Rose With Dripping Blood の小説・ストーリー

Suot niya ang isang malinis na puting damit, ngunit ang ibabang bahagi ng kanyang kasuotan ay na dinumihan ng napakaraming pulang bakas ng likido—mga sariwang bakas ng dugo. Ang buhok nito ay tuluyang nagulo at ang ibang hibla ng kanyang buhok ay nasa balikat niya at may isang mahaba at sariwang sugat ang nakaukit sa kanyang kaliwang pisngi, kung saan ang maitim na patak ng dugo ay patuloy na umaagos. Ang buong katawan nito ay nagpapakita ng isang matinding gulo at pinsala.

Para bang nasisiyahan siya na naaasar at halos umusok na ang ilong ko sa inis sa kanya dahil sa pagdaing niya kanina nanpara bang nasaktan ko talaga siya sa paghampas ko. "It's really hurt, Baby. Hindi na ako nagpapaawa. Mukhang may naiwang tinik sa rose, look, there's a blood," he said. Hindi ko maiwasang ibaba ang tingin sa dibdib niya, kung saan ko siya hinampas. Umawang ang labi ko nang makitang may maliit ngang dugo roon. Kinuha ko sa kanya ang rose at tinignan iyon ng maigi, bigla akong na guilty nang mapagtantong tama siya, may tinik pa ito.

dumagundong sa loob ng silid na iyong ang boses na hindi na bago sa akin. I slowly lifted my head to look forward to seeing him but I saw blood dripping in front of my face. I took my hand to touch it and I felt something sticky on it. I pulled my hand away just to see it full of blood. My shirt is full of blood as well as I look down at it. They aren't my blood, it is the blood of someone who owns that head right on my feet.

Kumikirot ang puso niya at ang dibdib niya ay sobrang bigat. Nilagay niya sa isang bote ang tangkay ng bulaklak na kanyang pinitas at nilagyan iyon ng tubig, saka niya lamang napansin ang palad na may dugo at maramdaman ang kirot. Napatitig siya sa kanyang palad. Bakit parang mas ramdam niya ang kirot sa dibdib niya kesa kamay na natinik dahil sa tinik ng mga tangkay ng rosas?

Pinunit ko ang isang piraso ng aking damit upang balutin ang aking mga paa, maingat na inilalagay ang bawat hakbang upang maiwasan ang paggawa ng anumang ingay. Sa dulo ng hagdanan ng ruby, mayroong isang bukas na lugar na may isang malaking pool sa gitna, na puno ng isang matingkad na pulang likido na nagmumula sa isang nakakasuka na amoy. Napakalakas ng amoy ng dugo. Napuno ba ng dugo ng tao ang pool na ito? Sa gitna ng pool ng dugo ay lumutang ang isang bangkay. Kung hindi dahil sa mas light na kulay, hindi ko na makikilala ang hugis nito.

I don't know what is happening but it seems like my life force is draining. Pero nakarinig na lang ako ng isang malakas na hiyaw at biglang yumanig ang lupa at naramdaman ko na naman yung katawan ko na tumilapon sa ere. My eyes were closed and they are too heavy to open. "Aaaggghhh!" Halos isumpa ko na ang lahat ng bagay sa mundo ng naramdaman kong may tumusok sa bandang tagiliran ko at sobrang sakit nun. Kaya wala sa sariling napakapa ako sa tagiliran ko amd I can feel the sharp things, wet and something is dripping. Unti-unting iminulat ko amg aking mga mata at napatingin ako sa aking palad and I saw the red liquid dripping. Blood. And I am quite sure it is my blood, but how I wish it was

The blood continues dripping on the floor. "W-What the hell are you doing here?!" She yelled at him but the shock is visible to her voice. She's wearing a lacy bra and silk black shorts. He keeps on eyeing her wound, thinking what weapon is used on it. "How did you get this?" He asked instead of answering her question. He gently caressed her back and what caught his attention is the tattoo on her side. It's a sword tattoo, nakatagilid ang espada habang napapalibutan ito ng tinik ng rosas. And the rose tattoo is located at her upper butt.

Hinaplos ko ang mukha ng Vampir at ngumiti ako kahit na ang totoo ay nahihirapan na ako sa kanya'ng ginawa sa akin. "Briar Spell: whirling petals," ang mahina kong sambit. Pinalibutan kami ng ipo-ipong talulot ng rosas at nang humina na ang ipo-ipo ay sumirit ang dugo sa katawan ng Vampir at bumulagta ito sa lupa. Natumba ako sa damuhan dulot ng panghihina dahil sa dami ng dugong nawala sa akin. Dito na yata ako mamamatay. Patawad, mukhang hindi ko na maituturo ang dapat ituro sa inyo.

Iwinasiwas niya ang kamay niya at lumitaw ang isang patalim sa kamay niya bago siya tumalon paharap. Ginamit ni Wren ang buong lakas niya para lumaban palabas ng mapanganib na sitwasyon… Ngunit nagpakita ng namumuhing ekspresyon si Black Rose bago pinindot ulit ang gatilyo. Bang bang bang! Nabaril si Wren habang sumusugod siya. Sumisirit ang dugo mula sa dibdib niya na parang fountain. Sumigaw si Wren sa sakit habang bumagsak siya sa lapag.

Naliligo ito sa sariling dugo dahil tumama rito ang nabasag na flower vase. "Hold on, son. Open your eyes... Don't sleep, Hijo. Open your eyes..." aniya habang panay ang yugyog dito. Kaso hindi napuruhan ang mata nito kaya't hindi na makadilat. Hindi lamang iyon, mas lumakas pa ang pag-agos ng dugo sa ulo nito. Kaya't halos hindi na makita ang mukha. Kaya naman ay mas nagheristikal siya.