya itong hinaplos, at sa ilalim ng kuko niya, may kumapit na tuyong dugo.

NAPANGANGA na lang si Adelyn nang makarating sila sa greenhouse ni Don Juan. Napakaaliwalas doon at magaganda ang mga tanim nitong bulaklak. Some of the flowers were in full bloom. Nilapitan niya ang aisle ng mga pulang rosas at inamoy-amoy iyon. Ilang sandali pa at katabi na niya ang matanda na may dalang gunting. Ginupit nito ang isang stem at iniabot sa kanya ang roses. Sa sobrang excitement ni Adelyn nakalimutan na niya ang tungkol sa mga tinik noon at natusok siya.